Ηχογραφημένο το δελτίο Αντιπληροφόρησης της ομάδας Resistencias, με
κινηματικές και γενικότερες πολιτικές ειδήσεις απ όλο τον κόσμο:
1. Αντιστάσεις στην Ευρωπαϊκή περιφέρεια, απέναντι στην νεοφιλελεύθερη επίθεση που διαρκώς εντείνεται:
- Στις Βρυξέλλες μεγάλη διαδήλωση ενάντια στην σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- Στην Πορτογαλία μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στο πρόσφατα επιβληθέν μνημόνιο, οι οποίες καλούνται από ακτιβιστικές ομάδες.
-Στην Ιταλία και μέσα από τις εκλογές αναδύεται μια απολίτικη, ωστόσο δυναμική και μαζική αντίδραση.
- Στην Ισπανία πολλαπλασιάζονται οι αντιστάσεις με αιχμή του δόρατος τον αγώνα ενάντια στις εξώσεις.
- Στην Κύπρο και με προβληματικό τρόπο, μια αντίσταση αρχίζει
να διαφαίνεται πίσω από τις συγκρούσεις των διεθνών κεφαλαίων που
εδράζουν στο νησί.
2. Ιράκ. Δέκα χρόνια μετά:
-Εκτενή αναφορά στα τεκταινόμενα στην χώρα αυτή, δέκα χρόνια μετά την αμερικανοκίνητη στρατιωτική εισβολή.
3. Καταδίκη αντιρρησία συνείδησης στην Τουρκία και νέα ταλαιπωρία αντιρρησία συνείδησης στο Ισραήλ.
Ηχογραφημένη η εκπομπή της Παρασκευής 23/11/2012 με θέμα:
Συνάντηση κινημάτων στην Φλωρεντία: Υπάρχει αντίσταση στον Νεοφιλελεύθερο χειμώνα?
Η ομάδα αντιπληροφόρησης Resistencias συζητά με τις Σίσσυ Βωβού και
Κυριακή Κλοκίτη σχετικά με την πρόσφατη συνάντηση των κινημάτων στην
Φλωρεντία.
- Ποια η κατάσταση των κινημάτων σήμερα ? Υπάρχει για αυτά χώρος ή ο
κοινοβουλευτισμός τα έχει αποστεώσει και τα έχει μετατρέψει σε
θεραπαινίδες της εκλογικής του λογικής ?
- Μπορούν τα κινήματα να απαντήσουν στον Νεοφιλελεύθερη επίθεση ?
- Υπάρχει δυνατότητα σύγκλισης τους σε Ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο ή
τα όρια του έθνους - κράτους αποτελούν όρια και γι αυτά ?
Η Κυριακή και η Σίσσυ είναι μέλη πολιτικών ομάδων και κινήσεων. Παρακολούθησαν και συμμετείχαν στις εργασίες της συνάντησης.
8/10: διαδήλωση ενάντια σε μέτρα της ιταλικής κυβέρνησης με αφορμή την κρίση τα οποία πλήττουν τους εκπαιδευτικούς και τους φοιτητές. Συμμετείχαν 200.000 διαδηλωτές σε όλη την Ιταλία.
HAirItalyαναμίχθηκε στην δια της βίας μεταφορά με πτήση τσάρτερ που είχε ναυλώσει η Βρετανική υπηρεσία συνόρων, 39 Ιρακινών που είχαν αναζητήσει άσυλο στη Βρετανία, προς άγνωστο προορισμό στο Ιράκ, την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου από το Αεροδρόμιο Στάνστεντ.
«Επιχείρηση Rangat» ήταν το όνομα που έδωσε στην πτήση τσάρτερ η Βρετανική Υπηρεσία Συνόρων.
Το Ιράκ είναι ένας από τους πιο επικίνδυνα μέρη στον κόσμο. Από το 2003 περισσότεροι από 186.924 άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους και παρόλο που ο πόλεμος υποτίθεται ότι έχει τελειώσει, δεν υπάρχει «ειρήνη» και οι θάνατοι συνεχίζονται καθημερινά ή κάθε εβδομάδα.
