Οι FARC ανακοίνωσαν ότι αιχμαλώτισαν βορειοαμερικανό βετεράνο του πολέμου στο Αφγανιστάν και προτίθενται να τον απελευθερώσουν

Οι FARC είπαν ότι εδώ και έναν μήνα έχουν αιχμαλωτίσει στο Γκουαβιάρε, έναν πολίτη των ΗΠΑ που θα μπορούσε να είναι στρατιώτης, «εργολάβος» ή μισθοφόρος. Στο ανακοινωθέν του, το αντάρτικο λέει ότι «παρά το δικαίωμα να κρατήσουμε το στρατιώτη Κέβιν Σκοτ ως αιχμάλωτο πολέμου, πήραμε την πολιτική απόφαση να τον αφήσουμε ελεύθερο», γι’ αυτό ζητούν να συγκροτηθεί μια ανθρωπιστική επιτροπή με επικεφαλής την πρώτη γερουσιαστή Πιεδάδ Κόρδοβα, έναν απεσταλμένο της καθολικής Κοινότητας του Saint Egidio και τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού.

Παρακάτω ολόκληρο το ανακοινωθέν που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή 19 Ιουλίου:

Ανακοινωθέν

Η Γραμματεία του Κεντρικού Γενικού Επιτελείου των FARC-EP πληροφορεί την εθνική και διεθνή κοινή γνώμη ότι στις 20 Ιουνίου του 2013, στο δήμο του Ρετόρνο, στο διαμέρισμα Γκουαβιάρε, αιχμαλωτίστηκε ο βορειοαμερικανός στρατιώτης Kevin Scott Sutay, γεννημένος στην πόλη της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με το διαβατήριο Νο 488667176, εκδοθέν στις 3 Φεβρουαρίου 2012, που έφερε τη στιγμή της σύλληψής του από αντάρτικες μονάδες.

Ο εν λόγω βορειοαμερικανός πολίτης βεβαιώνει ότι υπήρξε μέλος του Ναυτικού των ΗΠΑ από τις 17 Νοεμβρίου 2009 ως τις 22 Μαρτίου 2013 και σύμφωνα με τη δική του εκδοχή, συμμετείχε στον πόλεμο στο Αφγανιστάν μεταξύ των ετών 2010 και 2011 όπου είχε το ρόλο ειδικού εξπέρ ενάντια στα εκρηκτικά, ειδικευμένου στις αποναρκοθετήσεις, ως μέλος του λόχου 541 ST του τάγματος 54 ΤΝ του μηχανικού.

Η είσοδός του στην Κολομβία έγινε στις 8 Ιουνίου 2013, ακολουθώντας τη διαδρομή Μεξικό, Ονδούρα, Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Παναμάς, Μπογκοτά, Σαν Χοσέ ντελ Γκουαβιάρε, έδρα της στρατιωτικής βάσης του Μπαρανκόν, όπου είναι γνωστή εδώ και πολύ καιρό η παρουσία βορειοαμερικανών στρατιωτικών.

Η αιχμαλώτιση του στρατιώτη Κέβιν δείχνει την ενεργή επί τόπου συμμετοχή βορειοαμερικανών στρατιωτικών και μισθοφόρων σε αντι-αντάρτικες επιχειρήσεις στις οποίες εμφανίζονται υπό τον ευφημισμό των μισθοφόρων, ιδιωτικοποιημένη μορφή της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης, ίδια της εποχής της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, που τους επιτρέπει να εκμεταλλεύονται άλλη μια φλέβα της μπίζνας του πολέμου με ένα μικρότερο πολιτικό κόστος για τις επιθετικές τους εκστρατείες και τη λεηλασία εναντίον των λαών.

Εγκληματική μπίζνα στην οποία ελπίζουν να πάρουν μέρος ο Πρόεδρος Σάντος, ο υπουργός του της άμυνας και οι στρατηγοί, όταν ανακοινώνουν προς όλες τις κατευθύνσεις την υπογραφή μιας συμφωνίας συνεργασίας με το ΝΑΤΟ, θέτοντας την Κολομβία να παρέχει υπηρεσίες τέτοιου τύπου μισθοφορικών δυνάμεων στη διάθεση των σχεδίων ιμπεριαλιστικής επέμβασης και πλιάτσικου σε όλες τις γωνιές του πλανήτη.

Παρά το δικαίωμα να κρατήσουμε το στρατιώτη Κέβιν Σκοτ ως αιχμάλωτο πολέμου, πήραμε την πολιτική απόφαση να τον αφήσουμε ελεύθερο ως μια κίνηση που εντάσσεται στο πλαίσιο των συνομιλιών που επίκεινται στην Αβάνα με την κολομβιανή κυβέρνηση, προς αναζήτηση μιας συμφωνίας που θα θέσει τέρμα στην κοινωνική και ένοπλη σύγκρουση στη χώρα μας.

Γι’ αυτόν το σκοπό ζητούμε τη συγκρότηση μιας ανθρωπιστικής επιτροπής με επικεφαλής την πρώτη γερουσιαστή Πιεδάδ Κόρδοβα, έναν απεσταλμένο της καθολικής Κοινότητας του Saint Egidio και τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού.

Βουνά της Κολομβίας, 19 Ιουλίου 2013-07-23

Γραμματεία του Κεντρικού Γενικού Επιτελείου των FARC-EP

Σοβαρές απώλειες για το στρατό

Τουλάχιστον 19 στρατιώτες των Κολομβιανών Ενόπλων Δυνάμεων σκοτώθηκαν σε δύο διαφορετικές επιθέσεις ανταρτών τις τελευταίες μέρες κι ενώ η Κολομβία γιόρταζε τη Μέρα της Ανεξαρτησίας. Πρόκειται για το ισχυρότερο πλήγμα που δέχονται οι κυβερνητικές δυνάμεις από τότε που ξεκίνησαν οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ απεσταλμένων της κυβέρνησης και των FARC στην Αβάνα.

Οι 15 στρατιώτες σκοτώθηκαν σε ένα δρόμο που ενώνει δύο πόλεις στην επαρχία της Αράουκα, ενώ προστάτευαν αγωγό υπό κατασκευή. Σύμφωνα με την επίσημη πληροφόρηση αιχμαλωτίστηκαν 12 αντάρτες. Το πρακτορείο Anncol που απηχεμιλά ακόμα για 4 τραυματίες και έναν εξαφανισμένο στρατιωτικό.

Το άλλο επεισόδιο σημειώθηκε στην επαρχία Κακέτα, όπου σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή σκοτώθηκαν 4 στρατιώτες και 6 αντάρτες. Το Anncol αναφέρει και τρεις στρατιώτες τραυματίες. Το σάιτ του στρατού της Κολομβίας επιβεβαιώνει αυτόν τον απολογισμό και προσθέτει και δύο αντάρτες αιχμαλώτους.

Πηγές: Prensa Rural , Reuters , Anncol

Επίθεση της αστυνομίας σε φοιτητική διαδήλωση στην Άγκυρα – ένας φοιτητής σε κρίσιμη κατάσταση

Διαδήλωση έγινε στις 18/12 εναντίον της επίσκεψης του Ταγίπ Ερντογάν σε πανεπιστήμιο στην Άγκυρα. Οι διαδηλωτές συγκρούστηκαν με την αστυνομία για πολλές ώρες. Το αποτέλεσμα είναι δύο φοιτητές σοβαρά τραυματισμένοι και πάνω από είκοσι ελαφρύτερα τραυματισμένοι.

Το απόγευμα και νωρίς το βράδυ της 18^ης Δεκεμβρίου 2012, σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές κάπου 1000 φοιτητές διαδήλωναν στο Πολυτεχνείο της Μέσης Ανατολής (Middle East Technical University - METU) στην Άγκυρα της Τουρκίας. Οι φοιτητές διαμαρτύρονταν ενάντια στην επίσκεψη του Πρωθυπουργού Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν στο πανεπιστήμιό τους. Ο Ερντογάν και το κυβερνών κόμμα του AKP εδώ και χρόνια προωθούν την ιδιωτικοποίηση και υποταγή στους νόμους της αγοράς, της ανώτατης εκπαίδευσης. Ο λόγος της επίσκεψης ήταν η εκτόξευση του δορυφόρου “Goturk2” της τουρκικής κυβέρνησης και του στρατού. Ο δορυφόρος τέθηκε σε τροχιά στις 18 Δεκεμβρίου περίπου στις 5 ώρα Τουρκίας. Ο Ερντογάν, ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού και ο περίγυρός τους παρακολούθησαν την εκτόξευση σε ζωντανή μετάδοση, στο METU.

Εντούτοις οι λόγοι της διαμαρτυρίας ήταν κυρίως εναντίον του Ερντογάν και εναντίον των «εθνικών και διεθνών πολιτικών της εξουσίας». Στο μπροστινό πανό έγραφε: «πωλητή της επιστήμης και κράχτη της αγοράς των ιμπεριαλιστικών πολέμων, Ταγίπ, έξω από το METU»

Οι διαδήλωση περίπου 1000 ατόμων άρχισε να πορεύεται στις 15.50. Στις 16.15 η διαδήλωση δέχθηκε επίθεση χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση από 3.000 αστυνομικούς, με πλαστικές σφαίρες, χημικά και 8 αύρες με κανόνια νερού. Δύο φοιτητές τραυματίστηκαν σοβαρά. Ένας από αυτούς, ο Μπαρίς Μπαρισίκ, είναι ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση. Δεκάδες άλλοι φοιτητές τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των συγκρούσεων που διήρκησαν ώρες. Οι πηγές μας μιλούσαν για τουλάχιστον 20. Στις 22:45 η αστυνομία φώναζε «όχι άλλες συλλήψεις, απλά δείρτε τους και αφήστε τους».

