Στις 26 Φεβρουαρίου 2013 απεβίωσε ο γάλλος αντιστασιακός,
διπλωμάτης και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων StéphaneHessel. Εβραϊκής καταγωγής, γεννημένος στο Βερολίνο το 1917,
μετανάστευσε όταν ήταν παιδί με την οικογένειά του στο Παρίσι, πολιτογραφήθηκε
Γάλλος και συμμετείχε στην αντίσταση εναντίον της ναζιστικής κατοχής.
Αιχμαλωτίστηκε, βασανίστηκε, κλείστηκε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, απέδρασε,
ξαναπιάστηκε, επιβίωσε του ολοκαυτώματος. Συχνά αναφέρεται ότι μετά τον πόλεμο,
στο πλαίσιο της δουλειάς του στον ΟΗΕ, συμμετείχε στη σύνταξη της Οικουμενικής
Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αν και μάλλον δεν είχε ουσιαστική συμβολή.
Υπηρέτησε σε διάφορες κρατικές θέσεις, και υπήρξε πρεσβευτής στον ΟΗΕ. Παρόλα
αυτά εξέφραζε αρκετά προοδευτικές θέσεις. Υπερασπιστής των δικαιωμάτων των
μεταναστών, της κοινωνικής ασφάλισης, της ελευθερίας του τύπου. Επικριτής των
τεράστιων ανισοτήτων μεταξύ πλουσίων και φτωχών και της καταστροφής του
περιβάλλοντος.
Στεφάν Εσέλ και Ισμαήλ Χανίγια
Από πολιτικής άποψης το πιο σημαντικό ήταν ίσως η καταγγελτική
του στάση προς την ισραηλινή κατοχή και καταπίεση των Παλαιστινίων αλλά και για
τον πόλεμο στο Λίβανο το 2006. Συμμετείχε στο Δικαστήριο Ράσελ για την
Παλαιστίνη και υποστήριξε το κίνημα BDS (Μποϊκοτάζ – απόσυρση επενδύσεων – κυρώσεις)
Πριν λίγα χρόνια έγραψε το βιβλίο «Αγανακτήστε» το οποίο
έγινε μπεστ-σέλλερ (έχει εκδοθεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη).
Στο βίντεο, που υποτιτλίστηκε για λογαριασμό της ομάδας Resistencias, μια συνέντευξή
του με αφορμή αυτό ακριβώς το βιβλίο.
Μαζί με το μέλος της ομάδας 'Αχιμ Ρ. και την Φωτεινή που βρέθηκαν τις
προηγούμενες ημέρες στην Φρανκφούρτη, μιλάμε για τις 4 μέρες
κινητοποιήσεων στην πόλη που εδράζεται η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα
(16-19 Μαιου) και την πολιτική συγκυρία στην χώρα...
Μια συζήτηση με τον Αχιμ Ρολχόϊζερ για την κοινωνία και την οικονομία της Γερμανίας, μια περιγραφή των τρόπων
με τους οποίους έχει καταστεί ηγεμονική ιμπεριαλιστική δύναμη στον χώρο
της Ευρωζώνης, αλλά και μια παρουσίαση των κινημάτων και αντιστάσεων που
αναδύονται στο εσωτερικό της.
Ο Αχιμ Ρολχόϊζερ είναι μέλος της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα
Προσφύγων και Μεταναστών, μέλος του Δικτύου για τα Κοινωνικά και
Πολιτικά Δικαιώματα και μέλος της ομάδας Resistencias.
Μια συζήτηση της ομάδας Resistencias με την Αλεξία Τσούνη, γραμματέα του Ευρωπαϊκού γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, με θέμα τους Αντιρρησίες συνείδησης, την Θητεία, και τον Αντιμιλιταρισμό.
Διαδηλωτές εναντίον των πυρηνικών κατέκλυσαν τους δρόμους του Βερολίνου το Σάββατο για να εκφράσουν την οργή τους για την απόφαση της κυβέρνησης να παρατείνει τη διάρκεια ζωής των γερμανικών πυρηνικών αντιδραστήρων. Οι οργανωτές μιλούν για συμμετοχή κάπου 100.000 ατόμων. Ενώ η αστυνομία μιλά για τουλάχιστον 40.000. Η διαδήλωση οργανώθηκε από διάφορες περιβαλλοντικές και αντι-πυρηνικές ομάδες, με υψηλόβαθμα πολιτικά στελέχη κομμάτων της αντιπολίτευσης να λαμβάνουν επίσης μέρος.
