Εκδήλωση - βιβλιοπαρουσίαση των βιβλίων της Vandana Shiva, από τις Εκδόσεις Εξάρχεια στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο

Το Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο και οι εκδόσεις Εξάρχεια 

σας προσκαλούν την Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013, ώρα: 7.30 μμ στην παρουσίαση των βιβλίων της Vandana Shiva:

• Πόλεμοι για το νερό
• Η αρπαγή της σοδειάς

Τα βιβλία θα παρουσιάσουν οι:

Γιάννης Σχίζας

Βαγγέλης Πισίας

Νίκος Κατσιαούνης

Νίκος Ντάσιος

Η παρουσίαση θα γίνει στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37 & Σόλωνος, τηλ. 210 3802644

Η Vandana Shiva, μια από τις σπουδαιότερες φυσικούς επιστήμονες της Ινδίας, είναι διάσημη διανοούμενη και ακτιβίστρια που ασχολείται με περιβαλλοντικά θέματα. Το 1993 κέρδισε το Εναλλακτικό Νόμπελ Ειρήνης. Είναι ηγετικό στέλεχος του Διεθνούς Φόρουμ για την Παγκοσμιοποίηση. Διευθύνει το Ίδρυμα Έρευνας για την Επιστήμη, την Τεχνολογία και την Πολιτική Φυσικών Πόρων και έχει γράψει πολλά βιβλία γύρω από το περιβάλλον, τη γεωργία αλλά και τα δικαιώματα.

Έχουν γράψει για αυτήν:

«Μια από τις πιο ριζοσπαστικές γυναίκες της επιστήμης παγκοσμίως» The Guardian

«Η Shiva έχει αφιερώσει τη ζωή της στον αγώνα για τα δικαιώματα των απλών ανθρώπων στην Ινδία. Η ασυγκράτητη διάνοιά της και το αφοπλιστικό φιλικό και προσιτό ύφος της την έχουν κάνει έναν πολύτιμο υπερασπιστή των φτωχών ανθρώπων σ' ολόκληρο τον αναπτυσσόμενο κόσμο» Ms Magazine

Η Vandana Shiva είναι μια έκρηξη δημιουργικής ενέργειας και διανοητικής ισχύος» The Progressive

Πηγή: Εκδόσεις Εξάρχεια 

Resistencias στο Radiobubble: Εβδομαδιαίο Δελτίο Αντιπληροφόρησης

Μάλι : Οι νέες ισορροπίες μετά την γαλλική επέμβαση.

Βρετανία : 3500 συνδικαλιστές φακελώθηκαν απο ιδιωτικές εταιρίες με τη βοήθεια τμημάτων Human Resources και της ασφάλειας. 

Νότια Αφρική: Αναδυόμενο κύμα απεργιών και διεκδικήσεων απο εργάτες και αγρότες. 

Ινδία: Οι επιλεκτικές και κρυφές θανατικές ποινές και η κουλτούρα της εκδίκησης απο το ινδικό καθεστώς

Τουρκία: Μεγάλη απεργία σε ανθρακωρυχείο μετα απο θανατηφόρο εργατικό ατύχημα

download



http://liveradio.radiobubble.gr/2013/02/resistencias.html

Resistencias στο Radiobubble: Κασμίρ

Ηχογραφημένη η εκπομπή της Παρασκευής 8/2 σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στο Κασμίρ σήμερα.

Την εισήγηση επιμελείται ο Γιώργος Σκ. 

Ο Γιώργος είναι ακαδημαϊκός και μέλος της ομάδας Resistencias.

Download

 

http://liveradio.radiobubble.gr/2013/02/blog-post_9.html 

 

 

Resistencias στο Radiobubble: Περιττά σώματα

-Στην Ινδία μια γυναίκα βιάζεται και δολοφονείται με τον πιο απεχθή τρόπο.

-Στη Βρετανία, ένας δημοσιογράφος από τους πλέον επώνυμους, αποδεικνύεται παιδόφιλος κατ΄ εξακολούθηση. Αυτό μετά από τον θάνατό του. Εν ζωή, πλήρης συγκάλυψη.

-Στις ΗΠΑ ένας ομαδικός βιασμός συγκαλύπτεται. Η αποκάλυψη του γίνεται  μετά από ακτιβισμό των Anonymous.

-Στην Αίγυπτο, εκτεταμένη βία κατά των γυναικών στην εκδίπλωση της Αραβικής άνοιξης.  Το ίδιο και στο Μαρόκο.

Ηχογραφημένη η συζήτηση της ομάδας αντιπληροφόρησης  Resistencias με την Ζωή για την θέση των γυναικών –και όχι μόνο- στη σύγχρονη παγκόσμια κοινότητα, καθώς και για την κατάσταση του φεμινιστικού κινήματος σήμερα.

H Ζωή είναι μέλος της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Είναι επίσης μέλος δικαιωματικών, LGBTQ και αντιρατσιστικών πρωτοβουλιών.

Download

http://liveradio.radiobubble.gr/2013/02/blog-post.html 

Προβολές αλληλεγγύης και ενημέρωσης για την Ινδία

εκδόσεις Α/συνεχεια

Ανδρονίκου 18, 118 54 Αθήνα

τηλ. 210 3845870

fax. 210 3473561

email: info@asynechia.gr

Δελτίο Τύπου

Πέμπτη 14.10.2010

Προβολές ενημέρωσης κι αλληλεγγύης

Στα πλαίσια της έκδοσης του βιβλίου “Ινδία, Περπατώντας με τους συντρόφους: οι άγνωστες εξεγέρσεις, ο άγνωστος πόλεμος του 21ου αιώνα” (Νοέμβριος 2010), οι εκδόσεις Α/συνεχεια διοργανώνουν μια βραδιά κινηματογραφικών προβολών για τα κινήματα των ιθαγενών, ακτημόνων και φτωχών χωρικών στην Ινδία.

Οι προβολές θα γίνουν στον πολυχώρο @Ρουφ, Κωνσταντινουπόλεως 10 & Ανδρονίκου 18, (πλησιέστερη στάση μετρό Κεραμεικός).

Πρόγραμμα

Ινδία: Οι Άγνωστες Εξεγέρσεις του 21ου Αιώνα

- 8 μμ. Στο Όνομα της Ανάπτυξης, 45'

Ντοκιμαντέρ για τα κινήματα αντίστασης των ιθαγενών Αντιβάσι και των φτωχών αγροτών στη Σινκούρ και Ναντιγκράμ το 2006, ενάντια στην αρπαγή της γης τους από την αυτοκινητοβιομηχανία Τάτα στο όνομα της ανάπτυξης και των Μνημονίων Κατανόησης μεταξύ κυβέρνησης και πολυεθνικών. 