Bίντεο που δείχνει τη διαδήλωση και συγκρούσεις με την αστυνομία:

 Πηγή: http://www.vorwaerts.ch/news/studidemo-in-ankara-von-polizei-attackiert-student-in-lebensgefahr/

Απεργία στα κεντρικά γραφεία της Διεθνούς Αμνηστίας

Παραθέτουμε κείμενο για την απεργία των εργαζομένων στα κεντρικά της Διεθνούς Αμνηστίας, που βασίζεται στο δελτίο τύπου του συνδικάτου Unite, και στο κείμενο με ερωτήσεις - απαντήσεις, σημειώνοντας πάντως ότι η Διεθνής Αμνηστία ως οργάνωση, στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις εισφορές των μελών και υποστηρικτών της και σε δωρεές, χωρίς να παίρνει χρήματα από κυβερνήσεις για την έρευνά της για τα ανθρώπινα δικαιώματα (παρά μόνο για εκπαίδευση στα ανθρώπινα δικαιώματα ή για αρωγή). Σημειώνουμε επίσης την κριτική που ασκείται εντός και εκτός των ΜΚΟ για το τι ποσοστό των πόρων τους δαπανάται σε μισθούς του προσωπικού τους. Τέλος σημειώνουμε ότι η παρούσα αναταραχή έχει ξεσπάσει στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης της οργάνωσης που επιχειρεί να έχει προσωπικό πιο αποκεντρωμένα και πιο κοντά εκεί που συμβαίνουν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι προφανές ότι μια ΜΚΟ ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η Διεθνής Αμνηστία, δεν είναι μια καπιταλιστική επιχείρηση που παίρνει υπεραξία ή προσπαθεί να ξεζουμίσει όσο μπορεί τους εργαζόμενούς της με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος εργασίας για να αυξηθούν τα κέρδη του  καπιταλιστή, αλλά αντίθετα ένας οργανισμός που επιδιώκει να αυξήσει την παραγωγικότητά του, για να υπερασπιστεί τα θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όμως αυτό δε σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι θα πρέπει να παραβιάζονται δικαιώματα ή να αθετούνται οι συμφωνίες με τους εργαζόμενους ή ότι θα πρέπει να υπάρχουν υπερβολικές μισθολογικές διαφορές ανάμεσα στους χαμηλά αμειβόμενους/ες και την ηγεσία του επαγγελματικού σκέλους της οργάνωσης.

Οι εργαζόμενοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στα κεντρικά της Διεθνούς Αμνηστίας, που εδρεύουν κυρίως στο Λονδίνο, απεργούν σήμερα Τετάρτη 17 Οκτωβρίου.

Η απεργία ξέσπασε από την μονομερή απόσυρση της διοίκησης, χωρίς προειδοποίηση, από την πολιτική απολύσεων, μόλις λίγες ώρες πριν δημοσιοποιήσει λεπτομέρειες μιας αναδιάρθρωσης η οποία δυνητικά θα οδηγήσει στην απόλυση δεκάδων εργαζομένων.

Ο περιφερειακός υπεύθυνος του συνδικάτου Unite, Αλαν Σκοτ δήλωσε: «Ενώ πολλοί εκτιμούν ότι οι περικοπές για μισθούς είναι αναπόφευκτες, η διοίκηση της Αμνηστίας θα πρέπει να σεβαστεί τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει και έχουν δηλώσει δημόσια ότι θα τιμήσουν, ώστε να διαλυθεί η διάχυτη δυσπιστία που έχει καταλάβει την οργάνωση».

»Δεκάδες από το προσωπικό αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα για το άμεσο μέλλον τους. Πολλοί γνωρίζουν ότι οι θέσεις τους θα εξαφανιστούν πριν το τέλος του 2012, αλλά επειδή η διοίκηση έχει κάνει κουρέλι την πολιτική απολύσεων, δεν έχουν ιδέα τι θα τους συμβεί».

Η ενέργεια της διοίκησης στη Διεθνή Γραμματεία [ΣτΜ. International Secretariat: το διεθνές κεντρικό επιχειρησιακό όργανο της Διεθνούς Αμνηστίας] είναι η πιο πρόσφατη σε μια σειρά αθετημένων συμφωνιών και υποσχέσεων σχετικά με τα δικαιώματα εκπροσώπησης του συνδικάτου, τις αμοιβές και το προσωρινό προσωπικό, τους τελευταίους 12 μήνες.

Ο Άλαν Σκοτ λέει: « Η Διεθνής Αμνηστία δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική και αξιόπιστη οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων εάν δεν σέβεται τα δικαιώματα των εργαζομένων της. Η ανώτατη διοίκηση της οργάνωσης θα πρέπει να τηρήσει τα ίδια πρότυπα που ζητά παγκοσμίως από τις κυβερνήσεις και τις εταιρίες».

Ενώ δεκάδες απολύσεις προτείνονται για τους κατώτερα αμειβόμενους εργαζόμενους, ο αριθμός των ανώτατων διευθυντών – από τους οποίους ο καθένας κερδίζει μεταξύ 88 και 107 χιλιάδων λιρών το χρόνο – έχει αυξηθεί από 5 σε 8 τα τελευταία δύο χρόνια. Ο [ετήσιος] μισθός του Γενικού Γραμματέα είναι 192.000 λίρες, φέρνοντας το συνολικό εκτιμώμενο κόστος των μισθών της ομάδας της ανώτατης ηγεσίας σε περίπου 1 εκατομμύριο λίρες το χρόνο.

Ο Αλαν Σκοτ λέει: «Το κύρος της Διεθνούς Αμνηστίας έχει εδραιωθεί μέσα από δεκαετίες έρευνας υψηλής ποιότητας η οποία χρησιμοποιείται για να υποστηριχθούν οι εκστρατείες της και η δουλειά υπεράσπισης. Είναι επιτακτική ανάγκη να διατηρήσει η οργάνωση αυτήν την ακεραιότητά της και να είναι τόσο συνεπής στις εσωτερικές συμπεριφορές της όσο είναι και με τον έξω κόσμο».

Η Διεθνής Αμνηστία είναι έτοιμη να προβεί σε μια μεγάλη αναδιάρθρωση η οποία θα μετακινήσει τα συγκεντρωτικά παγκόσμια αρχηγεία της, τα οποία τώρα βρίσκονται κυρίως στο Λονδίνο, σε 10 κόμβους ανά τον κόσμο και θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει η οργάνωση.

«Μας είπαν ότι δεκάδες από εμάς θα μπορούσαν να χάσουν τις δουλειές τους, αλλά συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε τα σχέδια για να γίνει η Διεθνής Αμνηστία πιο πρακτική και αποτελεσματική παγκοσμίως. Το μόνο που κάναμε ήταν να ζητήσουμε να μας που πώς οι αλλαγές που προτείνονται θα κάνουν την Αμνηστία να δουλεύει καλύτερα, να μας δείξουν ότι έχουν ένα ξεκάθαρο πλάνο και να αντιμετωπίσουν το προσωπικό με λίγο σεβασμό καθώς θα μετακινούμαστε ή θα φεύγουμε. Μέχρις στιγμής απέτυχαν τελείως και στα τρία επίπεδα», δήλωσε το μέλος του προσωπικού.

«Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών θέτουν υπό αμφισβήτηση την ακεραιότητα εκείνων που ηγούνται τώρα της Διεθνούς Αμνηστίας και αυτό είναι πολύ λυπηρό για οποιονδήποτε εργάζεται εδώ. Με βαριά καρδιά ψηφίσαμε υπέρ της απεργίας», δήλωσε το μέλος του προσωπικού.

Υπόβαθρο:

Ένα συντριπτικό ποσοστό 96,5% όσων απάντησαν ταχυδρομικά, ψήφισαν υπέρ της απεργίας.

Μέλη του προσωπικού σε γραφεία ανά τον κόσμο (συμπεριλαμβανομένης της Σενεγάλης, της Γαλλίας, της Ουγκάντα, του Λιβάνου, της Νέας Υόρκης, του Χονγκ Κονγκ και της Νότιας Αφρικής) συμμετέχουν στην απεργία.

Το Unite είναι το μεγαλύτερο συνδικάτο της Βρετανίας και της Ιρλανδίας με πάνω από 1,5 εκατομμύρια μέλη από όλους τους τομείς της οικονομίας. Γενικός γραμματέας του είναι ο Λεν Μακ Κλάσκεϊ.

Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την απεργία στη Διεθνή Γραμματεία της Διεθνούς Αμνηστίας στις 17 Οκτωβρίου

Γιατί το συνδικάτο ψήφισε να κατέβει σε απεργία;

Γιατί η ανώτατη διοίκηση της Αμνηστίας έχει επανειλημμένα αθετήσει συμφωνίες τις οποίες η ίδια είχε διαπραγματευθεί με το συνδικάτο και είχε υπογράψει, που καλύπτουν τους όρους και τις συνθήκες για το προσωπικό. Τα μέλη του συνδικάτου δεν θέλουν να απεργήσουν, θέλουν να δουλέψουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η απόφαση για απεργία πάρθηκε απρόθυμα ως έσχατο μέτρο απέναντι στην περιφρόνηση της διοίκησης για συμφωνίες που είχαν επιτευχθεί με το συνδικάτο, και απέναντι στο ίδιο το συνδικάτο.

Τι ήταν αυτό που προκάλεσε την ψηφοφορία για απεργία;

Στις αρχές Αυγούστου, μόλις δυο ώρες πριν η ανώτατη διοίκηση εκδώσει ένα πλάνο για να απαλλαγεί από δεκάδες θέσεις εργασίας, μετά από τη συνένωση δύο τμημάτων, ενημέρωσε το συνδικάτο ότι οι πολιτικές μετάθεσης και απόλυσης δεν θα εφαρμοστούν για 37 μέλη του προσωπικού που αντιμετωπίζουν δυνητικά την απόλυση. Η ανώτατη διοίκηση είχε επανειλημμένα διαβεβαιώσει το προσωπικό, προκαταβολικά, ότι οι υπάρχουσες πολιτικές θα εφαρμοστούν παρόλο που διαπραγματεύσεις είχαν ξεκινήσει για να τροποποιηθούν. Το προσωπικό που πλήττεται βρίσκεται τώρα σε μια θέση όπου γνωρίζουν ότι οι θέσεις εργασίας τους χάνονται, αλλά δεν γνωρίζουν ποια είναι τα δικαιώματά τους ή τι διαδικασία θα ακολουθηθεί. Η ανώτατη διοίκηση απείλησε να επιβάλει μια νέα πολιτική απολύσεων εάν δεν συμφωνηθεί γρήγορα κάποια με το συνδικάτο, ενώ λέει επίσης ότι οι εν λόγω θέσεις εργασίας δεν θα καταργηθούν επισήμως μέχρι να συμφωνηθεί μια νέα πολιτική.

