Γιατί έριξαν το Λούγο;

Του Ατίλιο Μπορόν

Πριν από μερικά λεπτά ολοκληρώθηκε η φάρσα: ο πρόεδρος της Παραγουάης Φερνάντο Λούγο αντικαταστάθηκε με μια συνοπτική δίκη όπου η πιο διεφθαρμένη γερουσία της αμερικάνικης ηπείρου – και αυτό είναι λίγο – τον έκρινε ένοχο για «κακή εκτέλεση» των καθηκόντων του εξαιτίας των θανάτων που συνέβησαν κατά την εκκένωση μιας φάρμας στο Κουρουγουάτι.

Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα. Το σίγουρο είναι ότι, όπως λέει και το άρθρο του Ιντίλιο Μέντες που συνοδεύει αυτό το σημείωμα, το φονικό στο Κουρουγουάτι ήταν μια παγίδα στημένη από μια δεξιά που από τότε που ο Λούγο ανέλαβε την εξουσία, περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να τελειώσει με ένα καθεστώς που παρόλο που δεν είχε πλήξει τα συμφέροντά τους, άνοιγε ένα χώρο για την κοινωνική διαμαρτυρία και για τη λαϊκή οργάνωση, ασύμβατο με την κυριαρχία της τάξης τους.

Παρά τις πολλές προειδοποιήσεις πολυάριθμων συμμάχων μέσα και έξω από την Παραγουάη, ο Λούγο δεν βάλθηκε να εδραιώσει την πολυπληθή αλλά ετερογενή κοινωνική δύναμη που με μεγάλο ενθουσιασμό τον ανέβασε στην προεδρία τον Αύγουστο του 2008.

Η επιρροή του στο Κογκρέσο ήταν τελείως ελάχιστη, ένας ή δύο γερουσιαστές το πολύ, και μόνο μια ικανότητα κινητοποίησης που θα μπορούσε να επιδείξει στους δρόμους ήταν το μόνο που μπορούσε να δώσει δυνατότητα διακυβέρνησης στην προσπάθειά του.

Αλλά δεν το αντιλήφθηκε έτσι και κατά τη διάρκεια της θητείας του συνέβησαν πολλαπλές παραχωρήσεις σε μια δεξιά, αγνοώντας ότι όσο και να την υποστήριζε εκείνη ποτέ δεν θα δεχόταν την προεδρία του ως νομιμοποιημένη. Κινήσεις παραχώρησης προς τη δεξιά το μόνο που κάνουν είναι να της δίνουν θάρρος, όχι να την κατευνάζουν.

Παρά τις παραχωρήσεις αυτές, ο Λούγο πάντα θεωρήθηκε ως ένας ενοχλητικός παρείσακτος, όσο και να προωθούσε αντί να βάλει βέτο στους αντιτρομοκρατικούς νόμους που, μετά από αίτημα της «Πρεσβείας», ενέκρινε το Κογκρέσο, το πιο διεφθαρμένο της αμερικάνικης ηπείρου.

Μια δεξιά που, εννοείται, ότι πάντα ενήργησε αδερφικά με την Ουάσιγκτον για να εμποδίσει, μεταξύ άλλων, την είσοδο της Βενεζουέλας στη MERCOSUR. Αργά κατάλαβε ο Λούγο πόσο «δημοκρατικοί» ήταν οι θεσμοί του καπιταλιστικού κράτους, που τον αντικαθιστά με μια κωμικοτραγική παρωδία πολιτικής δίκης παραβιάζοντας όλους τους κανόνες της σωστής διαδικασίας.

Ένα μάθημα για τον λαό της Παραγουάης και για όλους τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής: μόνο η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ και η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ μπορεί να στηρίξει κυβερνήσεις που θα ήθελαν να προωθήσουν ένα πρόγραμμα κοινωνικού μετασχηματισμού, όσο μετριοπαθές και να είναι, όπως υπήρξε η περίπτωση του Λούγο.

Η ολιγαρχία και ο ιμπεριαλισμός ποτέ δεν παύουν να συνωμοτούν και να δρουν, και αν φαίνεται να έχουν παραιτηθεί, αυτό το φαινόμενο είναι τελείως απατηλό, όπως μόλις το επιβεβαιώσαμε πριν από λίγα λεπτά στην Ασουνσιόν.