Η NCADCκαλεί τους παραλήπτες αυτού του μηνύματος να κάνουν γνωστά τα αισθήματά τους προς την AirItaly.
National Coalition of Anti-Deportation Campaigns (NCADC)
110 Hamstead Road
Birmingham
Ακολουθεί πρότυπο μηνύματος διαμαρτυρίας στα αγγλικά (γραμμενο από την NCADC).
Att: Giuseppe Gentile President & C.E.O. Air Italy
Air Italy
Corso Sempione, 111 21013
Gallarate (Va)
Italia
Dear Mr. Gentile,
I am appalled to hear that your company Air Italy was involved in the forcible removal by a charter flight leased to UK Border Agencyof 39 Iraqi's who had sought asylum in the UKto an unknown destination in Iraq on Wednesday 14th October from Stansted Airport in the United Kingdom.
'Operation Rangat'was the name given to the charter flight by the UK Border Agency.
I am concerned, as a member of the public and as well as a potential customer, that this involvement will damage Air Italy’s reputation.
Many of the cases of failed seekers of asylum from Iraq, have suffered from inadequate legal representation, poor translation facilities and a stubborn refusal by UK Border Agency to face the realities of the devastation Iraq has suffered since 2003 all these factors have seriously disadvantaged seekers of asylum from the Iraq in the UK context.
Iraq is one of the most deadly places in the world. Since 2003 over 186,924 civilian lives have been lost and though the war is assumed to be over, there is no 'peace' and deaths continue daily/weekly.
Significant human rights problems were reported: a climate of violence; misappropriation of official authority by sectarian, criminal, and extremist groups; arbitrary deprivation of life; disappearances; torture and other cruel, inhuman, or degrading treatment or punishment; impunity; poor conditions in pre-trial detention and prison facilities; denial of fair public trials; arbitrary arrest and detention; arbitrary interference with privacy and home; other abuses in internal conflicts; limitations on freedoms of speech/press/assembly, and association due to sectarianism/extremist threats and violence; restrictions on religious freedom; restrictions on freedom of movement; lack of transparency and widespread, severe corruption at all levels of government; constraints on investigations of alleged violations of human rights; discrimination against and societal abuses of women, and ethnic and religious minorities; human trafficking; societal discrimination and violence against individuals based on sexual orientation; and limited exercise of labour rights.
Insurgent and extremist violence, coupled with weak government performance in upholding the rule of law, resulted in widespread and severe human rights abuses. Terrorist groups such as AQI and other extremist elements continued to launch attacks against Shia and Sunnis, fuelling sectarian tensions and undermining the government's ability to maintain law and order. Extremist and AQI attacks against Sunni SOI and tribal leaders and offices rose during the year. Extremists and AQI also conducted high-profile bombings near Shia markets and mosques and killed Shia religious pilgrims. Shia militias and armed paramilitary groups, some substantially incorporated into the ISF, also frequently attacked civilians and government officials. Religious minorities, sometimes labelled "anti-Islamic," were caught in the violence. During the year, despite some reconciliation and easing of tensions in several provinces, the government's human rights performance consistently fell short of according citizens the protections provided for by the law.
However lucrative the arrangement between Air Italy and the UK Border Agency is, participating in the forced removal of people to a country still in turmoil, where gross human rights occur daily, Air Italy stands to seriously damage its corporate image.
I am concerned that Air Italy may consider this operation of leasing planes to UKBA from a purely profit perspective, and may not be aware that many of the people you will be transporting are being returned to a situation where they - on all available evidence - can face torture and even death.
I would therefore urge Air Italy to reconsider its' involvement, present and future, in such schemes, until your company has fully appraised itself of the available evidence. There seems a great risk that negative media attention to the outcomes of such 'deportation charters' to war zones could be commercially damaging for Air Italy.
I would ask you Mr. Gentile, to immediately call a board meeting of Air Italy to discuss the issue of forcibly removing refused seekers of asylum from the UK, with a view to Air Italy, stopping the practice of leasing its' planes to UK Border Agency.