Τι άλλες συμφωνίες αθέτησε η διοίκηση;

Αυτές που σχετίζονται με:

• τα δικαιώματα εκπροσώπησης του συνδικάτου
• το μη-μόνιμο προσωπικό
• τις απολύσεις και τις μεταθέσεις
• την κατάργηση και ουσιώδη αλλαγή θέσεων
• τις αμοιβές (αποζημίωση για πληθωρισμό και υπερπληθωρισμό)

Για παράδειγμα, στις αρχές του 2012 η διοίκηση είπε στο συνδικάτο ότι δεν θα δεσμεύονται από τη μακροχρόνια συμφωνία ότι το προσωπικό θα λαμβάνει αυτόματα τον Απρίλιο την αποζημίωση για τις αυξήσεις στο κόστος ζωής του προηγούμενου έτους, συμπεριλαμβανομένης της αποζημίωσης για υψηλούς δείκτες πληθωρισμού, που πλήττουν το προσωπικό σε κάποια από τα υπεράκτια γραφεία. Χρειάστηκε διαμάχη για να επιλυθεί το ζήτημα, στο τέλος της οποίας το συνδικάτο συμφώνησε να λαμβάνεται η αποζημίωση τμηματικά για να βοηθηθεί η διοίκηση στα προβλήματα ρευστότητας.

Γιατί οι συμφωνίες είναι τόσο σημαντικές;

Οι καλές εργασιακές σχέσεις σε οποιοδήποτε χώρο δουλειάς βασίζονται στην εμπιστοσύνη και σε ξεκάθαρα καθορισμένους όρους και συνθήκες εργασίας, που να γίνονται σεβαστοί. Η ανώτατη διοίκηση και οι εκπρόσωποι του συνδικάτου στη Διεθνή Γραμματεία πέρασαν πολλούς μήνες διαπραγματευόμενοι συμφωνίες ώστε το προσωπικό να γνωρίζει ποιες είναι οι δικαιοδοσίες και τα δικαιώματά τους και να μπορούν να επικεντρωθούν στη δουλειά τους. Κάθε φορά που η ανώτατη διοίκηση αθετεί αυτές τις συμφωνίες, η εμπιστοσύνη προς τη διοίκηση πλήττεται, οι εργασιακές σχέσεις επιδεινώνονται, η ανασφάλεια και το άγχος του προσωπικού αυξάνονται, και μεγάλο ποσοστό εργάσιμων ωρών σπαταλιέται σε συναντήσεις και προσπάθειες για επίλυση των παρεπόμενων διενέξεων. Οι επανειλημμένες παραβιάσεις των συμφωνιών που είχαν επιτευχθεί μετά από διαπραγματεύσεις, από τη διοίκηση τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την απειλή να μην αναγνωρίζεται το συνδικάτο, μόλις ο τωρινός Γενικός Γραμματέας ήρθε στη Διεθνή Γραμματεία, δείχνει ότι η τωρινή ανώτατη διοίκηση δεν αντιμετωπίζει τις συμφωνίες ως δεσμευτικές και δεν σέβεται το ρόλο του συνδικάτου. Αυτό προκαλεί ιδιαίτερες ανησυχίες σε μια εποχή αλλαγής και ανακατατάξεων και όταν νέες συμφωνίες βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση.

Δεν υπήρξε μια χαμηλή συμμετοχή στην ψηφοφορία για την απεργία;

Τα 300 και πλέον μέλη αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία των μόνιμων και μη μόνιμων μελών του προσωπικού της Διεθνούς Γραμματείας που εργάζονται στο Λονδίνο και αλλού. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους, από τους περίπου 500 που δουλεύουν στη Διεθνή Γραμματεία, είναι μάνατζερ, εθελοντές, κόσμος που εργάζεται με μικρής διάρκειας συμβόλαια και ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός συμβούλων και εργολάβων.

Ο πλήρους απασχόλησης υπεύθυνος του συνδικάτου, πληροφόρησε την συνέλευση του συνδικάτου μας ότι η συμμετοχή στις ψηφοφορίες είναι παραδοσιακά πολύ χαμηλή, και ότι το 56% της συμμετοχής ήταν εξαιρετικά υψηλό σύμφωνα με την μακρά εμπειρία του – και ότι το 96,5% του «ναι» για την απεργία είναι ένα αδιαμφισβήτητο μήνυμα ότι τα μέλη ένιωσαν ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αναλάβουν δράση για να επιλύσουν τη διαμάχη.

Επίσης, το συνδικάτο έχει πολλά μέλη που δουλεύουν στο εξωτερικό, αλλά η συνδικαλιστική νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου δεν μας επιτρέπει να τους στείλουμε τα ψηφοδέλτια με άλλον τρόπο πέραν του ταχυδρομείου. Γνωρίζουμε ότι κάποια από αυτά δεν έφτασαν εγκαίρως ή δεν έφτασαν καθόλου. Παρομοίως, κάποιοι από το προσωπικό ταξιδεύουν για μακρές περιόδους για έρευνα σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλοι που βρίσκονταν μακριά από το σπίτι τους δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στα ψηφοδέλτια.

Δεν αφορά η απεργία τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας ανθρώπων που δουλεύουν στη Διεθνή Γραμματεία;

Για πάνω από 50 χρόνια, υπό τη συμφωνία αναγνώρισης του συνδικάτου στη Διεθνή Γραμματεία, το συνδικάτο έχει διαπραγματευθεί όρους και συνθήκες για το προσωπικό, εκτός από κάποιους μάνατζερ. Ανεξάρτητα εάν τα μέλη ατομικά είναι στο συνδικάτο ή όχι, καλύπτονται από αυτό και επωφελούνται από τις συμφωνίες που επιτυγχάνονται μεταξύ διοίκησης και συνδικάτου.

Το συνδικάτο δεν θέτει σε κίνδυνο τη δουλειά και τη φήμη της Αμνηστίας με την απεργία;

Η Αμνηστία δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική ή αξιόπιστη οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων εάν δεν σέβεται τα δικαιώματα των ίδιων της των εργαζομένων, ούτε μπορεί το προσωπικό να είναι αποτελεσματικοί ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων εάν εργάζονται σε μια ατμόσφαιρα όπου τα δικά τους δικαιώματα ποδοπατούνται.

Ως οργάνωση που επιμένει ότι οι κυβερνήσεις δεσμεύονται από τις συμφωνίες για τις διεθνείς συνθήκες, είναι επιτακτικό να εφαρμόζουμε αυτό που κηρύττουμε – όχι μόνο για τις εργασιακές σχέσεις, αλλά επίσης για την ακεραιότητα και το ηθικό κύρος της οργάνωσής μας. Η Αμνηστία δουλεύει για λογαριασμό συνδικάτων και για το δικαίωμα στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι στο πλαίσιο της δουλειάς της με τις κυβερνήσεις, στον ΟΗΕ και στον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας. Η Αμνηστία βρίσκεται δε στη διαδικασία να συμφωνήσει επίσημη συνεργασία με την Διεθνή Συνομοσπονδία Συνδικαλιστικών Ενώσεων.

Οι υποστηρικτές της Αμνηστίας περιμένουν να αντιμετωπίζεται με αξιοπρέπεια το προσωπικό της Αμνηστίας οπουδήποτε και αν δουλεύει – υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για τη φήμη της Αμνηστίας εάν θεωρηθεί ως μια οργάνωση που συμπεριφέρεται με περιφρόνηση για τα δικαιώματα των ίδιων της των εργαζομένων, ενώ πληρώνει τεράστια ποσά από τις συνεισφορές των μελών της για «αποζημιώσεις» των αποχωρούντων ανώτατων διευθυντών της.

Δεν γίνεται στην πραγματικότητα η απεργία λόγω της αντίθεσης του συνδικάτου στα σχέδια της διοίκησης να αποκεντρώσει τη Διεθνή Γραμματεία;

Όχι. Απολύτως όχι. Το συνδικάτο δεν αντιτίθεται και ποτέ δεν ήταν αντίθετο στα σχέδια να μετακινηθεί περισσότερο προσωπικό και λειτουργίες έξω από το Λονδίνο – η θέση του είναι ότι το κίνημα της Αμνηστίας και η διοίκηση της Διεθνούς Γραμματείας έχουν κάθε δικαίωμα να λάβουν τέτοιες αποφάσεις. Αντίθετα, τα μέλη του συνδικάτου και άλλα μέλη του προσωπικού έχουν εμπλακεί σε πολλές συζητήσεις και έχουν κάνει θετικές προτάσεις για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της δουλειάς της Αμνηστίας σε όλον τον κόσμο, και κάποιοι έχουν ήδη δηλώσει εθελοντές να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες σε πιλοτικά προγράμματα. Το ίδιο το συνδικάτο απλά δουλεύει με τη διοίκηση για να προσπαθήσει να διασφαλίσει ότι το προσωπικό που πλήττεται θα τύχει δίκαιης, ισότιμης και αξιοπρεπούς μεταχείρισης, και ότι οι συμφωνίες θα γίνουν σεβαστές. Το συνδικάτο θα ήλπιζε και θα περίμενε, παρόλα αυτά, ότι κάθε διαδικασία αλλαγής θα τύγχανε άξιας διαχείρισης, στη βάση ενός ξεκάθαρου πλάνου, καλού οικονομικού σχεδιασμού και κατάλληλης διαβούλευσης.

Δεν γίνεται στην πραγματικότητα η απεργία για τις αποζημιώσεις απολύσεων του ήδη υψηλά αμειβόμενου προσωπικού;

Όχι. Γίνεται επειδή η διοίκηση δεν τιμά συμφωνίες που έχει διαπραγματευθεί και υπογράψει με το συνδικάτο. Το συνδικάτο ουδέποτε έδρασε για να ζητήσει περισσότερα χρήματα, και δεν κατέθεσε οικονομικό αίτημα για πάνω από 20 χρόνια.

Δεν είναι αλήθεια ότι κάθε λίρα που ξοδεύεται για τις αποζημιώσεις είναι μια λίρα που δεν ξοδεύεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι στην Αμνηστία θα είναι αφοσιωμένοι στα ανθρώπινα δικαιώματα είτε δουλεύουν για την Αμνηστία, είτε όχι. Αλλά είναι απολύτως αλήθεια ότι η διοίκηση θα πρέπει να προσπαθεί να ΜΗΝ απολύει τον κόσμο εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο. Άλλωστε, αυτό απαιτείται από την νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου.