Ο κόσμος έκανε μια ανθρώπινη αλυσίδα γύρω από το κτίριο του κοινοβουλίου, το Ράιχσταγκ και την καγκελαρία, ενώ με σφυρίχτρες και κόρνες σήμανε «πυρηνικό συναγερμό». Συγκέντρωση έγινε επίσης στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Βερολίνου. «Θα δείξουμε στην κυβέρνηση ότι δεν θα πάει μακριά με την πυρηνική ενεργειακή πολιτική της», δήλωσε ένας από τους διοργανωτές ο Jochen Stay.
Η προηγούμενη κυβέρνηση αποφάσισε το 2000 να κλείσει όλους τους πυρηνικούς σταθμούς μέχρι το 2021, αλλά ο τωρινός κυβερνητικός συνασπισμός της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Άνγκελα Μέρκελ και του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος θέλει να παρατείνει το χρονικό όριο για άλλα 10-15 χρόνια ως ένα μέτρο για να καλυφθεί το κενό μέχρι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας να αναπτυχθούν περισσότερο.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης όπως και περιβαλλοντικές ομάδες και ομάδες για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κατηγορούν την κυβέρνηση ότι εξυπηρετεί τους μεγάλους προμηθευτές ενέργειας.
«Η απόφαση της κυβέρνησης να επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των πυρηνικών αντιδραστήρων είναι μια βρώμικη συμφωνία προς όφελος εταιριών όπως οι RWE, E.On, EnBW και Vattenfall, δήλωσε κατά τη συγκέντρωση ο Juergen Trittin, επικεφαλής των Πρασίνων στο κοινοβούλιο και πρώην υπουργός περιβάλλοντος.
Αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο η απαρχή μεγαλύτερων κινητοποιήσεων στη Γερμανία. Αρχές Νοέμβρη θα γίνει η επόμενη μεταφορά πυρηνικών ράβδων από τη Γαλλία στην "αποθήκη" στο Gorleben (κοντά στο Αμβούργο). Ήδη υπάρχει μια πλατιά κινητοποίηση για ανυπακοή με ένα ανοιχτό κάλεσμα για να αφαιρέσει ο κόσμος το χαλίκι κάτω από τις ράγες του τρένου. Αυτό αφορά πολλά χιλιόμετρα ραγών και έτσι το κράτος θα έχει κάποια προβλήματα να αντιμετωπίσει αυτή τη διαμαρτυρία.
Στις 23 Μαρτίου, δικαστήριο του Άαχεν στη Γερμανία, καταδίκασε τον 88χρονο πρώην μέλος των SSHeinrich Boere σε ισόβια για τις εν ψυχρώ δολοφονίες τριών αμάχων στην κατεχόμενη από τους Ναζί Ολλανδία, το 1944. Ο Boere και οι συνεργοί του ήταν μέλη μιας 15μελούς ειδικής δύναμης κομμάντο των Ολλανδικών SS που πραγματοποιούσαν αντιτρομοκρατικές ενέργειες εναντίον Ολλανδών αντιστασιακών. Για κάθε νεκρό Γερμανό στρατιώτη, θα έπρεπε να εκτελεστούν τρεις Ολλανδοί ύποπτοι για διασυνδέσεις με την αντίσταση. Από τον Σεπτέμβριο του 1943 μέχρι το τέλος του 1944 περισσότερα από 50 άτομα εκτελέστηκαν με αυτόν τον τρόπο. Περισσότεροι από 100.000 Εβραίοι είχαν μεταφερθεί σε στρατόπεδα θανάτου και 500.000 Ολλανδοί σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στη Γερμανία ή άλλες κατεχόμενες περιοχές.
Ο Boere δικάστηκε για τα εγκλήματά του από ένα ειδικό δικαστήριο στο Άμστερνταμ, το 1949, και καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια και η οποία δεν μπόρεσε να εκτελεστεί αφού ο εγκληματίας πολέμου είχε καταφύγει στη Γερμανία.
Το 1980 η Ολλανδία ζήτησε την έκδοσή του, οπότε βρέθηκε κρατούμενος για δυο μήνες, αλλά το Ανώτατο Περιφερειακό Δικαστήριο της Κολωνίας απέρριψε την έκδοσή του επειδή παρότι είχε πατέρα Ολλανδό (και μητέρα Γερμανίδα), σύμφωνα με διάταγμα του Χίτλερ εφόσον είχε καταταγεί εθελοντικά στα SS, έπαιρνε τη Γερμανική υπηκοότητα. Και άρα ως Γερμανός δεν μπορούσε να εκδοθεί!