O ρόλος των πολυεθνικών είναι γνωστός τοις πάσι. Εκείνο όμως που σήμερα μοιάζει να αλλάζει, είναι ότι πέρα απ' τη γενικόλογη οργή των καταναλωτών, αναπτύσσονται σε παγκόσμιο κλίμακα συγκεκριμένες καμπάνιες αντιπαράθεσης με τις πλέον κακόφημες από αυτές. Η κύρια αιτία είναι οι δολοφονίες και οι διώξεις των συνδικαλιστών στα εργοστάσια τους.
Nestle
Δολοφονήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου από “αγνώστους”, στο δρόμο απ' το σπίτι του προς το εργοστάσιο, ο Diosdado Fortuna, ένα από τα ηγετικά στελέχη του συνδικάτου των εργαζομένων στη Nestle στις Φιλιππίνες. Το εργοστάσιο της Nestle στο Cabuyao είναι το μεγαλύτερο στις Φιλιππίνες και βρίσκεται σε απεργία από τον Ιανουάριο του 2002. Η Nestle έως τώρα αρνείται τις διαπραγματεύσεις και, όπως φαίνεται, δίνει μία νέα ερμηνεία στο ρητό “όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος”.
Από την άλλη, η Nestle καταδικάστηκε πρόσφατα από το Διεθνές Δικαστήριο των Λαών (ΔΔΛ), που πραγματοποιήθηκε στη Βέρνη. Οι λόγοι ήταν η συμμετοχή της εταιρίας σε διώξεις συνδικαλιστών, οι περιβαλλοντολογικές παραβιάσεις κλπ. Πολλές αντίστοιχες πολυεθνικές έχουν ξεκινήσει εκστρατεία “καθαρίσματος” του ονόματος τους με διάφορα ψευδεπίγραφα “κοινωνικά προγράμματα”, και μάλιστα το ΔΔΛ εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι ορισμένες οργανώσεις Δικαίου Εμπορίου έχουν αποφασίσει να καλύψουν μια εκστρατεία “δικαίου καφέ” της Nestle, μιας και κάτι τέτοιο αποτελεί εξαπάτηση των καταναλωτών.
Coca-Cola
Πολλά δημοτικά συμβούλια στη Ρώμη, το Μπάρι, τη Νάπολη, την Κοσέντζα και αλλού αποφάσισαν να απαγορεύσουν στην ολυμπιακή φλόγα, καθ' οδόν προς τον Τορίνο και τους 20ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, να περάσει από την περιοχή τους. Ο λόγος είναι ότι πατρονάρεται από την Coca-Cola, η οποία ευθύνεται για μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εργατικής και περιβαλλοντολογικής νομοθεσίας στα εργοστάσια παραγωγής της. Χαρακτηριστική περίπτωση, η δολοφονία 9 συνδικαλιστών στην Κολομβία, υπόθεση η οποία εκκρεμεί στα δικαστήρια των ΗΠΑ.
Η κατανάλωση της Coca-Cola έχει ήδη απαγορευτεί στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, ενώ στο παγκόσμιο μποϊκοτάζ αποφάσισε να συμμετάσχει και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στην Αγγλία, στο οποίο δίδαξε την περίοδο 1998-99 και ο νυν πρόεδρος της Κολομβίας Άλβαρο Ουρίμπε.
Η παγκόσμια εκστρατεία ενάντια στην Coca-Cola έχει πάρει τα τελευταία χρόνια μεγάλες διαστάσεις. Από την Κολομβία μέχρι την Ινδία, από τη Βενεζουέλα μέχρι ευρωπαϊκές χώρες, πραγματοποιούνται συγκεκριμένες ενέργειες από κομμάτια του κινήματος, που δίνουν σάρκα και οστά στον “αόρατο πόλεμο” των πολυεθνικών.
Θ.Π., Κ.Α. Από το περιοδικό “Resistencias / Τεύχος 0”