- 9 μμ. Εξέγερση: Η Ιστορία του Ξεσηκωμού της Λαλγκάρ, 40'

Ντοκιμαντέρ για την εξέγερση του λαού της Λαλγκάρ (Νοέμβρης 2008 - Νοέμβρης 2009) κατά της βαρβαρότητας και της καταπίεσης από αστυνομία και παρακρατικούς εναντίον των ιθαγενών Αντιβάσι, που στάθηκε αφορμη για την εξαπόλυση της "Επιχείρησης Πράσινο Κυνήγι" από το ινδικό κράτος. 

εκδόσεις Α/συνεχεια

Συλλήψεις ακτιβιστών και συνδικαλιστών στην Ινδία με κατηγορίες υποστήριξης της μαοϊκής ένοπλης δράσης. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Κολομβίας

Kavita Srivastava

CEPRID

Η αστυνομία του Gujarat συνέλαβε 14 ακτιβιστές και συνδικαλιστές με τις κατηγορίες ότι υποστηρίζουν την μαοϊκή ένοπλη δράση. Η κατηγορία της «υποστήριξης της τρομοκρατίας» εξαπλώνεται σε όλη την χώρα. Εφαρμόζεται εξίσου σε γνωστούς διανοούμενους επικριτές του συστήματος, όπως η Αρουντάτι Ρόι,  - αν και ακόμα δεν έχουν τολμήσει να την συλλάβουν – σε ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε συνδικαλιστές. Είναι το κολομβιανό μοντέλο. Ένας από τους κρατούμενους είναι ο Αμπντούλ Σακίλ Πάσα που κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι χρόνων δούλευε ακούραστα με άστεγους και παιδιά του δρόμου με οργανώσεις όπως η Aman Biradari (από το 2004 ως το 2008) και η Shahari Adhikar Abhiyan (από το 2009). Η δουλειά του με την Aman Biradari τον έφερε πολλές φορές να δουλεύει στο Gujarat για το ζήτημα «Δικαιοσύνη για τα θύματα της γενοκτονίας του Gujarat το 2002» ως μέρος του προγράμματος Nyaya Grah της Aman Biradari. Κι εγώ έδρασα πολύ κοντά του όταν ήταν με την Aman Biradari. Δεδομένου ότι το γραφείο του Κέντρου Μελετών για την Ισότητα της Aman Biradari βρίσκεται πολύ κοντά στο γραφείο των απεσταλμένων του Ανώτατου Δικαστηρίου στην περίπτωση του Δικαιώματος στην Διατροφή, βρισκόμασταν πολύ συχνά. Καθώς μιλά μπενγκαλί, παρενέβαινε όταν οι μουσουλμάνοι συλλαμβάνονταν και εξορίζονταν. Η εμπειρία του λαμβανόταν υπόψη, όπως και η δική μου, στο Ανώτατο Δικαστήριο του Rajasthan. Επίσης συμμετείχε στην καμπάνια για την απελευθέρωση του γιατρού Μπιναγιάκ Σεν [ένας γνωστός γιατρός που δουλεύει στους πιο φτωχούς τομείς και πέρασε πολλούς μήνες στη φυλακή κατηγορούμενος ως υψηλόβαθμο στέλεχος των Μαοϊκών] και σε προγράμματα στο Δελχί, όπου ξανασυναντηθήκαμε. Δούλεψα μαζί του και με κάποιους άλλους σε ένα πρόγραμμα του CES για την πραγματοποίηση μιας μελέτης για την εφαρμογή του δικαίου στα σχέδια διατροφής των φτωχογειτονιών του Jaipur. Πρόσφατα, τον Απρίλιο, όταν συνδέθηκε με την Manch Shahari Adhikar ήταν ένας από τους κύριους εθελοντές της καμπάνιας «Δικαίωμα στην τροφή» που πραγματοποιήθηκε από τις 15 έως τις 19 Απριλίου 2010.

Η αστυνομία του Gujarat έχει αρχίσει ένα κυνήγι μαγισσών εναντίον ακτιβιστών, συνδικαλιστών και ηγετών κοινοτήτων μεταξύ των φυλών και των νταλίτ που απαιτούν τα δικαιώματά τους από το Ινδικό Κράτος. Κατηγορούνται για στασιασμό, πόλεμο εναντίον του κράτους και συνωμοσία, όπως και για συμμετοχή σε απαγορευμένη οργάνωση [το Κομουνιστικό Κόμμα της Ινδίας (μαοϊκό)], κατηγορίες για τις οποίες μπορεί κανείς να βρεθεί στην φυλακή για δυο ή τρία χρόνια πριν να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση.

Τα δικαστήρια αυτής της χώρας δεν αμφισβητούν αυτές τις κατηγορίες. Η αστυνομία πάντα παρουσιάζει ένα μεγάλο χαρτί με κατηγορίες, ένα μεγάλο νούμερο μαρτύρων [που επιβεβαιώνουν ότι οι συλληφθέντες είναι «τρομοκράτες»] και δεν χάνεται χρόνος σε δίκες. Έχουμε δει αυτό το μοτίβο στις περιοχές Chhattisgarh, Jharkhand, Orissa και τώρα στο Gujarat. Η αστυνομία κινείται πιστεύοντας ότι με τις συλλήψεις ακτιβιστών χάνουν το ηθικό τους οι χώροι συναδέλφωσης [αναφέρεται στα κοινωνικά κινήματα στα οποία εργάζονται], μένουν τρεμάμενοι από τον φόβο και έτσι έχει [η αστυνομία] ένα πλεονέκτημα στον ψυχολογικό πόλεμο που πραγματοποιεί μέσα από τα ΜΜΕ όταν οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χτυπιούνται για υποστήριξη της μαοϊκής βίας. Μόνο η πολιτεία του Gujarat μπόρεσε να φιλοξενήσει αυτό το είδος συμπεριφοράς τόσο γενικευμένα, κατηγορίες τόσο αόριστες που όλοι και καθένας από τους ακτιβιστές, συνδικαλιστές και ηγέτες κοινοτήτων μπορούν να κατηγορηθούν ότι ανήκουν στους ναξαλίτες. Το μόνο έγγραφο προληπτικής σύλληψης που έχουμε είναι της Avinash Kulkarni, μιας συνδικαλίστριας από το Surat η οποία κατηγορείται ότι «δουλεύει για τους ναξαλίτες μέσα από το Κομουνιστικό Κόμμα Ινδίας (μαρξιστικό – λενινιστικό) από το 1989» [το ΚΚΙ (μ-λ) αποκήρυξε τον ένοπλο αγώνα εδώ και καιρό] και ότι ωθεί τις φυλές σε εξέγερση και βίαιες ταραχές. Ακτιβιστές του Gujarat μας είπαν ότι ήταν πρωτοπόρα στον αγώνα για την εφαρμογή του Νόμου των Δικαιωμάτων των Δασών και όταν η κυβέρνηση έλαβε περισσότερες από 80 χιλιάδες αιτήσεις από τις φυλές, ο κόσμος ξεκίνησε έναν μη βίαιο αγώνα. Οι Αντιβάσι Maha Sabha έχουν ήδη καταδικάσει την κράτησή της.