Επίσης οι εργαζόμενοι στην Αμνηστία έχουν δικαιώματα. Το προσωπικό που απολύεται όχι εξαιτίας δικού του λάθους, κάποιοι έπειτα από δεκαετίες πιστών υπηρεσιών, εξαιτίας αλλαγών στις οργανωτικές προτεραιότητες, επειδή δεν μπορούν να μετακινηθούν σε άλλες τοποθεσίες, ή εξαιτίας των οικονομικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η οργάνωση, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον τρόπο που ορίζεται στις συμφωνίες που έχει υπογράψει η διοίκηση. Η Αμνηστία έχει υπάρξει και θα πρέπει να συνεχίσει να είναι ένα πρότυπο για το πώς συμπεριφέρονται στους εργαζόμενους.

Δεν είναι ο μισθός 4 εβδομάδων για κάθε χρόνο εργασίας (έως τα 20 έτη) πολύ πάνω απ’ ότι άλλες οργανώσεις προσφέρουν;

Όχι. Το ένα εκατομμύριο εργαζομένων στην Εθνική Υπηρεσία Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου, για παράδειγμα, δικαιούνται τόσα, όπως και πολλοί άλλοι εργαζόμενοι σε μικρότερες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δουλεύουν στην Διεθνή Αμνηστία Ηνωμένου Βασιλείου. [ΣτΜ το εθνικό τμήμα της οργάνωσης στη χώρα, που δεν πρέπει να συγχέεται με τη Διεθνή Γραμματεία της οργάνωσης, που επίσης εδρεύει κατά κύριο λόγο στην ίδια χώρα]

Δεν θα φύγουν κάποιοι από το προσωπικό με τεράστια ποσά υπό τις υπάρχουσες πολιτικές;

Το μεγαλύτερο που θα λάβει κάποιος είναι μισθούς 80 εβδομάδων – το οποίο ισχύει για εκείνον τον μικρό αριθμό μελών του προσωπικού που έχουν υπηρετήσει την Αμνηστία για 20 ή περισσότερα χρόνια και τα οποία τυγχάνει να είναι σε δουλειές οι οποίες εξαφανίζονται. Μέχρι πρότινος η ανώτατη διοίκηση ουδέποτε αμφισβήτησε τις 4 εβδομάδες και αντίθετα είχε επανειλημμένα πει ότι αυτή η πρόβλεψη θα πρέπει να γίνεται σεβαστή, παρόλο που ήθελαν άλλα σημεία της πολιτικής να τύχουν επαναδιαπραγμάτευσης. Αυτή ήταν η θέση ακόμα και μετά που η πρώτη ομάδα ανθρώπων τέθηκε σε κατάσταση δυνητικής απόλυσης τον Αύγουστο.

Για να βάλουμε το κόστος των αποζημιώσεων σε σωστές διαστάσεις, η προσφάτως διευρυνθείσα ομάδα της ανώτατης ηγεσίας κοστίζει τώρα στην Αμνηστία γύρω στο 1 εκατομμύριο λίρες το χρόνο.

Δε βρίσκεται η Αμνηστία σε οικονομική κρίση;

Η ανώτατη διοίκηση έχει επανειλημμένα πει στο συνδικάτο ότι δεν υπάρχει οικονομική κρίση και ότι υπάρχει ένας προϋπολογισμός αφιερωμένος στη διαδικασία αλλαγής «Moving Closer to the Ground» (ΣτΜ η διαρθρωτική αλλαγή στην Αμνηστία για να επιτευχθεί αποκέντρωση και να έρθει πιο κοντά εκεί που γίνονται οι παραβιάσεις). Συμπεριλαμβανομένων των καταβολών για τον προβλεπόμενο αριθμό απολύσεων.

Είναι η απεργία στη Διεθνή Γραμματεία διαχωρισμένη από τις απεργίες που συνέβησαν πρόσφατα στην Διεθνή Αμνηστία Ηνωμένου Βασιλείου;

Ναι, παρόλο που υπάρχει σύνδεση. Το προσωπικό και στους δύο χώρους εργασίας είναι μέλη του ίδιου συνδικάτου  - Unite – αλλά έχουν χωριστές ψηφοφορίες για χωριστά ζητήματα. Παρόλα αυτά, υπάρχει ένα κοινό θέμα ότι η διοίκηση αποτυγχάνει να δεσμευτεί στις συμφωνημένες πολιτικές.

Δεν είναι ώρα να σταματήσει το συνδικάτο της Αμνηστίας να είναι τόσο μαχητικό;

Το συνδικάτο σχεδόν ποτέ δεν ανέλαβε δράση στη Διεθνή Γραμματεία, και πάντα αναζητά επίλυση όχι αντιπαράθεση. Το συνδικάτο πάντα προσπαθεί να αποφύγει διαμάχες μέσα από τη συζήτηση, την διαπραγμάτευση και πηγαίνοντας στο ACAS, την υπηρεσία διαιτησίας και συμφιλίωσης – όπως συνέβη τους τελευταίους μήνες. Υπήρξε μια απεργία το 1996 για προσωπικό που απολύθηκε απροειδοποίητα και μισής μέρας στάση εργασίας το 2009 επειδή η διοίκηση αθέτησε μια συμφωνία που μόλις είχε υπογράψει.

Τα μέλη του συνδικάτου στη Διεθνή Γραμματεία δεν θέλουν να απεργήσουν – θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ίσως η ανώτατη διοίκηση θα πρέπει να ρωτήσει τον εαυτό της τι έκανε τόσα πολλά μέλη του προσωπικού, τόσο θυμωμένα ώστε να αισθάνονται ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να απεργήσουν.

Πως προσπαθεί το συνδικάτο να επιλύσει τη διαμάχη;

Το συνδικάτο είναι έτοιμο να συναντήσει τη διοίκηση οποιαδήποτε στιγμή για να τερματιστεί η διαμάχη υπό την προϋπόθεση ότι θα τηρήσουν τις συμφωνίες μας, και συνεχίζουμε να διαπραγματευόμαστε νέες πολιτικές καλόπιστα, ελπίζοντας ότι η διοίκηση θα τις σεβαστεί τώρα και στο μέλλον.

Τι έκανε η διοίκηση για να αποφύγει την απεργία;

Κανείς στην ανώτατη διοίκηση, πέρα από το τμήμα Ανθρώπινων Πόρων, δε ζήτησε να συναντήσει το συνδικάτο για να βρεθεί ένας τρόπος να αποφευχθεί η απεργία, ή δεν ζήτησε καν να συζητήσει τι ωθεί το προσωπικό σε τέτοιο σημείο όπου αισθάνονται ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να απεργήσουν.

Καθώς λάμβανε χώρα η ψηφοφορία, οι διαπραγματεύσεις για μια νέα πολιτική απολύσεων συνεχίζονταν. Σε αυτό το σημείο ήταν που η διοίκηση προώθησε μια πρόταση που μειώνει στο μισό τις αποζημιώσεις, κόβει τις μεταθέσεις και μειώνει την περίοδο προειδοποίησης. Αντίθετα, η διοίκηση δεν έκανε τίποτα από τότε που ξεκίνησε η ψηφοφορία για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη ή για να φέρει τις διαπραγματεύσεις πιο κοντά σε μια συμφωνία.

επιλογή-μετάφραση: Γ.Κ.

Προεκλογικές ειδήσεις από Βενεζουέλα

Ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ δήλωσε ότι το εκλογικό σύστημα στη Βενεζουέλα είναι το καλύτερο στον κόσμο. Μιλώντας σε ετήσια εκδήλωση στην Ατλάντα, για το ομώνυμο Κέντρο Κάρτερ, ο βορειοαμερικανός πολιτικός δήλωσε: «Στην πραγματικότητα, από τις 92 εκλογές που έχουμε παρακολουθήσει, θα έλεγα ότι η εκλογική διαδικασία στη Βενεζουέλα είναι η καλύτερη στον κόσμο».

Η Βενεζουέλα έχει αναπτύξει ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα με άγγιγμα οθόνης που χρησιμοποιεί τεχνολογία αναγνώρισης δακτυλικών αποτυπωμάτων και βγάζει μια απόδειξη για να επιβεβαιώσει τις επιλογές του ψηφοφόρου.

Ο Κάρτερ δήλωσε επίσης ότι «στις ΗΠΑ έχουμε μια από τις χειρότερες εκλογικές διαδικασίες στον κόσμο, και αυτό οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην υπερβολική ροή χρημάτων». Αναφερόμενος στην έλλειψη ελέγχων για τις ιδιωτικές δωρεές προς τις προεκλογικές εκστρατείες των υποψηφίων.

Ο Τσάβες καλωσόρισε τις δηλώσεις του Κάρτερ λέγοντας ότι «είπε την αλήθεια γιατί την έχει διαπιστώσει. Λέμε ότι το εκλογικό σύστημα στη Βενεζουέλα είναι ένα από τα καλύτερα στον κόσμο.» Είπε επίσης ότι είχε 40λεπτη συνομιλία με τον Κάρτερ και δήλωσε ότι «ο Κάρτερ, όπως λέει κι ο Φιντέλ, είναι ένας έντιμος άνθρωπος».

Το Κέντρο Κάρτερ επιβεβαίωσε πρόσφατα ότι δεν θα στείλει επίσημη αντιπροσωπεία παρατηρητών στις προεδρικές εκλογές, αλλά ενδέχεται να έχει αξιωματούχους του ως παρατηρητές σε ατομική βάση. 

Ο επικεφαλής της αποστολής παρατηρητών της UNASUR, Κάρλος Άλβαρες κατά την επίσκεψή του στο Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο της Βενεζουέλας

Εντωμεταξύ η Ένωση Νοτιοαμερικανικών Εθνών (UNASUR) απέστειλε αντιπροσωπεία παρατηρητών. Ο επικεφαλής της, πρώην αντιπρόεδρος της Αργεντινής Κάρλος Άλβαρες δήλωσε ότι αυτή είναι η πρώτη αντιπροσωπεία παρατηρητών της UNASUR. Μετά από συνάντηση με το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο της Βενεζουέλας, ο Άλβαρες δήλωσε ότι η Βενεζουέλα έχει ένα από τα πιο προηγμένα εκλογικά συστήματα στην περιοχή και την ήπειρο, που παρέχει μεγάλο βαθμό αξιοπιστίας και διαφάνειας».