Πηγή: http://www.atilioboron.com.ar/2012/06/por-que-derrocaron-lugo.html


Για τα γεγονότα που προηγήθηκαν της καθαίρεσης του Λούγο διαβάστε:

Παραγουάη: Πολύνεκρες συγκρούσεις και πολιτική δίκη του προέδρου Λούγο

 Για παλαιότερα άρθρα για την ίδια χώρα δείτε την ετικέτα Παραγουάη

Resistencias στο Radiobubble: Δελτιο Αντιπληροφόρησης: Ειδήσεις για τα κινήματα και τις αντιστάσεις απ΄ όλο τον κόσμο

Φιάσκο η σύνοδος Rio+20

 

Παραγουάη: Πολύνεκρες συγκρούσεις και πολιτική δίκη του προέδρου Λούγο

 

Ονδούρα: Εκκένωση κατάληψης και τραυματισμοί ιθαγενών ακτιβιστών

 

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων

 

Χώρα των Βάσκων: Νομιμοποίηση του βασκικού κόμματος Sortu

 

Παλαιστίνη: συνεχίζονται οι απεργίες πείνας

 

Αποδεσμεύθηκαν από το Ισραήλ δύο ελληνικά "καράβια για τη Γάζα"

 

Πουέρτο Ρίκο: Τα αγγλικά θα αντικαταστήσουν τα ισπανικά σε πολλά σχολεία

 

Πουέρτο Ρίκο: δήλωσε ένοχος πρώην μέλος των Ματσετέρος

 

Συρία: CIA και αντάρτες

 

 

Εκδηλώσεις 

 

Προβολή ταινίας: «Εξεγερμένη Παταγονία» του Έκτορ Ολιβέρα [Σαβ.23/6, 9μμ, Πάρκο Ναυαρίνου & Ζωοδόχου Πηγής]

 

Εκδήλωση στις 28 Ιουνίου: Συζήτηση για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία

 

Εκδήλωση με τον Ντέιβιντ Χάρβεϊ: «Οι πολιτικές επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης: Ο νεοφιλελευθερισμός ενάντια στη δημοκρατία»

 

Παραγουάη: Πολύνεκρες συγκρούσεις και πολιτική δίκη του προέδρου Λούγο

Σε λουτρό αίματος κατέληξε επιχείρηση της αστυνομίας στις 15 Ιουνίου, για την εκκένωση κατάληψης γης στην Παραγουάη. Τουλάχιστον 6 αστυνομικοί και 11 αγρότες σκοτώθηκαν σε ανταλλαγές πυροβολισμών όταν κάπου 300 αστυνομικοί επιχείρησαν να απομακρύνουν 150 αγρότες καταληψίες από εκτάσεις του επιχειρηματία και πρώην γερουσιαστή Μπλας Ρικέλμε. Ο «προοδευτικός» πρόεδρος Λούγο στήριξε πλήρως τις δυνάμεις ασφαλείας και έστειλε και στρατό για να βοηθήσει στην επιβολή του νόμου και της τάξης στην περιοχή Κουρουγουάτι.

Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμα οργανώσεις αγροτών που στηρίζουν το Λούγο. Ο αγροτοσυνδικαλιστής Χοσέ Ροντρίγκες μίλησε ακόμα και για προβοκάτσια της αστυνομίας για να δικαιολογήσει τους θανάτους των αγροτών.

Το Κογκρέσο αποφάσισε να οδηγήσει το Λούγο σε πολιτική δίκη, ενώ αυτός αρνείται να παραιτηθεί. Οι υποστηρικτές του κατηγορούν τη δεξιά ότι προσπαθεί να κάνει πραξικόπημα και να τον ρίξει από την εξουσία. Το Πανεθνικό Συντονιστικό Αγροτικών Οργανώσεων στηρίζει το Λούγο και αγρότες κινητοποιούνται από 15 επαρχίες για να πάνε στην πρωτεύουσα. Τον Λούγο στηρίζουν επίσης Βολιβιανοί φοιτητές που διαμένουν στο εξωτερικό καθώς και ο ιθαγενής πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες που κατηγορούν ότι επιχειρείται πραξικόπημα οργανωμένο από τους γαιοκτήμονες και το Παρτίδο Κολοράδο, το δεξιό ή ακροδεξιό κόμμα.