Αυτό το στυλ να αποκαλύπτεις την κομματική ένταξη του κόσμου – παρά το γεγονός ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να οργανώνεται στο κόμμα που θέλει και να εξελίσσει την σκέψη του – είναι κάτι που κάνει η αστυνομία του Andhra [Pradesh, μια πολιτεία που καυχιέται ότι έχει «εξαλείψει» την μαοϊκή παρουσία] εδώ και καιρό, όταν ξεκίνησε [αυτήν την πολιτική] το 2005-2006 να συλλαμβάνει ακτιβιστές που στην εποχή τους ή στα φοιτητικά τους χρόνια, είχαν υπάρξει μέλη του ΚΚΙ(μ-λ). Η αστυνομία έμαθε πολύ γρήγορα από την Andhra και από το επίπεδο καταστολής της. Αλλά αυτήν τη φορά υπάρχει μια διαφορά. Η κεντρική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Chidambaram [υπουργός Εσωτερικών] και άλλους υποστηρίζει σφόδρα αυτές τις ενέργειες της πολιτειακής αστυνομίας. Με αυτού του τύπου τις συλλήψεις, γίνεται πιο εύκολο για τις διάφορες πολιτείες να πάρουν χρήματα στο όνομα του αγώνα ενάντια στους μαοϊκούς. Αυτό συμβαίνει επίσης και στο Punyab.

Έχουμε μεταφέρει αυτά τα γεγονότα στην Εθνική Επιτροπή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δυστυχώς αυτή έχει περιοριστεί στο να ζητά πληροφόρηση από την αστυνομία του Gujarat για ποιο λόγο έχει συλλάβει τόσους ακτιβιστές. Όπως είναι γνωστό, όταν η υπόθεση φτάσει στο δικαστήριο, η Επιτροπή δεν παρεμβαίνει.

Θα πρέπει να αναρωτηθούμε, όταν είμαστε στις παραμονές μιας νέας επετείου της ανεξαρτησίας, εάν πάμε να αποκηρύξουμε τα συνταγματικά μας δικαιώματα, να διαφωνούμε και να εκφράζουμε απόψεις που διαχωρίζονται από το αστυνομικό κράτος στο οποίο μετατρέπεται η Ινδία. Όπως η Κολομβία.

Αυτό είναι ένα κάλεσμα σε όλους τους αλληλέγγυους στην Ινδία και στον κόσμο.

O Kavita Srivastava είναι Γενικός Γραμματέας της Λαϊκής Ένωσης για τις Ελευθερίες των Πολιτών του Rajasthan

Πηγή: CERPID

Εκλογές στην Ινδία και αντάρτικο Ναξαλιτών

Εκλογές διεξάγονται στην Ινδία αυτές τις ημέρες στη μεγαλύτερη (σε έκταση) δημοκρατική διαδικασία στον κόσμο.Λόγω του τεραστίου μεγέθους της χώρας και του υπερπληθυσμού της (σύνολο 1,17 δισεκατομμύρια κάτοικοι), οι εκλογές διεξάγονται σε πέντε φάσεις από τις 16 Απριλίου μέχρι και τις 13 Μαίου. Εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους είναι 714 εκατομμύρια Ινδοί και θα ψηφίσουν σε 828.804 εκλογικά τμήματα στις 28 πολιτείες (κρατίδια) και στις 7 εδαφικές περιοχές της χώρας. Οι πολιτείες έχουν δικές τους κυβερνήσεις ενώ οι εδαφικές περιοχές κυβερνώνται απευθείας από την κεντρική κυβέρνηση.Στις εκλογές θα εκλεγούν οι 545 βουλευτές του Κοινοβουλίου από όλους τους ψηφοφόρους με θητεία πέντε ετών και τα 245 μέλη του Συμβουλίου Περιφερειών (Πολιτειών) από τους ψηφοφόρους των πολιτειών, με την πληθυσμιακή αναλογία τους στο σύνολο της χώρας, με θητεία έξι ετών.Η θρησκευτική σύνθεση του πληθυσμού της χώρας είναι η ακόλουθη: 80% περίπου Ινδουιστές,13,4% μουσουλμάνοι,2,3% χριστιανοί,1,9% Σιχ, ενώ 8,1% του πληθυσμού θεωρούνται αυτόχθονες (ιθαγενείς) κάτοικοι της χώρας παλαιότεροι των υπολοίπων.Το πολιτειακό σύστημα της Ινδίας είναι ομοσπονδιακό με σχετικά ισχυρή κεντρική κυβέρνηση.
Την ψήφο των Ινδών διεκδικούν τρεις μεγάλοι συνασπισμοί κομμάτων:

α) Η Ενωμένη Προοδευτική Συμμαχία στην οποία κυριαρχεί το παλαιότερο κόμμα της χώρας το Ινδικό Εθνικό Κονγκρέσσο.Το Κογκρέσσο ιδρύθηκε το 1885 και αποτέλεσε το σημαντικότερο αντι-αποικιακό κόμμα στη χώρα με τις τεράστιες ηγετικές μορφές του Μαχάτμα Γκάντι, του Τζαβαχαρβάλ Νεχρού και της Ίντιρας Γκάντι. Γιγαντώθηκε από τα πρώτα χρόνια, ήταν ένα κοσμικό κόμμα με πολιτικό προσανατολισμό τον κοινωνικό φιλελευθερισμό και σαφές στοιχείο τη λαικότητα στη φυσιογνωμία του . Είχε σαφείς θέσεις κατά του συστήματος των καστών και των "ανέγγιχτων"(Νταλίτ), κατά των θρησκευτικών και εθνικών διαχωρισμών και υπέρ της αντιμετώπισης της φτώχειας.Στις τάξεις του έχει πολίτες κάθε εθνικής καταγωγής, θρησκευτικών πεποιθήσεων,και γλωσσικής προέλευσης. Έθεσε αργά (μόλις το 1929) το αίτημα της ανεξαρτησίας της Ινδίας ενώ παλαιότερα υποστήριζε την αυτονομία της Ινδίας. Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 80 έχει στραφεί σε ολοένα και πιο νεοφιλελεύθερες θέσεις στα οικονομικά και στα κοινωνικά θέματα.
Ο σκληρός και ανένδοτος αντιαποικιακός αγώνας του Κονγκρέσου συνέτεινε στη μαζικότητά του και στην οργανωτική του εξάπλωση.Έφτασε να έχει (επί αποικιοκρατίας) 15 εκατομμύρια μέλη και 70 εκατομμύρια ευρύτερους οπαδούς. Σήμερα είναι, πρακτικά, το μόνο τόσο καλά οργανωμένο και μαζικό κόμμα σε πανινδικό επίπεδο. Κυβέρνησε συνεχώς από το 1947,έτος ανεξαρτησίας της Ινδίας, μέχρι και το 1977 και, στη συνέχεια, από το 1980 έως το 1989, από το 1991 έως το 1996 και σήμερα συμμετέχει στην απερχόμενη κυβέρνηση που εκλέχτηκε το 2004. Ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας, μετά την ανεξαρτησία, ο Νεχρού έβαλε τις βάσεις για ένα σύγχρονο κοσμικό κράτος με βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των θρησκευτικών μειονοτήτων και των ινδών που ανήκαν στις φτωχότερες κάστες ενώ ηγήθηκε του κινήματος των Αδεσμεύτων σε διεθνές επίπεδο.Το σύνταγμα του 1950 θέτει ως πολιτειακές βάσεις, την κοσμικότητα, τον σοσιαλισμό και τη δημοκρατία. Μετά τον θάνατό του Νεχρού (1966) και αφού προηγήθηκε μια σύντομη θητεία ενός ηγετικού στελέχους του Κονγκρέσου, ανέλαβε τα ηνία του κόμματος και της χώρας, η κόρη του Νεχρού, η Ίντιρα Γκάντι η οποία ακολούθησε πιο φιλολαικές πολιτικές για την καταπολέμηση της φτώχειας και βελτίωσε τις σχέσεις της χώρας με τη Σοβιετική Ένωση.Οι αυταρχικές της πολιτικές και η μιλιταριστικές της επιλογές (ινδο-πακιστανικός πόλεμος το 1971, κήρυξη της χώρας σε κατάσταση ανάγκης το 1975 και αντιδημοκρατικό κράτος) οδήγησαν το Κονγκέσσο σε εκλογική ήττα για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας το 1977.
Μετά τη δολοφονία της Γκάντι το 1984 από δύο Σιχ σωματοφυλακές της, ανέλαβε ο γιος της, Ραντζίβ Γκάντι, και το κόμμα διολίσθησε σε πιο κεντροδεξιές πολιτικές υποστήριξης των επιχειρήσεων και των ιδιωτικοποιήσεων. Μετά τη δολοφονία και του Ραντζίβ Γκάντι το 1991 από αυτονομίστρια Ταμίλ,τη προεδρία του Κονγκρέσου έχει αναλάβει από το 1998 η χήρα του Ραντζίβ, Σόνια Γκάντι, ιταλικής καταγωγής. Οι δημοσκοπήσεις φέρουν την Προοδευτική Συμμαχία να κερδίζει τις εκλογές και να εξασφαλίζει 201-257 έδρες (ανάλογα με την εταιρία δημοσκοπήσεων) με το Κονγκρέσσο να παίρνει 144-185 έδρες (έχει 145 έδρες στην απερχόμενη βουλή και έλαβε το 26,7% των ψήφων στις εκλογές του 2004), οπότε η Σόνια Γκάντι αναμένεται να είναι η νέα πρωθυπουργός της Ινδίας. Σημειωτέον ότι το Κονγκρέσσο είναι το μοναδικό κόμμα (όχι συνασπισμός κομμάτων) που ξεπερνά σε ψήφους τα 100 εκατομμύρια.

β) Η Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία που κυριαρχεί το δεξιό εθνικιστικό Ινδουιστικό κόμμα, Μπαρατίγια Τζανάτα (Ινδικός Λαός). Το κόμμα αυτό έχει καταβολές από την εθνικιστική ινδουιστική οργάνωση των Εθνικών Εθελοντών (Ραστρίγια Σουαμγιαμσεβάκ), στην οποία συμμετείχε ως μέλος ο δολοφόνος του Μαχάτμα Γκάντι. Το Μπαρατίγια Τζανάτα υποστηρίζει την ανάπτυξη του πυρηνικού προγράμματος της Ινδίας και είναι φιλοδυτικό και οικονομικά φιλελεύθερο. Η Δημοκρατική Συμμαχία αναμένεται να εξασφαλίσει στις εκλογές 184-195 έδρες με το Τζανάτα να παίρνει 137-147 έδρες (έχει 122 στην απερχόμενη Βουλή και είχε λάβει το 22,2% των ψήφων το 2004).

γ) Η Ενωμένη Εθνική Προοδευτική Συμμαχία ή Τρίτο Μέτωπο που αποτελεί έναν ετερόκλητο, ευκαιριακό συνασπισμό 10 κομμάτων στον οποίο συμμετέχουν το (πρώην) Αριστερό Μέτωπο που είχαν συμπήξει το (σταλινικό) ΚΚ Ινδίας και το (μαοικό) ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικό), ενώ , παράλληλα, συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, το εθνικιστικό κόμμα των Ταμίλ, Μουνέτρα Καζακάμ, που κυβερνά στο κρατίδιο Ταμίλ Νάντου στη Νότια Ινδία, και το υπερφιλελεύθερο Τελούγκου Ντεσάμ. Το Καζακάμ ήταν στο παρελθόν συνεταίρος του Μπαρατίγια Τζανάτα στις δικές του κυβερνήσεις ενώ το Ντεσάμ είναι το ευνοούμενο κόμμα της Παγκόσμιας Τράπεζας στο κρατίδιο Άντρα Πραντές.Σημειωτέον ότι τα δύο ΚΚ, υπό τη συμμαχία Αριστερό Μέτωπο, υποστήριξαν επί τέσσερα χρόνια (2004-2008), με ψήφο ανοχής χωρίς συμμετοχή, την κυβέρνηση της Ενωμένης Προοδευτικής Συμμαχίας και αποχώρησαν μετά την υπογραφή της συμφωνίας Ινδίας-ΗΠΑ για συνεργασία στο τομέα των πυρηνικών, η οποία, όμως, δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι στιγμής. Το Αριστερό Μέτωπο το 2004 είχε λάβει το σημαντικό ποσοστό, 7,7% σε πανινδικό επίπεδο (περίπου 30,5 εκατομμύρια ψήφους επί συνόλου 387 εκατομμυρίων εγκύρων ψήφων) και 59 έδρες με το ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικό) να κερδίζει το 5,7% και 43 έδρες! Οι δημοσκοπήσεις δίνουν κοντά στις 100 έδρες στα κόμματα του τρίτου Μετώπου στις εξελισσόμενες εκλογές.
Ανατρέχοντας στην ιστορία των κομμουνιστικών κομμάτων της Ινδίας, έχει σημασία να σημειώσουμε ότι ο σινο-ινδικός πόλεμος του 1962 σε μια αμφιβητούμενη περιοχή του Νότιου Θιβέτ (που έληξε με νίκη των Κινέζων καθώς την κατέλαβαν μέσα σ' ένα μήνα και, από τότε, διατηρούν τα εδαφικά κεκτημένα), ήταν η απαρχή της διάλυσης του (ενωμένου) ΚΚ Ινδίας, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1920 στην Τασκένδη μετά τη δεύτερη σύνοδο της Κομιντέρν (Τρίτης Διεθνούς) και ήταν παράνομο επί αποικιοκρατίας. Η διάσπαση του ΚΚ Ινδίας έλαβε χώρα το 1964 μετά τον σινο-ινδικό πόλεμο καθώς