Αντίθετα ο αντιπρόεδρος της αντιπολίτευσης, Ραμόν Γκιγιέρμο Αβελέδο, κατηγόρησε το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο ότι είναι μεροληπτικό και ότι δεν σέβεται το Σύνταγμα ή τον εκλογικό νόμο. Σε συνέντευξη στο αντιπολιτευόμενο τηλεοπτικό κανάλι Globovision ξεκαθάρισε την άποψή του ότι η αντιπολίτευση εμπιστεύεται το σύστημα ψηφοφορίας αλλά ότι οι αξιωματούχοι του Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου έχουν προτίμηση στην κυβέρνηση.

Το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο έχει εκδώσει προειδοποιήσεις τόσο προς την αντιπολίτευση όσο και προς τον Τσάβες, για παραβιάσεις των κανόνων προεκλογικής εκστρατείας, σχετικά με τις προεκλογικές διαφημίσεις και τους χώρους διαφήμισης.

Πηγές προσκείμενες στον Τσάβες εικάζουν ότι η αντιπολίτευση σχεδιάζει να μην αναγνωρίσει τα αποτελέσματα του Εθνικού Εκλογικού Συμβούλιου στην πολύ πιθανή περίπτωση εκλογικής νίκης του Τσάβες στις 7 Οκτωβρίου. Παρότι τον Ιούλιο ο Τσάβες και ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης, ο Καπρίλες υπέγραψαν μια συμφωνία ότι και οι δύο θα αναγνωρίσουν τα αποτελέσματα του Εθνικού Εκλογικού Συμβούλιου.

Πηγή: Venezuelanalysis.com

Ραμόν Γκιγιέρμο Αβελέδο

Πράγματι ο Εκτελεστικό Γραμματέας της αντιπολίτευσης, Ραμόν Γκιγιέρμο Αβελέδο, μετά από συνάντηση με το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο, απαντώντας σε ερώτηση εάν η αντιπολίτευση θα σεβαστεί τα αποτελέσματα, δήλωσε ότι «τα πολιτικά κόμματα θα πρέπει να είναι προετοιμασμένα… Θα απαντούσα διαφορετικά αλλά σήμερα θέλουμε να διατηρήσουμε την ειρήνη». Ο πολιτικός της αντιπολίτευσης δήλωσε επίσης ότι θα έχουν δικά τους συστήματα αποτελεσμάτων.

Ο Γιον Γκοϊκοετσέα κατά την απονομή του βραβείου Μίλτον Φρίντμαν

Τα σχόλιά του έρχονται μόλις δυο ημέρες μετά από ένα αμφιλεγόμενο άρθρο γνώμης σε μια από τις πιο δημοφιλείς ιδιωτικές εφημερίδες την Ελ Ουνιβερσάλ, με τίτλο «Η νοθεία δεν είναι τζάμπα», όπου ισχυρίζεται ότι τα αποτελέσματα της 7^ης Οκτώβρη δεν θα καθορίσουν τα γεγονότα, καθώς σήμερα είναι γνωστό ότι ο Ενρίκε (δηλ. ο Καπρίλες) θα κερδίσει. Αυτό που θα υπάρξει εκείνη τη νύχτα είναι μια στρατιωτική απόφαση, η οποία αν είναι λανθασμένη, θα προκαλέσει σφαγή». Το άρθρο φτάνει στο σημείο να υποθέσει ότι το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο θα διαπράξει νοθεία και ότι οι οπαδοί της αντιπολίτευσης θα βγουν στους δρόμους να υπερασπιστούν την ψήφο τους. Συντάκτης του άρθρου είναι ο Γιον Γκοϊκοετσέα, ένας από τους πρωτεργάτες των φοιτητικών κινητοποιήσεων του 2007 εναντίον του Τσάβες, ο οποίος κέρδισε το βραβείο Μίλτον Φρίντμαν, αξίας 50.000 δολαρίων…

Παρόλα αυτά η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση της εταιρίας Datanalisis, που θεωρείται ότι πρόσκειται στην αντιπολίτευση, δείχνει τον Τσάβες να έχει πάνω από 10 ποσοστιαίες μονάδες προβάδισμα από τον συντηρητικό αντίπαλό του.

Ενώ η δημοσκόπηση της εταιρίας Hinterlaces του δίνει 14-16% προβάδισμα.

Και ο βορειαμερικανικός επενδυτικός όμιλος Μεριλ Λυντς θεωρεί ότι ο Καπρίλες δεν θα μπορέσει να κλείσει την ψαλίδα μεταξύ αυτού και του Τσάβες, με τον τελευταίο να κερδίζει τις εκλογές με ένα προβάδισμα που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι διψήφιο.

Πηγή: Venezuelanalysis.com

Εντωμεταξύ, σκάνδαλο ξέσπασε πριν λίγες μέρες όταν αποκαλύφθηκε βίντεο με έναν από τα ανώτερα στελέχη της εκστρατείας του υποψηφίου της αντιπολίτευσης, να δέχεται κρυφά χρήματα (αξίας κάπου 9.300 δολαρίων) και να προσφέρεται να κανονίσει συνάντηση στο εξωτερικό μεταξύ του Καπρίλες και άνγωστου επιχειρηματία. Ο Καπρίλες αμέσως απέλυσε το στέλεχος που ήταν βουλευτής του κόμματός του και εκπρόσωπος της ευρύτερης συμμαχίας της αντιπολίτευσης στο Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο.

Το βίντεο παίχτηκε από βουλευτές του κόμματος του Τσάβες, προς δημοσιογράφους στην Εθνοσυνέλευση.

Το απολυμένο στέλεχος, ονόματι Καλδέρα, παραδέχτηκε ότι αυτός ήταν στο βίντεο και ότι δέχθηκε τα χρήματα, δήλωσε ότι αυτά προέρχονταν από έναν επιχειρηματία ονόματι Γουίλμερ Ρουπέρτι που έχει συμφέροντα σε πετρελαϊκές επιχειρήσεις και ΜΜΕ και ότι τα χρήματα προορίζονταν για την προεκλογική εκστρατεία του ίδιου του Καλδέρα ως δημάρχου τον ερχόμενο Απρίλιο και όχι για τον υποψήφιο πρόεδρο Καπρίλες.

Πηγή: Venezuelanalysis.com

Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους Δημοσιογράφους

Η 26 Σεπτέμβρη τιμήθηκε ως η διεθνής ημέρα αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους. “Δυστυχώς οι Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν καταπίεση, τόσο από τις ισραηλινές δυνάμεις όσο και από τα παλαιστινιακά κόμματα», δηλώνει το Παλαιστινιακό Κέντρο για την Ανάπτυξη και τις Ελευθερίες στα Μέσα (MADA).

To MADA έχει καταγράψει, τα τελευταία 4 χρόνια, 559 περιπτώσεις ισραηλινών παραβιάσεων εναντίων της ελευθερίας του τύπου στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Οι πιο σοβαρές από αυτές είναι οι δολοφονίες 5 δημοσιογράφων στη Λωρίδα της Γάζας.  

Επίσης στο ίδιο διάστημα των 4 χρόνων έχει καταγράψει 371 περιπτώσεις παραβιάσεων της ελευθερίας του τύπου από παλαιστινιακά κόμματα, με μια κλιμάκωση τους τελευταίους 12 μήνες. Παρόλα αυτά η κορύφωση των παραβιάσεων καταγράφηκε το 2007-2008 μετά τον διχασμό μεταξύ Φατάχ και Χαμάς τον Ιούνιο του 2007.

Στο μεταξύ οι εργαζόμενοι στα μέσα, ανά τον κόσμο, συνεχίζουν τους δικούς τους αγώνες για την υπεράσπιση της ελευθερίας του τύπου, με 107 δημοσιογράφους να έχουν σκοτωθεί μέχρι στιγμής φέτος σύμφωνα με την Καμπάνια Press Emblem.

Πηγές: PNN, Maan

ΗΠΑ: Συνελήφθη και κρατείται γυναίκα επαγγελματίας στρατιωτικός που έγινε αντιρρησίας συνείδησης

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η στρατιωτικός των ΗΠΑ και αρνητής του πολέμου στο Ιράκ, Κίμπερλι Ριβέρα, συνελήφθη και κρατείται από τις 20 Σεπτεμβρίου όταν έφτασε σε ένα συνοριακό πέρασμα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η Κίμπερλι Ριβέρα επέστρεψε στις ΗΠΑ από τον Καναδά όταν το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Καναδά απέρριψε μια αίτηση να σταματήσει η απέλασή της, καθώς εκκρεμούσε αίτηση να παραμείνει για ανθρωπιστικούς λόγους και λόγους ευσπλαχνίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο δικηγόρος της Κίμπερλι Ριβέρα δήλωσε ότι αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης μεταξύ δύο και πέντε χρόνων.

Καθώς βρισκόταν σε άδεια από την υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, η Κίμπερλι Ριβέρα έφυγε από το στρατό χωρίς έγκριση και πήγε στον Καναδά με την οικογένειά της, όταν αποφάσισε ότι δεν μπορούσε πλέον ηθικά να συμμετέχει στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιανδήποτε άλλο πόλεμο. Στον Καναδά έκανε αίτηση για άσυλο ως πρόσφυγας, αλλά η αίτησή της απορρίφθηκε. Τον Ιανουάριο του 2009 διατάχθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα ειδάλλως θα αντιμετώπιζε απέλαση. Η απέλασή της αρχικά είχε αναβληθεί καθώς έκανε έφεση εναντίον αυτής της απόφασης.

Η Κίμπερλι Ριβέρα μίλησε δημοσίως για την αντίθεσή της στον πόλεμο στο Ιράκ ενόσω βρισκόταν στον Καναδά. Κατά την προσπάθεια να σταματήσει την απέλασή της, ο δικηγόρος της υπέβαλε στοιχεία για να δείξει ότι στρατιωτικό προσωπικό σε παρόμοιες καταστάσεις, που μιλά δημόσια σχετικά με τις αντιρρήσεις του στην δράση των ΗΠΑ στο Ιράκ, έχει υποστεί πιο σκληρή μεταχείριση από εκείνους που δεν το κάνουν, κατά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ.

Εκκλήσεις για την απελευθέρωση της Κίμπερλι Ριβέρα μπορείτε να στέλνετε από το site του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας

ΤΟΥΡΚΙΑ: ξανασυνελήφθη ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ

Στις 12 Σεπτεμβρίου συνελήφθη και πάλι, κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας στην Ινσταμπούλ, ο αντιρρησίας συνείδησης Ινάν Σουβέρ.