Παραγουάη: η χώρα μπαίνει σε κεντροαριστερή τροχιά

Μετά από 61 χρόνια αλλάζει χέρια η διαχείριση της κυβερνητικής πολιτικής. Το προηγούμενο διάστημα, είτε με δικτατορίες είτε με εκλογικές νοθείες, το αστικό πολιτικό σύστημα είχε παραδώσει τη χώρα στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και είχε βυθίσει τα κατώτερα στρώματα στη μιζέρια. Στην εκλογή του πρώην επισκόπου Φερνάντο Λούγκο ως νέου προέδρου της χώρας έχουν στηριχτεί οι ελπίδες για μια πραγματική αλλαγή. Ωστόσο, η εκλογή αυτή δεν αλλάζει τους κυρίαρχους ταξικούς συσχετισμούς. Δεν πρόκειται για μια εργατο-αγροτική κυβέρνηση που θα προχωρήσει στην ικανοποίηση των βασικών αιτημάτων των στρωμάτων που την εξέλεξαν. Ο Λούγκο έχει υποσχεθεί να προωθήσει ένα «μεγάλο εθνικό, κοινωνικό και οικονομικό συμβόλαιο». Το μεγαλύτερο κόμμα της εκλογικής του συμμαχίας είναι ένα αστικό κόμμα το οποίο αντιστάθηκε στη δικτατορία διαπραγματευόμενο μαζί της μια δημοκρατική λύση, και του οποίου τον κύριο κορμό αποτελούν παραδοσιακές μεγαλοαστικές οικογένεις της χώρας. Κινήματα, αγροτικά και κοινωνικά, καθώς και τρεις από τις εργατικές ομοσπονδίες αποτελούν ελάσσονες εκλογικούς εταίρους. Παρόλα αυτά, η δεξιά δαιμονοποιεί τον Λούγκο ως «αριστεριστή» και «φίλο του Τσάβες». Αν η μερική μετατόπιση προς τα αριστερά συνιστά μια μερική νίκη για το λαϊκό κίνημα, είναι απαραίτητο, ξεκινώντας από αυτήν να βαθύνει ο αγώνας για την πραγματική ταξική αλλαγή στην χώρα.

Ν. Μ.

Σύνοδος των Λαών του Νότου: ΟΧΙ στο Σύμφωνο MERCOSUR – ΙΣΡΑΗΛ

Στο πλαίσιο της Συνόδου Αρχηγών Κρατών χωρών του Mercosur (Κοινή Αγορά Νότιου Κώνου - Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη) που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο στην Ουρουγουάη, υπογράφηκε Σύμφωνο Ελεύθερου Εμπορίου Mercosur - Ισραήλ, μετά από διετείς διαπραγματεύσεις.
Πρόκειται για το πρώτο παρόμοιο σύμφωνο, από τη σύσταση του Merscosur το 1991, που υπογράφεται με μια χώρα εκτός Λατινικής Αμερικής. Προβλέπεται ότι θα επιτρέψει τον διπλασιασμό των εμπορικών σχέσεων οι οποίες το 2006 ανήλθαν στα 1.100 εκατ. δολάρια. Τα κύρια προϊόντα εξαγωγής προς το Ισραήλ είναι κυρίως δημητριακά ενώ το Ισραήλ προμηθεύει τις αγορές με φυτοφάρμακα, software και τεχνολογικά προϊόντα. Το 70% των εμπορικών σχέσεων Merosur – Ισραήλ, διεξάγεται με τη Βραζιλία.
Τις μέρες της επίσημης Συνόδου, κινήματα και οργανώσεις των χωρών του Mercosur πραγματοποίησαν στο Μοντεβιδέο τη Σύνοδο των Λαών του Νότου. Σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσαν, εκτός από την κριτική στις κοινωνικο – οικονομικές συνέπειες, καταγγέλλουν ότι το Σύμφωνο Ελεύθερου Εμπορίου με το Ισραήλ ανοίγει μια νέα φάση πολιτικής και οικονομικής εξάρτησης και θυμίζουν ότι το Ισραήλ επιβάλλει στρατιωτική κατοχή σε παλαιστινιακά εδάφη, χτίζει το Τείχος του Απαρτχάιντ, δεν εφαρμόζει τις αποφάσεις του ΟΗΕ για τη Μέση Ανατολή και αποτελεί έναν από τους κυριότερους συμμάχους των ΗΠΑ στην στρατηγική του πολέμου και της στρατιωτικοποίησης. Καλούν τις κοινωνικές οργανώσεις των αντίστοιχων χωρών να κινητοποιηθούν και, όπως κατάφεραν να φρενάρουν την υπογραφή της ALCA, να αποτρέψουν την έγκριση του Συμφώνου με το Ισραήλ από τα κοινοβούλια των χωρών του Mercosur.

ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ: Γη και ύδωρ στους Βορειοαμερικανούς στρατιώτες