Ο τότε επικεφαλής του Κεντρικού Γραφείου Διώξεων Εγκλημάτων των Ναζί, Γενικός Εισαγγελέας Hermann Weißinger παρότι διεξήγαγε ανάκριση, αποφάνθηκε ότι τα εγκλήματα του συγκεκριμένου κομμάντο ήταν σύννομα με την τότε νομοθεσία. Ο Boere συνέχισε λοιπόν να ζει ανενόχλητος με το πραγματικό του όνομα και χωρίς ποτέ να αρνηθεί τα εγκλήματα που είχε κάνει.
Το 2003 το Ολλανδικό Υπουργείο Δικαιοσύνης ζήτησε να εφαρμοστεί η απόφαση του δικαστηρίου του Άμστερνταμ του 1949. Και πάλι το Ανώτατο Περιφερειακό Δικαστήριο της Κολωνίας προστάτεψε τον εγκληματία πολέμου, λέγοντας ότι στην τότε δίκη δεν είχε κατάλληλη υπεράσπιση και ότι αφού είχε διαφύγει, δεν είχε τη δυνατότητα άσκησης έφεσης.
Στο μεταξύ όμως ο νέος διευθυντής του Κεντρικού Γραφείου Διώξεων Εγκλημάτων των Ναζί, Ulrich Maass με τη συνδρομή των απογόνων των θυμάτων ξανάνοιξε την υπόθεση που κατέληξε τελικά στη δικαιοσύνη και την καταδίκη σε ισόβια. Μια απόφαση όμως που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα εφαρμοστεί, αφού ήδη η υπεράσπιση άσκησε έφεση και θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι και τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια. Η τραγική Ειρωνεία είναι ότι η υπεράσπιση του Ναζί εγκληματία πολέμου βασίζεται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Συνθήκης της Λισαβώνας που ορίζει ότι κανείς δεν μπορεί να καταδικαστεί για το ίδιο αδίκημα. Το δικαστήριο είχε απορρίψει παρόμοιο αίτημα της υπεράσπισης στηριζόμενο στη Συνθήκη του Σένγκεν που ορίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει νέα καταδίκη μόνο αν έχει ήδη εφαρμοστεί η πρώτη ποινή ή αν για νομικούς λόγους δεν γίνεται να εφαρμοστεί. Όμως η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεν μιλάει για έκτιση ποινής αλλά για καταδίκη. Στο μεταξύ δεν έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης και ο Boere παραμένει ελεύθερος.
Ο Boere, όπως και άλλοι εγκληματίες πολέμου ισχυρίζεται ότι απλώς εκτελούσε διαταγές, και στο δικαστήριο είπε ότι ποτέ δεν έδρασε γνωρίζοντας ότι έκανε έγκλημα. Παρόλα αυτά, ντοκουμέντα από την πολιτική αγωγή, αποδεικνύουν ότι κάθε άλλο παρά παθητικός αποδέκτης διαταγών ήταν αφού επρόκειτο για πεπεισμένο Ναζί. Το 1942 ήταν μέλος του Ολλανδικού Ναζιστικού κινήματος NSB και της Landwacht (βοηθητικής αστυνομίας). Όχι μόνο υπήρξε μέλος των εκτελεστικών αποσπασμάτων που δολοφονούσαν αθώους πολίτες αλλά δούλεψε και ως πληροφοριοδότης των μυστικών υπηρεσιών των Ναζί, βοηθώντας να αποκαλυφθούν αντιστασιακοί και οι υποστηρικτές τους. Το 1944 στη Χελντεν, κοντά στα Ολλανδο-γερμανικά σύνορα, υποδύθηκε κάποιον που έπρεπε να περάσει στην παρανομία. Στη συνέχεια κατέδωσε στους Γερμανούς τους αγρότες που του έδωσαν καταφύγιο και τροφή. Ως ένστολος πια, συμμετείχε σε επιδρομή στη Χέλντεν όπου συνελήφθησαν 52 άτομα, 20 από αυτά απελάθηκαν στη Γερμανία και 7 δεν επέστρεψαν ποτέ.
Το γεγονός ότι το πρώην μέλος των SS, Boere κατάφερε να διαφύγει από τη δικαιοσύνη για τόσες δεκαετίες είναι ενδεικτικό της Γερμανικής Δικαιοσύνης. Στη Γερμανία ελάχιστα άτομα διώχθηκαν ως Ναζί εγκληματίες πολέμου. Από το τέλος του πολέμου, οι Γερμανικές αρχές αναγνώρισαν περισσότερες από 100.000 περιπτώσεις, αλλά μόνο 6.500 καταδικάστηκαν, οι περισσότεροι για ελάσσονα αδικήματα.