Ο Ινάν Σουβέρ έχει αρνηθεί να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία από το 2001, όταν είχε φύγει από τη στρατιωτική του μονάδα στη Σμύρνη χωρίς ποτέ να επιστρέψει και το 2009 δήλωσε αντιρρησίας συνείδησης με επιστολή του στις στρατιωτικές αρχές. Έχει τουλάχιστον 3 καταδίκες για λιποταξία. Στις 26 Νοεμβρίου του 2010 κηρύχτηκε ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία, και άρα δε απαιτείται πια να εκπληρώσει στρατιωτική θητεία. Παρόλα αυτά ο Σουβέρ τιμωρείται για τις παλαιότερες λιποταξίες του και για την απόδρασή του από νοσοκομείο όπου κρατείτο, τον Απρίλιο του 2011.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

«Μαύρη μέρα για τη δικαιοσύνη» στο Μπαχρέιν καθώς ακτιβιστής καταδικάζεται σε 3 χρόνια φυλάκιση

oλόκληρο το σχετικό δελτίο τύπου της Διεθνούς Αμνηστίας:

16 Αυγούστου 2012

Η απόφαση δικαστηρίου του Μπαχρέιν να καταδικάσει επιφανή ακτιβιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε τρία χρόνια φυλάκιση, επειδή πήρε μέρος σε αντι-κυβερνητική διαδήλωση, είναι «μαύρη ημέρα για τη δικαιοσύνη» στη χώρα, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Ο Ναμπίλ Ρατζάμπ, πρόεδρος του Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Μπαχρέιν, κρίθηκε ένοχος για συμμετοχή σε «παράνομη συνάθροιση» μεταξύ άλλων κατηγοριών σχετικά με μια διαμαρτυρία στην πρωτεύουσα Μανάμα, στις 6 Φεβρουαρίου 2012.

Ο Ρατζάμπ, η οικογένειά του και ένας φρουρός της αστυνομίας ήταν οι μοναδικοί παρόντες στο Τρίτο Κατώτατο Δικαστήριο στη Μανάμα, σήμερα, όταν ο δικαστής διάβασε την ετυμηγορία.

Ο Ρατζάμπ ήδη εκτίει ποινή τριών μηνών για συκοφαντία σχετικά με μια ανάρτηση που έκανε στο twitter.

«Η απόφαση του δικαστηρίου είναι μια μαύρη μέρα για τη δικαιοσύνη στο Μπαχρέιν, που αμφισβητεί περαιτέρω την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης», δήλωσε η Χασίμπα Χατζ Σαχράουι, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Προγράμματος για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Όπως πολλοί άλλοι στο Μπαχρέιν, ο Ναμπίλ Ρατζάμπ είναι ένας κρατούμενος συνείδησης, φυλακισμένος μόνο εξαιτίας της ειρηνικής άσκησης του δικαιώματός του στην ελευθερία της έκφρασης και της συνάθροισης. Θα πρέπει να αποφυλακιστεί άμεσα και οι καταδίκες και οι ποινές του να ακυρωθούν. Οι αρχές θα πρέπει να δράσουν επίσης για να διασφαλίσουν ότι όλοι οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς το φόβο αντιποίνων»

Αν κάνει κάτι, η τελευταία αυτή ετυμηγορία είναι να σηματοδοτήσει το τέλος του προσωπείου της μεταρρύθμισης στο Μπαχρέιν. Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί πια να βρίσκεται υπό την ψευδαίσθηση ότι το Μπαχρέιν είναι στο δρόμο της μεταρρύθμισης όταν τέτοιες κατάφορες ανελέητες τακτικές χρησιμοποιούνται για να καταστείλουν τις φωνές των διαφωνούντων. Οι διεθνείς εταίροι του Μπαχρέιν χρειάζεται να το καταστήσουν ξεκάθαρο αυτό στις αρχές του Μπαχρέιν»

Σύμφωνα με τους δικηγόρους του, ο Ρατζάμπ κρίθηκε ένοχος για τρεις κατηγορίες – «συνάθροιση με σκοπό την διατάραξη της ασφάλειας», «κάλεσμα σε πορείες ή διαμαρτυρίες χωρίς άδεια» και «συμμετοχή σε διαμαρτυρία χωρίς άδεια». Κάθε κατηγορία σχετίστηκε με μία από τρεις διαφορετικές διαμαρτυρίες στις οποίες έλαβε μέρος κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών του 2012.

Η σύζυγος του Ρατζάμπ, Σουμάγια, που ήταν μαζί του κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης της ετυμηγορίας, είπε στη Διεθνή Αμνηστία:

«Η καταδίκη, παρότι σκληρή και άδικη, δεν αποτελεί έκπληξη για τον Ναμπίλ και για μένα. Δείχνει πόσο μεροληπτικό και διεφθαρμένο είναι το δικαστικό σώμα στο Μπαχρέιν. Δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα στο Μπαχρέιν. Όπως είπε η υπερασπιστική ομάδα, η καταδίκη είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία του δικαστικού σώματος του Μπαχρέιν».

Ο Ναμπίλ Ρατζάμ ήταν ένας από τους οργανωτές των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2011.

Τον Ιούλιο, ο Ρατζάμπ καταδικάστηκε σε τρεις μήνες φυλάκιση για συκοφαντία, μετά από καταγγελία εναντίον του από κόσμο στην περιοχή Αλ Μουχάρακ, βόρεια του Μπαχρέιν, για «δημόσιο διασυρμό του λαού του Μουχάρακ και αμφισβήτηση του πατριωτισμού τους με απαράδεκτες εκφράσεις που αναρτήθηκε μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης».

Οι κατηγορίες εναντίον του Ρατζάμπ σχετίζονται με ένα μήνυμα στο twitter, στις 2 Ιουνίου, προς τον Πρωθυπουργό, Σεΐχη Χαλίφα Μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα, μετά από την επίσκεψή του στην περιοχή. Ο Ρατζάμπ έγραψε: «Χαλίφα: Πέρα από τα σοκάκια, τους σεΐχηδες και τους γέροντες, ο καθένας γνωρίζει ότι δεν είσαι δημοφιλής εκεί και αν δεν ήταν η ανάγκη τους για λεφτά δεν θα είχαν βγει έξω να σε υποδεχτούν – πότε θα αποσυρθείς;»

Ο Ρατζάμπ συνελήφθη στις 6 Ιουνίου μετά από καταγγελίες για το μήνυμα από διάφορους ανθρώπους στο Αλ Μουχάρακ. Κατηγορήθηκε για συκοφαντία στις 14 Ιουνίου και αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση στις 27 Ιουνίου. Μετά από μια ακρόαση στο δικαστήριο, στις 9 Ιουλίου, ξανα-συνελήφθη και φυλακίστηκε στην φυλακή Αλ Τζαβ της Μανάμα.

Ο ποινικός κώδικας και άλλοι νόμοι του Μπαχρέιν, συμπεριλαμβανομένου του Νόμου 18 (1973) για τις Δημόσιες Συναντήσεις, Πορείες και Συναθροίσεις (και τροποποιήσεις που έγιναν μέσω του Νόμου 32 του 2006), καθώς και ο Νόμος Πολιτικών Συλλόγων του 2005, περιορίζουν σοβαρά το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης και της συνάθροισης και θα πρέπει να εναρμονιστούν με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πηγή: Amnesty International

Απεργία πείνας μεταναστών σε κέντρο κράτησης στη Βουλγαρία

Σε απεργία πείνας έχουν προχωρήσει μέχρις στιγμής 25 άτομα σε κέντρο κράτησης μεταναστών στην πόλη Λιούμπιμετζ στην νοτιοανατολική Βουλγαρία, κοντά στα τουρκικά σύνορα. Η απεργία πείνας ξεκίνησε πριν από τρεις ημέρες από 14 κρατούμενους και άλλοι 11 προστέθηκαν στη συνέχεια. Ένα σημαντικό μέρος των διαμαρτυρόμενων προέρχεται από τη Συρία, τέσσερις από το Ιράκ προσχώρησαν επίσης. Υπάρχουν ανήλικοι ανάμεσα στους απεργούς πείνας. Οι απεργοί πείνας αρνούνται να πάρουν οποιοδήποτε είδος φαγητού. Ζητούν επίσπευση των διαδικασιών ασύλου και την άμεση αποφυλάκισή τους. Υπάρχουν κάπου 55 με 60 άτομα αυτή τη στιγμή στο κέντρο κράτησης στο Λιούμπιμετζ.

Πηγή: ενημέρωση μέσω e-mail 

Resistencias στο Radiobubble: Δελτιο Αντιπληροφόρησης: Ειδήσεις για τα κινήματα και τις αντιστάσεις απ΄ όλο τον κόσμο

Φιάσκο η σύνοδος Rio+20

 

Παραγουάη: Πολύνεκρες συγκρούσεις και πολιτική δίκη του προέδρου Λούγο

 

Ονδούρα: Εκκένωση κατάληψης και τραυματισμοί ιθαγενών ακτιβιστών

 

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων

 

Χώρα των Βάσκων: Νομιμοποίηση του βασκικού κόμματος Sortu

 

Παλαιστίνη: συνεχίζονται οι απεργίες πείνας

 

Αποδεσμεύθηκαν από το Ισραήλ δύο ελληνικά "καράβια για τη Γάζα"

 

Πουέρτο Ρίκο: Τα αγγλικά θα αντικαταστήσουν τα ισπανικά σε πολλά σχολεία

 

Πουέρτο Ρίκο: δήλωσε ένοχος πρώην μέλος των Ματσετέρος

 

Συρία: CIA και αντάρτες

 

 

Εκδηλώσεις 

 

Προβολή ταινίας: «Εξεγερμένη Παταγονία» του Έκτορ Ολιβέρα [Σαβ.23/6, 9μμ, Πάρκο Ναυαρίνου & Ζωοδόχου Πηγής]

 

Εκδήλωση στις 28 Ιουνίου: Συζήτηση για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία

 

Εκδήλωση με τον Ντέιβιντ Χάρβεϊ: «Οι πολιτικές επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης: Ο νεοφιλελευθερισμός ενάντια στη δημοκρατία»

 

Συρία: CIA και αντάρτες

Οι New York Times αποκάλυψαν ότι πράκτορες της CIA βρίσκονται στην Τουρκία και επιβλέπουν την παράδοση όπλων στους Σύρους αντάρτες που πολεμούν το στρατό του καθεστώτος Άσαντ. Οι Βορειοαμερικανοί ισχυρίζονται ότι δεν εξοπλίζουν τους αντάρτες παρά μόνο ότι επιβλέπουν ώστε τα όπλα, τα οποία πληρώνουν οι Τουρκία, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, και τα οποία διοχετεύονται μέσω δικτύου των Αδερφών Μουσουλμάνων της Συρίας, δε θα φτάνουν στα χέρια της Αλ Κάιντα ή άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων.