• η φράξια των "διεθνιστών"("αριστερή" πτέρυγα) υποστήριζε τη Κίνα, ως ένα σοσιαλιστικό κράτος, έναντι ενός καπιταλιστικού, της Ινδίας,
  
• οι "εθνικοί" ("δεξιά" πτέρυγα) υποστήριζαν την Ινδία (ουσιαστικά, η "γραμμή" των σοβιετικών αφού οι σχέσεις ΚΚ Κίνας και ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης βρίσκονταν σε ρήξη από το 1962 με τη Σοβιετική Ένωση να στηρίζει την Ινδία στον σινο-ινδικό πόλεμο) και
  
• οι "κεντριστές" (μικρή φράξια) τήρησαν ουδέτερη στάση.

Οι "διεθνιστές" ίδρυσαν το ΚΚ Ινδίας (Μαρξιστικό), καθαρά μαοικής κατεύθυνσης αφού προηγουμένως είχαν αντιπαρατεθεί πολύ έντονα με τους υπόλοιπους στο ΚΚ Ινδίας, με ξεχωριστά (!) συνέδρια του κόμματος που συγκαλούσαν οι αντιμαχόμενες πτέρυγες ενώ ταυτόχρονα εν μέσω του "εμφυλίου" στο ΚΚ Ινδίας, το κόμμα υπέστη σκληρές διώξεις για την φιλοκινέζικη στάση του στον σινο-ινδικό πόλεμο και στελέχη του (και από τις δύο πτέρυγες) φυλακίστηκαν!! Εκτιμάται ότι ο σινο-ινδικός πόλεμος ήταν μόνο η αφορμή για τη διάσπαση καθώς ήδη υπέβοσκαν ιδεολογικές διαφορές μέσα στο κόμμα. Τύφλα νάχει η διάσπαση του ΚΚΕ το 1968...
Το ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικό) υποστήριξε (ορθώς, κατά τη γνώ μη μου) τον αγώνα των ανταρτών του ανατολικού Πακιστάν το 1971 να ανεξαρτητοποιηθούν από το (τότε δυτικό και νυν) Πακιστάν,κάτι που πέτυχαν με τη βοήθεια και των Ινδών κι οι αντάρτες πέτυχαν την ανακήρυξη ανεξάρτητου κράτους, ως Μπανγκλαντές. Όμως η "μητέρα" Κίνα υποστήριξε το Πακιστάν στον ινδο-πακιστανικό πόλεμο που ακολούθησε πολύ γρήγορα κι έτσι τους έβγαλε... οφσάιντ!
Η ορθότητα της επιλογής του ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικού) στη συγκεκριμένη περίπτωση στηρίζεται στο ότι το αυτονομιστικό κίνημα του ανατολικού Πακιστάν ( νυν Μπανγκλαντές) είχε πετύχει πλειοψηφία στη Βουλή του Πακιστάν στις εκλογές του 1970 αλλά ο τότε πρόεδρος της χώρας καθυστερούσε την παράδοση της εξουσίας, ενώ ο πακιστανικός στρατός καταπίεζε με διάφορες ενέργειες τους αυτονομιστές εθνικότητας Μπενγκάλι και προέβη σε πογκρόμ σε βάρος τους. Οι αυτονομιστές Μπενγκάλι, σημειωτέον, αρχικά δεν ήθελαν ανεξαρτησία αλλά μια, μάλλον, χαλαρή ομοσπονδία με το δυτικό Πακιστάν (και νυν Πακιστάν).Υπήρχε,δηλαδή, ένα χειραφετητικό πρόταγμα στο αυτονομιστικό κίνημα του ανατολικού Πακιστάν και με εθνικά χαρακτηριστικά καθώς οι κάτοικοι του ανατολικού Πακιστάν ήταν Μπενγκάλι.
Αντίθετα το (σταλινικό) ΚΚ Ινδίας, που διατήρησε τον τίτλο μετά την διάσπαση, δεν είχε κανένα πρόβλημα (αφού η Σοβιετική Ένωση ευνοούσε την Ινδία) να υποστηρίξει την ινδική εισβολή που αποφάσισε η κυβέρνηση της Ίντιρα Γκάντι στο ανατολικό Πακιστάν προς στήριξη των ανταρτών εκεί, μετά τους προηγηθέντες "προληπτικούς" βομβαρδισμούς του Πακιστάν σε ινδικό έδαφος, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ινδο-πακιστανικός πόλεμος.
Πάντως η επί τέσσερα χρόνια στήριξη του Αριστερού Μετώπου (με μεγαλύτερα κόμματα τα δύο ΚΚ) στην, πλέον, νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Προοδευτικής Συμμαχίας με ηγετικό κόμμα αυτό του Κονγκρέσου (που δεν έχει, πια, καμιά σχέση με τις προοδευτικές, σοσιαλίζουσες πολιτικές του κόμματος επί Νεχρού και Ίντιρας Γκάντι τις δεκαετίες 50 έως 70) αποτελεί στίγμα και απαράδεκτη πολιτική απόφαση , πόσο μάλλον που τα δύο ΚΚ αποφάσισαν με ευκαιριακά και ιδεολογικοπολιτικά "θολά" κριτήρια να συνεργαστούν με άλλα κόμματα για να αναδιατάξουν το (πρώην) Αριστερό Μέτωπο και νυν Τρίτο Μέτωπο.
Από την άλλη, έχει αναπτυχθεί και εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες το αντάρτικο των Ναξαλιτών . Το αντάρτικο ξεκίνησε το 1967 στο Ναξαλμπάρι της Δυτικής Βενγκάλης από τοπικά στελέχη του ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικού), τα οποία αργότερα, το 1969, αποχώρησαν και δημιούργησαν το ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικό-λενινιστικό), αφού προηγήθηκε ένοπλη σύρραξη (!) μεταξύ τους.Το ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικό), ως κυβέρνηση τότε στη Δυτική Βενγκάλη, αγωνίστηκε να καταπνίξει το νεογέννητο κίνημα των Ναξαλιτών, έχοντας και τη στήριξη του κόμματος του Κονγκρέσσου στην προσπάθειά του κατά της εξέγερσης.Στη συνέχεια το αντάρτικο κέρδισε αξιόλογη λαική υποστήριξη, κυρίως από τους αγρότες και τους φτωχούς εργάτες των καστών Νταλίτ και τους Αντιβάζι (όρος -ομπρέλα για τις ιθαγενικές φυλές της Ινδίας), ιδίως τις δεκαετίες 60 και 70. Το ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικό-λενινιστικό) στην πορεία των χρόνων υπέστη περαιτέρω διασπάσεις και μαζί με το νεο-ιδρυθέν (το 2004) ΚΚ Ινδίας (μαοικό) είναι οι κύριοι στυλοβάτες του αντάρτικου που έχει επεκταθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Το αντάρτικο θεωρείται "τρομοκρατική οργάνωση" από το ινδικό κράτος ενώ τα σημαντικότερα ΚΚ που το συναπαρτίζουν είναι απαγορευμένα σε διάφορες πολιτείες της Ινδίας. Σημειωτέον ότι το ΚΚ Ινδίας (μαοικό) είναι άλλο κόμμα από το, επίσης, μαοικό στον προσανατολισμό αλλά ονομαζόμενο επίσημα, ΚΚ Ινδίας (μαρξιστικό)! Άντε να βγάλεις άκρη...