Στις 11.12.2009 εκδόθηκε εντολή δικαστηρίου, η οποία απαγορεύει στα μέλη της FAU-Βερολίνου να αποκαλούνται «συνδικάτο» ή «συνδικάτο βάσης». Αν δεν τηρούν την απόφαση αυτή θα πληρώνουν ένα πρόστιμο των 250.000 Ευρώ ή θα υποχρεώνονται σε εξάμηνη φυλάκιση. Η απόφαση του δικαστηρίου εναντιώνεται σε βασικά άρθρα του γερμανικού συντάγματος και σημαίνει μια de facto απαγόρευση αυτής της μικρής μαχητικής εργατικής οργάνωσης.
Αυτός που προκάλεσε τη δικαστική απόφαση ήταν η διοίκηση του κινηματογράφου Babylon-Mitte, που με αυτό τον τρόπο προσπάθησε εμφανώς να καταστείλει την αυτοοργανωμένη δράση των απασχολούμενών της. Ένα μεγάλο κομμάτι του εργατικού δυναμικού του Babylon-Mitte είναι οργανωμένο στην FAU (Ελεύθερη Εργατική Ένωση) και υποστηρίζεται στους εργατικούς αγώνες του - για καλύτερο μισθό και καλύτερες συνθήκες εργασίας - εδώ και μήνες πετυχημένα από αυτήν.
Μεγάλο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι οι διοίκηση του κινηματογράφου, οι κύριοι Grossman και Hackel είναι μέλη του κόμματος «Die Linke» («Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ») που βρίσκεται μαζί με το ΣΥΝ στην ίδια κοινοβουλευτική ομάδα στο ευρωκοινοβούλιο και προπαγανδίζει και εκεί και στη Γερμανία ένα βασικό μισθό όχι κάτω των 10 Ευρώ την ώρα. Στον κινηματογράφο τους πληρώνουν μισθούς των 5,50 μέχρι 7,50 Ευρώ, διώχνουν εργαζόμενους που αντιστέκονται και εμποδίζουν την συνδικαλιστική δράση των υπολοίπων.
Με νομικό κόλπο, δηλαδή με την ίδρυση δεύτερης εταιρίας, κατάφεραν να διαιρέσουν τους απασχολούμενους τους. Έτσι, παρόλο που όλοι δουλεύουν στον κινηματογράφο, οι μεν θεωρούνται απασχολούμενοι του Babylon-Mitte ενώ οι δε εργάζονται σε άλλη εταιρία και πληρώνονται αλλιώς. Όλο αυτό με δημοτική χρηματοδότηση, επειδή εδώ και χρόνια η κυβέρνηση του Βερολίνου αποτελείται από τους σοσιαλδημοκράτες και το κόμμα «Die Linke».
Παρ' ότι η πλειοψηφία των εργατών και εργατριών στον κινηματογράφο είναι στους κόλπους της FAU, το δικαστήριο αναγνώριζε μονάχα την «Ver.di», το επίσημο συνδικάτο στα πλαίσια του DGB, που κυριαρχείται από τους σοσιαλδημοκράτες και αγωνίζεται για τις καρέκλες των στελεχών τους.
Το ότι το δικαστήριο συνυφαίνει μια τέτοια επίθεση στην συνδικαλιστική ελευθερία, χωρίς καν να υπάρχει αντίλογος, είναι μεγάλο σκάνδαλο. Αν επικυρωθεί η απόφαση στο εφετείο θα είναι η πρώτη φορά μετά το 1933 που υπάρχει απαγόρευση συνδικάτου στη Γερμανία. Δηλαδή δημιουργεί όχι μόνο μία άνευ προηγουμένου υπόθεση, που θα μπορούσε να σακατέψει κάθε μορφή ελεύθερου συνδικαλιστικού οργανισμού, αλλά είναι και μία επίθεση στο βασικό δικαίωμα της ελεύθερης σύμπραξης.
Πριν το Β. Παγκόσμιο Πόλεμο μέλη της τότε FAUD συμμετείχαν ενεργά στις εργατικές εξεγέρσεις σε όλη τη Γερμανία. Μέλη της FAUD που δεν κατάφεραν να δραπετεύσουν έγκαιρα στο εξωτερικό (πολλοί αγωνίστηκαν στους κόλπους της CNT στην ισπανική επανάσταση) σκοτώθηκαν κατόπιν από τους φασίστες. Αργότερα, στον (αν)υπαρκτό σοσιαλισμό, στην Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία όσα μέλη της προσπάθησαν να ανασυντάξουν το συνδικάτο φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν.
Πορεία διαμαρτυρίας έγινε στο Βερολίνο το Σάββατο 19.12.2009, εκδηλώσεις διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν στις 19.12. στο Μαδρίτη μπροστά στο Ινστιτούτο Goethe και το γερμανικό προξενείο.