Πουέρτο Ρίκο: δήλωσε ένοχος πρώην μέλος των Ματσετέρος

Σε άλλη είδηση από το Πουέρτο Ρίκο, στις 15 Ιουνίου ο Νορμπέρτο Γκονσάλες Κλαούντιο, πρώην μέλος του EPB- Ματσετέρος, δήλωσε ένοχος στη δίκη του σε ομοσπονδιακό δικαστήριο στο Κονέκτικατ για κατηγορίες που σχετίζονται με την ένοπλη ληστεία που έκανε η οργάνωση το 1983, όταν αφαίρεσε 7,1 εκατομμύρια δολάρια από υποκατάστημα της Γουέλς Φάργκο στο Ουέστ Χάρτφορτν. Σε αντάλλαγμα για την ομολογία, οι Βορειοαμερικανοί εισαγγελείς δέχθηκαν να προτείνουν ποινή φυλάκισης πέντε ετών. Ο Νορμπέρτο Γκονσάλες Κλαούντιο πέρασε 25 χρόνια ως φυγάς πριν συλληφθεί στο Πουέρτο Ρίκο τον Μάιο του 2011. Σε γράμμα προς τον ομοσπονδιακό δικαστή, έγραψε ότι «οι συνθήκες γύρω από τον αγώνα για ανεξαρτησία του Πουέρτο Ρίκο είναι διαφορετικές σήμερα απ’ ότι όταν ήμουν νεότερος». Εξέφρασε την ευχή ο αγώνας να ακολουθήσει τώρα «ένα δρόμο ειρήνης και κατανόησης». 

 

Πηγή: Weekly News Update on the Americas

Πουέρτο Ρίκο: Τα αγγλικά θα αντικαταστήσουν τα ισπανικά σε πολλά σχολεία

Το εκπαιδευτικό σύστημα στο Πουέρτο Ρίκο ετοιμάζεται να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα που αποσκοπεί στο να αντικαταστήσει τα ισπανικά με τα αγγλικά ως γλώσσα που χρησιμοποιείται για τη διδασκαλία των περισσοτέρων μαθημάτων, δήλωσε ο Γραμματέας Εκπαίδευσης Έντουαρντ Μορένο Αλόνσο, σε ισπανικό καλωδιακό δίκτυο. Η αλλαγή θα ξεκινήσει στα 66 από τα 860 σχολεία του συστήματος: στα 31 από αυτά, τα παιδιά ηλικία 5 έως 9 ετών θα διδάσκονται όλα τα μαθήματα στα αγγλικά εκτός από την ιστορία και τα ισπανικά, ενώ τα άλλα 35 σχολεία θα κάνουν τουλάχιστον μέρος της διδασκαλίας στα αγγλικά. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να ολοκληρώσει την αλλαγή στα αγγλικά σε όλα τα σχολεία μέσα σε 10 χρόνια. Ο Γραμματέας Εκπαίδευσης Μορένο Αλόνσο δήλωσε ότι η αλλαγή απαντά σε αιτήματα γονέων αλλά οι επικριτές ισχυρίζονται ότι το πραγματικό κίνητρο είναι η προσπάθεια του Κυβερνήτη Λουίς Φορτούνιο και του δεξιού «Νέου Προοδευτικού Κόμματος» PNP να προσαρτήσει το Πουέρτο Ρίκο στις ΗΠΑ ως την 51^η πολιτεία. Ο Έκτωρ Πεσκέρα, πρόεδρος του Οστοσιανού Κινήματος Εθνικής Ανεξαρτησίας, προέβλεψε ότι το πρόγραμμα θα αποτύχει. «Δυστυχώς οι μαθητές μας θα είναι τα θύματα αυτής της παιδαγωγικής και πολιτικής γκάφας», δήλωσε σε κουβανικό δίκτυο. [ Το Οστοσιανό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας έχει πάρει το όνομά του από τον Εουχένιο Μαρία δε Όστος, Πορτορικάνο διανοούμενο, δικηγόρο κοινωνιολόγο και υποστηρικτή της ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο που έζησε το 19^ο αιώνα]

Η Μαρία Έλενα Λάρα, πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας του Πουέρτο Ρίκο δήλωσε σε ραδιοφωνική συνέντευξη ότι «μπορεί πολλοί δάσκαλοι να ξέρουν αγγλικά, αλλά δεν έχουν εκπαιδευτεί να διδάξουν στα αγγλικά». Και αυτό όπως και ο Πεσκέρα περιμένει μια «μεγάλη αποτυχία». Η Αίντα Ντίας, πρόεδρος του μικρότερου Συλλόγου Δασκάλων του Πουέρτο Ρίκο δήλωσε στην ίδια εκπομπή: «Μεγάλο μέρος από τον πληθυσμό των σχολείων είναι σε ειδική εκπαίδευση επειδή έχουν προβλήματα να μάθουν στη μητρική τους γλώσσα. Φανταστείτε να διδάσκονται τα μαθηματικά και τη φυσική στα αγγλικά!» Και οι δύο συνδικαλίστριες δήλωσαν ότι υποστηρίζουν τη διδασκαλία των αγγλικών ως δεύτερη γλώσσα, μαζί με άλλες γλώσσες. «Και τα μανδαρινικά κινεζικά είναι σημαντική γλώσσα για τις μπίζνες», δήλωσε η Ντίας, αλλά το πρόβλημα είναι «να θέλουν να αντικαταστήσουν μια γλώσσα με μια άλλη για καθαρά ιδεολογικούς λόγους».

Τόσο τα αγγλικά όσο και τα ισπανικά είναι επίσημες γλώσσες στο Πουέρτο Ρίκο, αλλά μόνο το 30% των 3,9 εκατομμυρίων κατοίκων του Πουέρτο Ρίκο μιλά αγγλικά σε υψηλό επίπεδο, ενώ τα ισπανικά είναι η κύρια γλώσσα για το 96% του πληθυσμού. Τα αγγλικά χρησιμοποιήθηκαν σα γλώσσα στο σχολείο το 1900 δύο χρόνια μετά που οι ΗΠΑ πήραν τον έλεγχο του νησιού από την Ισπανία. Η πρακτική αυτή τερματίστηκε το 1948. 

Πηγή: Weekly News Update on the Americas

Χώρα των Βάσκων: Νομιμοποίηση του βασκικού κόμματος Sortu

Λογότυπα των κατά καιρούς κομμάτων της βασκικής πατριωτικής αριστεράς

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας απεφάνθη υπέρ της προσφυγής του βασκικού κόμματος Sortu εναντίον της απαγόρευσής του θεωρώντας ότι έχει παραβιαστεί το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι των μελών του σε ότι αφορά την ελευθερία δημιουργίας πολιτικών κομμάτων. Ακύρωσε την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που είχε θέσει βέτο στην εγγραφή του πατριωτικού βασκικού κόμματος στον κατάλογο των κομμάτων του Υπουργείου Εσωτερικών. Και διέταξε να αποκατασταθούν τα δικαιώματα, αναγνωρίζοντας στα μέλη που είχαν προσφύγει το δικαίωμα εγγραφής του συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η απόφαση πάρθηκε με 6 ψήφους υπέρ και 5 κατά, και παρά τις εντονότατες πιέσεις από την κυβέρνηση.

Το κόμμα είχε ιδρυθεί το Φεβρουάριο του 2011 αλλά είχε απορριφθεί η εγγραφή του και μόλις ένα μήνα μετά το Ανώτατο Δικαστήριο είχε δικαιώσει την ισπανική κυβέρνηση και είχε απαγορεύσει την εγγραφή του κόμματος με τον ισχυρισμό ότι αποτελούσε συνέχεια του απαγορευμένου Μπατασούνα. 

Η νομιμοποίηση του κόμματος Sortu αναδεικνύει και το ζήτημα των καταδικασμένων για ένα προηγούμενο βασκικό πατριωτικό κόμμα, το Bateragune, ως υποτιθέμενο πολιτικό βραχίονα της ΕΤΑ. Μεταξύ των κρατουμένων είναι και ο ηγέτης της βασκικής πατριωτικής αριστεράς Αρνάλντο Οτέγκι, του οποίου η ποινή επικυρώθηκε τον Μάιο, από το Ανώτατο Δικαστήριο, αν και μειώθηκε σε 6μισι από 10 χρόνια, με αποτέλεσμα να πρέπει να παραμείνει στη φυλακή έως τον Απρίλιο του 2016.

Αποδεσμεύθηκαν από το Ισραήλ δύο ελληνικά "καράβια για τη Γάζα"

Το φορτηγό Ελεύθερη Μεσόγειος

Το επιβατηγό Σφενδόνη

 Μετά από δύο χρόνια επίμονων προσπαθειών και πιέσεων της Πρωτοβουλίας Ένα Καράβι για τη Γάζα, τα δύο ελληνικά πλοία, η «Ελεύθερη Μεσόγειος» και η «Σφενδόνη» του Στόλου της Ελευθερίας απελευθερώθηκαν από το Ισραήλ…  Τα δύο αυτά πλοία,  μαζί και με τα άλλα τέσσερα πλοία του στολίσκου της Ελευθερίας, δέχτηκαν την 31 Μάη 2010 την δολοφονική και πειρατική επίθεση των ναυτικών δυνάμεων του Ισραήλ ενώ έπλεαν σε διεθνή ύδατα με προορισμό το αποκλεισμένο λιμάνι της Γάζας στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις τα κατέλαβαν, συνέλαβαν και κακοποίησαν τους Έλληνες ακτιβιστές επιβάτες τους και τα οδήγησαν με τη  βία  στο Ισραήλ.