Το αντάρτικο δραστηριοποιείται στη Δυτική Βεγκάλη και τουλάχιστο άλλες 6 κεντρικές, ανατολικές και βορειοανατολικές πολιτείες της Ινδίας, υπολογίζεται, δε, ότι ελέγχει περιοχές που εκτείνονται σε 92.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και στρέφεται συνήθως σε στοχευμένους πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους (παραστρατιωτικές ομάδες, αστυνομικές δυνάμεις των κρατιδίων, βουλευτές, απελευθέρωση κρατουμένων από φυλακές, επιθέσεις σε τρένα). Υπολογίζεται, επιπρόσθετα, ότι το αντάρτικο έχει πεδίο δράσης που φτάνει το 40% όλης της ινδικής επικράτειας!! Στις περιοχές που δρουν οι Ναξαλίτες παρατηρείται μεγάλη φτώχεια, υψηλή ανεργία ή υποαπασχόληση και κακές κοινωνικές υπηρεσίες από το κράτος με αποτέλεσμα ο,κατά βάση, αγροτικός πληθυσμός και οι εργάτες χωρίς γη και με πολύ χαμηλούς μισθούς να μη συμμετέχουν στην απόλαυση έστω και του ελάχιστου πλούτου.Χαρακτηριστικό είναι ότι σε ορισμένες περιοχές απουσιάζει εντελώς το ινδικό κράτος αφού δεν υπάρχουν δρόμοι, υδροδότηση, τηλέφωνα και ηλεκτρικό ενώ τα μαθήματα των σχολείων γίνονται στην ύπαιθρο αφού δεν υπάρχουν ούτε κτίρια για σχολεία. Επίσης, αστυνομία, κρατικοί αξιωματούχοι και υπηρεσίες υγείας είναι άγνωστα στους ντόπιους και οι τοπικές υποθέσεις τους διεκπεραιώνονται από επιτροπές των Ναξαλιτών! Ο αλφαβητισμός φτάνει (πάντα σε ορισμένες περιοχές) στην καλύτερη των περιπτώσεων το 30%!! Χιλιάδες κάτοικοι σε ορισμένες κεντρικές και ανατολικές πολιτείες ζουν σε καταυλισμούς μετά από αναγκαστικές εκτοπίσεις από τις οικίες τους είτε από επιθέσεις των Ναξαλιτών είτε των παραστρατιωτικών φιλοκυβερνητικών ομάδων (δείτε περισσότερα στη διεύθυνση http://www.economist.com/world/asia/displaystory.cfm?story_id=7799247). Με δεδομένο ότι η ασφάλεια είναι αρμοδιότητα των πολιτειών, σύμφωνα με το ινδικό σύνταγμα, δεν υπάρχει συνεκτική κρατική πολιτική ασφάλειας στις πολιτείες που δρουν οι Ναξαλίτες, οι οποίοι πέτυχαν να ξεκινήσουν το 2004 πολιτικές συνομιλίες (που δεν προχώρησαν) με την κυβέρνηση του κρατιδίου Άντρα Πραντές.
Σημειωτέον ότι ορισμένες από τις πολιτείες που δρουν οι Ναξαλίτες είναι πλούσιες σε σίδηρο και άνθρακα αλλά οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αξιοποιήσουν ουσιαστικά τα σχετικά κοιτάσματα λόγω του αντάρτικου, παρά τις συμφωνίες με διάφορες επιχειρήσεις που αγοράζουν εκτάσεις γης.Οι ενέργειες εξαγοράς γης συχνά προκαλούν τις αντιδράσεις των ντόπιων κατοίκων που απομακρύνονται από τις περιοχές που ζουν.Δε λείπουν και τα επεισόδια αντιπαράθεσης μεταξύ διαφόρων φραξιών του αντάρτικου των Ναξαλιτών.
Όμως,παράλληλα, οι Ναξαλίτες είναι υπεύθυνοι και για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως φόνους πολιτών, βία κατά των γυναικών, απαγωγές, βασανιστήρια και ακρωτηριασμούς ενώ χρησιμοποιούν και παιδιά-στρατιώτες. Ανάλογες βαρβαρότητες διαπράττουν και οι πολιτειακές και οι παραστρατιωτικές δυνάμεις των κρατιδίων στα οποία δρουν οι Ναξαλίτες. Παράλληλα,οι Ναξαλίτες κατηγορούνται ότι εκβιάζουν οικονομικά τους "μεσαίους" γαιοκτήμονες για "προστασία" και ότι εξαγοράζονται από τους μεγαλογαιοκτήμονες για να τους αφήνουν ήσυχους. Για την ιστορία του αντάρτικου δείτε περισσότερα (στα αγγλικά) στη διεύθυνση http://www.hindustantimes.com/StoryPage/StoryPage.aspx?id=0b41af48-1ca9-49a1-b064-24843790d6e4&ParentID=a5d3fd46-0c94-448a-99c4-c2f774a625ee&&Headline=History+of+Naxalism και http://naxalrevolution.blogspot.com/2007/06/naxalites-today.html με σχετικό διαφημιστικό βίντεο για τη δράση των Ναξαλιτών και, επίσης, το επίσημο site της φράξιας του ΚΚ Ινδίας -μαρξιστικού, λενινιστικού (ο πόλεμος του λαού) που συνίδρυσε το ΚΚ Ινδίας-μαοικό- το 2004, με άλλα λόγια, πιάσ' το... αυγό και κούρευ το!- στη διεύθυνση http://www.satp.org/satporgtp/countries/india/terroristoutfits/pwg.htm).
Ο απερχόμενος πρωθυπουργός της Ινδίας (προερχόμενος από το Κονγκρέσσο), Μανμόνα Σινγκχ, δήλωσε το 2006 ότι οι Ναξαλίτες αποτελούν την σοβαρότερη απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ινδίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2005 κρατικοί αξιωματούχοι από 12 πολιτείες, σε ευρεία συνάντηση που πραγματοποίησαν, συμφώνησαν στη δημιουργία διαπολιτειακών ομάδων δράσης που θα συντονίζουν τις επιχειρήσεις κατά των Ναξαλιτών.
Και τώρα τίθεται το ... κρίσιμο ερώτημα: με βάση τις προηγηθείσες πληροφορίες, ποιό κόμμα ή συνασπισμό κομμάτων υποστηρίζουμε στην Ινδία ως έλληνες αριστεροί; Ούτε κατά διάνοια δεν μπορούμε να στηρίξουμε τα δύο ΚΚ που συμμετέχουν στο Τρίτο Μέτωπο καθώς, εκτός από τον δεξιό οπορτουνισμό που εμφανίζουν, έχουν και αρνητικό παρελθόν, επιδιώκοντας ένοπλη σύρραξη με τους Ναξαλίτες, έχοντας και τη στήριξη του Κονγκρέσσου. Η δική μου προσέγγιση, λαμβάνοντας υπόψη και την τοπική πραγματικότητα, βλέπει με θετικό μάτι πλευρές του αντάρτικου των Ναξαλιτών αλλά εκεί υπάρχουν, ως βασικά αρνητικά στοιχεία, το πρόβλημα των σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους τους και οι ξεκάθαρα μαοικές καταβολές του , οπότε μένει ανοιχτό το θέμα...

Σπύρος Απέργης

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ: Τρομακτική ανισορροπία των δύο φύλων

ΧΑΪΝΤΕΡΑΜΠΑΝΤ, Ινδία Οκτώβριος 2007
Οι εμπειρογνώμονες του 4ου συνεδρίου Ασίας-Ειρηνικού για την Αναπαραγωγική και σεξουαλική υγεία και τα δικαιώματα, οργανωμένο από το United Nations Population Fund φιλοτεχνούν μια τρομακτική εικόνα για την περιοχή της Ασίας, όπου «λείπουν» 163 εκατομμύρια γυναίκες και η αναλογία των δύο φύλων εξακολουθεί να αποκλίνει λόγω της εύκολης πρόσβασης στην τεχνική αναγνώρισης του φύλου του εμβρύου.
Η Κίνα βρίσκεται πρώτη στον κατάλογο των χωρών με απόκλιση της αναλογίας ανάμεσα στα δύο φύλα κατά τη γέννηση, με 100 θηλυκά για κάθε 120 αρσενικά παιδιά. Ακολουθεί η Ινδία όπου σύμφωνα με την απογραφή του 2001, η αναλογία είχε πέσει σε 108 αγόρια για κάθε 100 κορίτσια.
Οι εμπειρογνώμονες ανησυχούν ότι αν δεν ληφθούν μέτρα, μπορεί σύντομα να έχουμε απόκλιση σε χώρες όπως το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές, που αρχίζουν να παρακολουθούν τις μεγαλύτερες χώρες της ηπείρου στη χρήση της τεχνολογίας για έκτρωση του θηλυκού εμβρύου.
Η απόκλιση αυτή είναι βέβαια προϊόν των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών. Ενώ παλιά σκότωναν τα θηλυκά όταν γεννιόνταν, τώρα σκοτώνουν το έμβρυό τους. Όπως αναφέρθηκε στο συνέδριο, η δημογραφική αυτή εξέλιξη σίγουρα θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη βία, μετανάστευση και τράφικινγκ καθώς και σε μεγαλύτερες πιέσεις προς στις γυναίκες,.

Η Ινδή υφυπουργός για τις γυναίκες και την ανάπτυξη του παιδιού Renuka Chowdhry πρότεινε σαν λύση την πολιτική συμμετοχή των γυναικών και την προωθήσει νόμων που τις ενισχύουν ώστε να διορθωθεί αυτή η αρνητική αναλογία.
Η επιλογή του φύλου έγινε εύκολη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, με την εισαγωγή της αμνιοκέντησης και αργότερα με τον υπέρηχο. Το 2005, η συνολική (όχι κατά τη γέννηση) αναλογία των φύλων στην Ινδία ήταν 107,5 αγόρια για 100 κορίτσια, στην Κίνα 106,8, στο Πακιστάν 106 και στο Μπανγκλαντές 104,9. Αυτές οι τέσσερις χώρες είχαν το 43% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2005. Στην Ινδία η δυσαναλογία των φύλων παρουσιάζεται εντονότερη στις αστικές περιοχές, ενώ στην Κίνα στις αγροτικές περιοχές. Εκτιμάται από τους ειδικούς ότι η μόρφωση παίζει θετικό ρόλο για τη σωστή αναλογία των φύλων.
Οι κοινωνικές επιπτώσεις των ιδιωτικών αποφάσεων για την επιλογή του φύλου θα είναι τεράστιες, λένε οι εμπειρογνώμονες. Πάντως, υπάρχει ακόμα χρόνος για επάνοδο στην αναλογία της φύσης. Για παράδειγμα, η Νότιος Κορέα, στην οποία υπήρχε τεράστιο πρόβλημα δυσαναλογίας για 20-30 χρόνια, επανήλθε τώρα στο φυσιολογικό επίπεδο αναλογίας κατά τη γέννηση, λόγω της οικονομικής ανάπτυξης και της πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης.
Η μελέτη του Ταμείου Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών καταλήγει στην συμβουλή να ελέγχεται ο ιδιωτικός τομέας της υγείας, στο πλαίσιο του οποίου λαμβάνει χώρα η έκτρωση με επιλογή φύλου.
Πολλές χώρες έχουν ήδη υιοθετήσει αυστηρές ρυθμίσεις. Στην Ινδία ψηφίστηκαν σχετικοί νόμοι από το 1983 κιόλας, ακολούθησε η Νότια Κορέα το 1987 και η Κίνα το 1989. Το Νεπάλ απαγόρευσε τις εκτρώσεις με επιλογή το 2002, όταν φιλελευθεροποίησε το καθεστώς των εκτρώσεων. Οι νόμοι αυτοί όμως είναι πολύ δύσκολο να τηρηθούν. Στην Ινδία, ο σχετικός νόμος του 1994 που απαγορεύει τόσο τη χρήση όσο και τη διαφήμιση της τεχνικής καθορισμού φύλου, δεν έχει εφαρμοστεί. Η μείωση της δυσαναλογίας των φύλων επιτυγχάνεται καλύτερα μέσα από την κοινωνική δράση και την ευαισθητοποίηση καθώς και τα προγράμματα συνειδητοποίησης, λέει η έκθεση του Ταμείου Πληθυσμού.