Να υπογραμμίσουμε εδώ, προκειμένου να αντιληφθεί ο καθένας την υποτελή στάση της ελληνικής κυβέρνησης, το γεγονός ότι τα τρία τουρκικά πλοία που υπέστησαν ταυτόχρονη επίθεση-πειρατεία και κράτηση επιστράφηκαν στην Τουρκία μόλις 3 μήνες αργότερα. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά στο εμπορικό πλοίο υπό ελληνική σημαία «Ελεύθερη Μεσόγειος» αυτό κατέστη οριστικά αναξιόπλοο, σύμφωνα και με τις εκθέσεις του Έλληνα τεχνικού εμπειρογνώμονα.

Το άλλο πλοίο, η Σφενδόνη αναμενόταν σήμερα, αλλά λόγω προβλημάτων που δημιουργήθηκαν με το ρυμουλκό και λόγω σφοδρών ανέμων στο Καρπάθιο, θα καθυστερήσει και αναμένεται να φτάσει Σάββατο βράδυ ή Κυριακή πρωί. Γι’ αυτό η τελετή υποδοχής που διοργανώνεται από την Πρωτοβουλία Ένα Καράβι για τη Γάζα, μετατέθηκε για τη Δευτέρα 25/6 στις 4 μ.μ.

Πηγή: Πρωτοβουλία Ένα Καράβι για τη Γάζα 

Φωτογραφίες της κατάστασης των πλοίων πριν ενάμιση χρόνο μπορείτε να δείτε εδώ

Παλαιστίνη: συνεχίζονται οι απεργίες πείνας

Παλαιστίνιες διαδηλώτριες στη νότια Λωρίδα της Γάζας κρατούν πόστερ με τον Μαχμούντ Σαρσάκ (δεξιά) και τον Άκραμ Αλ Ρικχάουι (αριστερά)

Τη νίκη της ζωής του πέτυχε ο Παλαιστίνιος ποδοσφαιριστής Μαχμούντ Σαρσάκ. Μετά από τρεις μήνες απεργία πείνας πέτυχε συμφωνία για την απελευθέρωσή του στις 10 Ιουλίου. Ο Σαρσάκ που εδώ και κάποιες μέρες είχε αρχίσει να παίρνει υγρά, έγινε ο Παλαιστίνιος κρατούμενος που έχει κάνει τη μεγαλύτερη σε διάρκεια απεργία πείνας. Ο ποδοσφαιριστής από την πόλη Ράφα της Λωρίδας της Γάζας κρατείται εδώ και τρία χρόνια χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη και είναι ο μοναδικός Παλαιστίνιος που κρατείται αυτόν τον καιρό υπό τον ισραηλινό νόμο περί «παράνομων μαχητών».
Στο μεταξύ ο άλλος απεργός πείνας Άκραμ Ρικχάουι βρίσκεται, σύμφωνα με το Addameer, στην 72^η ημέρα απεργίας πείνας και η κατάστασή του είναι κρίσιμη.
Στο μεταξύ το Ισραήλ παραβιάζει τις συμφωνίες που είχε κάνει με τους Παλαιστίνιους κρατούμενους με αποτέλεσμα κάποιοι εξ’ αυτών να ξαναρχίζουν τις απεργίες πείνας. Ο Samer al-Barq ήδη βρίσκεται στην 33^η ημέρα απεργίας πείνας.

Ενώ ο Χασάν Σαφάντι, που τερμάτισε μια απεργία πείνας 71 ημερών στις 14 Μαΐου, ξανάρχισε την απεργία πείνας χθες αφότου το Ισραήλ παραβίασε τη συμφωνία να τον αφήσει ελεύθερο από τη λεγόμενη «διοικητική κράτηση» υπό την οποία κρατείται χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη. Η απάντηση της Ισραηλινής Υπηρεσίας Φυλακών ήταν να τον κλείσει στην απομόνωση.

Κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας, ο Χασάν είχε υποβληθεί σε σοβαρή κακομεταχείριση από τις ισραηλινές αρχές φυλακών, όταν κρατήθηκε από δεσμοφύλακες και δια της βίας του έγινε θεραπεία από γιατρό της φυλακής, μέσω ένεσης στο μπράτσο του. Στο τέλος της απεργίας πείνας, η υγεία του είχε επιδεινωθεί σημαντικά και βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση.

Ο Χασάν κρατείται σε διοικητική κράτηση από τις 29 Ιουνίου 2011 και αυτή η ανανέωση της κράτησής του είναι μια κατάφωρη παραβίαση της συμφωνίας μεταξύ της επιτροπής των κρατουμένων απεργών πείνας και των ισραηλινών αξιωματούχων.

Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της συμφωνίας στο σύνολό της, ένας από τους 19 κρατούμενους σε μακροχρόνια απομόνωση, ο Ντιράρ Αμπού Σίσι, ακόμα δεν έχει μεταφερθεί μαζί με τον γενικό πληθυσμό της φυλακής ενώ άλλος ένας κρατούμενος μεταφέρθηκε στην απομόνωση την περασμένη εβδομάδα. Επιπλέον, οι οικογενειακές επισκέψεις για τους κρατούμενους από τη Γάζα, ακόμα δεν έχουν ξαναρχίσει, παρόλο που έχει περάσει ένας μήνας από τότε που υπογράφηκε η συμφωνία. Το Addameer δεν έχει παρατηρήσει καμία αλλαγή στη γενική πολιτική του Ισραήλ για τη διοικητική κράτηση, και φοβάται ότι αυτές οι πρακτικές μόνο θα συνεχιστούν εάν δεν υπάρχει σημαντική πίεση από τη διεθνή κοινότητα.

Πηγή: intifada.gr

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων

Η 20^η Ιουνίου ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων. Ας δούμε μερικά στατιστικά στοιχεία από την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, για να καταλάβουμε το μέγεθος του προβλήματος και που εντοπίζεται περισσότερο. Τα στοιχεία είναι του 2011.

Για πέμπτη συνεχή χρονιά ο αριθμός των εκτοπισμένων παγκοσμίως ξεπέρασε τα 42 εκατομμύρια, ως αποτέλεσμα συνεχιζόμενων ή νέων συγκρούσεων σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Στο τέλος του 2011 ο αριθμός έφτασε τα 42,5 εκατομμύρια. Από αυτά τα 15,2 εκατομμύρια είναι πρόσφυγες, εκ των οποίων 10,4 υπό την αρμοδιότητα τη Ύπατης Αρμοστείας (UNHRC) και 4,8 εκατομμύρια είναι Παλαιστίνιοι πρόσφυγές καταγεγραμμένοι στην UNRWA. Ο συνολικός αριθμός των 42,5 εκατομμυρίων περιλαμβάνει επίσης 895.000 αιτούντες άσυλο και 26,4 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα, δηλαδή άτομα εκτοπισμένα που όμως παραμένουν εντός της χώρας τους.

Το 2011 εκτιμάται ότι υπήρξαν 4,3 εκατομμύρια νέοι εκτοπισμένοι εξαιτίας συγκρούσεων ή διώξεων. Περισσότερα από 800.000 άτομα εκτοπίστηκαν ως πρόσφυγες διασχίζοντας διεθνή σύνορα, που ήταν το υψηλότερο νούμερο εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Άλλα 3,5 εκατομμύρια άτομα εκτοπίστηκαν μέσα στα σύνορα των χωρών τους, που αποτελεί αύξηση 20% σε σχέση με το 2010.

Σε αντίθεση ίσως με αυτό που πιστεύουν κάποιοι στις ανεπτυγμένες χώρες, οι λεγόμενες αναπτυσσόμενες είναι που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος αφού τα 4/5 των προσφύγων παγκοσμίως φιλοξενούνται σε αυτές. Το Πακιστάν είναι η χώρα που φιλοξενεί τους περισσότερους (1,7 εκ.) ακολουθούμενο από το Ιράν (887 χιλ) και τη Συρία (755 χιλ.) . Περισσότερα από 4,7 εκατομμύρια πρόσφυγες, δηλαδή το 45% εκείνων των προσφύγων υπό την αρμοδιότητα της Ύπατης Αρμοστείας, διαμένουν σε χώρες όπου το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι κάτω από 3 δολάρια τη μέρα. Το Πακιστάν επίσης είναι η χώρα που φιλοξενεί το μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων σε σχέση με την οικονομική του δυνατότητα, ακολουθούμενο από το Κονγκό και την Κένυα.

Με περίπου 2,7 εκατομμύρια πρόσφυγες σε 79 χώρες το Αφγανιστάν παραμένει η πρώτη χώρα προέλευσης προσφύγων το 2011. (προφανώς δε συμπεριλαμβάνει τους Παλαιστίνιους). Κατά μέσο όρο ένας στους τέσσερις πρόσφυγες στον κόσμο είναι από το Αφγανιστάν, με το 95% να βρίσκονται στο Πακιστάν και το Ιράν.

Το 2011 πάνω από 876 χιλιάδες άνθρωποι υπέβαλλαν ατομικές αιτήσεις ασύλου. Η Νότιος Αφρική ήταν αυτή που δέχθηκε τις περισσότερες τέτοιες ατομικές εκκλήσεις (107 χιλ.) ακολουθούμενη από τις ΗΠΑ (76 χιλ.) και τη Γαλλία (52 χιλ.).

Αξιοσημείωτο επίσης ότι το 49% των ατόμων με τα οποία ασχολείται η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες είναι γυναικόπαιδα. Το 46% των προσφύγων και το 34% των αιτούντων άσυλο είναι παιδιά κάτω των 18.

Να ενημερώσουμε και για μια εκδήλωση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.

Σήμερα το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες διοργανώνει εκδήλωση με τίτλο «Διαδρομή για το Άσυλο» στο HUB, Αλκμήνης 5 στα Πετράλωνα. Είσοδος Ελεύθερη. Η εκδήλωση έχει ξεκινήσει από το μεσημέρι, υπάρχει έκθεση φωτογραφίας και εικαστικά δρώμενα, προβολή μικρών ντοκιμαντέρ, ανοιχτή συζήτηση με θέμα τη διαδικασία ασύλου στη χώρα μας και τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει η ευάλωτη ομάδα των ασυνόδευτων ανηλίκων, καθώς επίσης υπάρχει και θεατρικό δρώμενο από τη θεατρική ομάδα του Πεσύθ. Μετά τις 10 το βράδυ η εκδήλωση συνεχίζεται με DJs και τα έσοδα θα διατεθούν στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.