Δημοκρατική Ένωση Γυναικών

Γνωρίσαμε στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ το 2004 την οργάνωση Ινδών Γυναικών AIDWA – All India Democratic Women’s Association – Παν-ινδική Δημοκρατική Ένωση Γυναικών. Έχει 6,4 εκατομμύρια μέλη σε όλη την απέραντη χώρα του 1 δισ. 300 εκατομμυρίων κατοίκων. Ενώ μας τόνισαν ότι σημαντική δραστηριότητά τους είναι ο αγώνας ενάντια στην εμβρυοκτονία των θηλυκών μέσω της έκτρωσης με επιλογή φύλου, στα φυλλάδιά τους το θέμα αυτό το χειρίζονται διακριτικά. Πάντως λένε ότι η θηλυκή εμβρυοκτονία συμβαίνει σε μεγαλύτερο βαθμό στις πλουσιότερες περιοχές και στις πλουσιότερες τάξεις. Ο μεγάλος αγώνας τους είναι ενάντια στην προίκα και τις δαπάνες του γάμου, όπου ακόμα και οι φτωχότεροι πρέπει να κάνουν μεγάλα έξοδα με τραπέζια, δώρα και λοιπά, μιμούμενοι τους πλουσιότερους σε ένα πλαίσιο νεοφιλελεύθερης αντίληψης. Η βία κατά των γυναικών συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με το θέμα της προίκας, και συμβαίνει να δολοφονούνται, να τραυματίζονται ή να ακρωτηριάζονται οι νιόπαντρες, προκειμένου οι γαμπροί να πάρουν άλλη γυναίκα και άλλη προίκα. Άρα, καταλήγουν, αν δεν ξεπεραστεί αυτό το αναχρονιστικό αλλά εμπεδωμένο έθιμο, οι γυναίκες δεν μπορούν να προχωρήσουν προς τη χειραφέτησή τους. Μαζί με πολλά άλλα στοιχεία, φυσικά. Πιστεύουν συνεπώς ότι το θέμα της θηλυκής εμβρυοκτονίας συνδέεται άρρηκτα με τα υπόλοιπα ζητήματα της καθυπόταξης των γυναικών και της κοινωνικής μειονεκτικότητάς τους.

Σίσσυ Βωβού

Τα στοιχεία που αναφέρονται στο συνέδριο, στο
http://ipsnews.net/news.asp?idnews=39839

Οι αγνοούμενοι του Ινδικού Κασμίρ

Το Κασμίρ είναι μια περιοχή μεταξύ Ινδίας, Πακιστάν και Κίνας, η οποία διεκδικείται από τις τρεις αυτές δυνάμεις και στην πράξη έχει διαμοιραστεί με τρόπο ώστε το Πακιστάν να κατέχει το βόρειο τμήμα της περιοχής, η Ινδία το κεντρικό και νότιο και η Κίνα το βορειοανατολικό. Οι γεωπολιτικές συγκρούσεις μεταξύ των τριών αυτών χωρών για τον έλεγχο του Κασμίρ διαρκούν εδώ και αρκετές δεκαετίες και, όπως μπορεί κανείς να φανταστεί, έχουν δραματικές συνέπειες για τον πληθυσμό.

«Κάθε πρωί που ξυπνάω σκέφτομαι ότι μπορεί και να τον δω στην πόρτα του σπιτιού», λέει η Ζαϊνάμπ, που ο σύζυγός της αγνοείται εδώ και δέκα χρόνια. Ο σύζυγος της Ζαϊνάμπ φέρεται να συνελήφθη από Ινδούς στρατιώτες, οι οποίοι συγκρούονται με μαχητές που ζητούν την απόσχιση της κατεχόμενης από την Ινδία περιοχής του Κασμίρ. Μια οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Συμμαχία για την Κοινωνία των Πολιτών, εκτιμά ότι στην περιοχή αυτή υπάρχουν 1500 ως 2000 γυναίκες που έχουν χάσει τους συζύγους τους εξαιτίας αυτής της διαμάχης.

«Πήγαμε σε όλα τα κρατητήρια της χώρας. Ξοδέψαμε πολλά χρήματα. Πουλήσαμε το σπίτι μας και άλλα πράγματα, όμως όλα ήταν μάταια», λέει η Σαμπνάμ. Πολλές από τις γυναίκες που αναζητούν τους συζύγους τους έχουν εξαπατηθεί από επιτήδειους, που τις παραπλανούν με ψευδείς πληροφορίες έναντι αδρής αμοιβής.

Σύμφωνα με τη Συμμαχία για την Κοινωνία των Πολιτών, το 85% των συζύγων των αγνοούμενων είναι φτωχές, καθώς και οι άνδρες που εξαφανίστηκαν είναι από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Και καθώς τα στρώματα αυτά δεν έχουν οικονομικούς πόρους, δεν έχουν ούτε και δυνατή φωνή για να ακουστούν.

Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Γονέων Αγνοούμενων, στον οποίο συμμετέχουν και πολλές σύζυγοι εξαφανισμένων, κάπου 8000 ως 10000 άνθρωποι, κυρίως άμαχος πληθυσμός, έχουν εξαφανιστεί από τότε που ξεκίνησε το ένοπλο αποσχιστικό κίνημα στο Ινδικό Κασμίρ, το 1988.

Πηγή: www.bbc.co.uk

Γιώργος Σκιάνης

Η συμφορά στο Κασμίρ