Resistencias στο Radiobubble: Κινηματικό Δελτίο

Κινηματικό Δελτίο απο την ομάδα Ρεσιστένσιας:

1) Νότια Κορέα: Η άγνωστη ιστορία της κορεατικής  ''Γαλλικής Κομμούνας'' ή αλλιώς 
     η Σφαγή της   Γκουαντζού τον Μάιο του 1980.
2) Ιαπωνία: Αλλαγές στην πολιτική σκηνή της Ιαπωνίας με φόντο τις σινοιαπωνικές κόντρες.
3) Κίνα: Κινητοποιήσεις σε εργοστάσιο με την αφορμή ενος άρθρου.
4) Γαλλία: Απελευθέρωση του Ζόρζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα
5) Παλαιστίνη: Μια διαφορετική κατάληψη στο διαμέρισμα Ε1 που προοριζεται για εποικισμό
    απο τον ισραηλινό στρατό. 
6) Εκουαδόρ: Ο Κορέα προχωράει προς νεα εκλογική νίκη. Οι αποκρατικοποιήσεις και το χτίσιμο του κράτος προνοιας συνεχίζονται. 
7)Ονδούρα: Δολοφονία δικηγόρου υπερασπιστή 3 αγροτικών κοπερατίβων

ΣΧΕΣΕΙΣ KINAΣ – ΑΦΡΙΚΗΣ: Η βελούδινη οικονομική διείσδυση αρχίζει να γρατζουνάει

 άρθρο στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ

Πιθανότατα οι ιστορικοί του μέλλοντος θα την καταγράψουν ως την πιο αθόρυβη και αποτελεσματική μέθοδο οικονομικής διείσδυσης, τουλάχιστον όπως εκδηλώθηκε στα αρχικά της στάδια. Χωρίς φανφάρες και φουσάτα, ιεραπόστολους ή ιδεολογικές προφάσεις οποιασδήποτε χροιάς, το κινέζικο κεφάλαιο φαίνεται ότι βρήκε τον δικό του μοναδικό τρόπο ν’ ανοιχτεί στον κόσμο και ειδικότερα στην Αφρική. Τηρώντας αυστηρά γραμμή πολιτικής ουδετερότητας και με μοναδικό όπλο τις επενδύσεις, μέσα σε δυο δεκαετίες έχει καταφέρει να απλωθεί σε ολόκληρο το γεωγραφικό πλάτος και μήκος της ηπείρου, από την Αλγερία μέχρι τη Νότια Αφρική, κι από τη Σενεγάλη μέχρι την Αιθιοπία, εξασφαλίζοντας σημαντική παρουσία σε χώρες με τα πιο ποικίλα καθεστώτα και τις πιο διαφορετικές ιστορικές διαδρομές. Σε αντίθεση με τους άλλους ισχυρούς πλανητικούς «παίκτες» που κατά κανόνα συνδέουν τις επενδύσεις τους με τον πολιτικό έλεγχο που θα τις διασφαλίσει, οι Κινέζοι δεν δείχνουν να διακατέχονται από ανάλογες προκαταλήψεις. «Business comes first« («Οι μπίζνες προηγούνται») και η έμπρακτη αποχή από κάθε ανάμειξη σε ζητήματα εσωτερικής πολιτικής είναι ένα κλειδί που φαίνεται να ανοίγει όλες τις πόρτες.
Από το κινέζικο ενδιαφέρον δεν διαφεύγουν – τουναντίον – ούτε ακραία διεφθαρμένα καθεστώτα όπως αυτό της Νιγηρίας, ούτε εξόχως ασταθείς περιοχές όπως τα σπαρασσόμενα από εμφύλιους πολέμους Κονγκό και Σουδάν. Σ’ αυτά τα τρία κράτη εξάλλου βρίσκεται συγκεντρωμένη η ναυαρχίδα των κινεζικών επενδύσεων στην Αφρική - πάνω από 5 δισ. δολάρια στο καθένα - ποσά κολοσσιαία για αφρικανικά δεδομένα, αν σκεφτεί κανείς ότι το ΑΕΠ του Κονγκό για παράδειγμα ανήλθε μόλις στα 11,5 δισ. δολάρια το 2008. Το πετρέλαιο πρωτίστως, αλλά και άλλες δυσεύρετες πρώτες ύλες, απαραίτητες στην εκρηκτικά αναπτυσσόμενη κινεζική βιομηχανία αιτιολογούν το ρίσκο.
Η κορυφή του παγόβουνου
Αν ωστόσο είναι αδιαμφισβήτητη η πλήρης αδιαφορία των Κινέζων ιθυνόντων για τα κοινωνικά μοντέλα και τους ιδεολογικούς προσανατολισμούς των κυβερνήσεων με τις οποίες συνεργάζονται, φαίνεται ότι στον τομέα των εργασιακών σχέσεων έχουν ξεκάθαρη άποψη και προσπαθούν μάλιστα να την επιβάλουν δυναμικά. Την περασμένη Κυριακή, Η Εποχή δημοσίευσε άρθρο για τη Ζάμπια όπου έντεκα εργάτες σε ορυχείο κινεζικών συμφερόντων πυροβολήθηκαν από μπράβους της εταιρείας επειδή τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν για ζητήματα μισθολογικά. Το περιστατικό αυτό δεν είναι ωστόσο παρά η (ακραία) κορυφή του παγόβουνου. Από τις πιο διαφορετικές γωνιές της ηπείρου πληθαίνουν οι καταγγελίες για συστηματική παραβίαση εργατικών δικαιωμάτων από τις κινεζικές επιχειρήσεις. Απλήρωτες υπερωρίες, προσλήψεις χωρίς γραπτές συμφωνίες, αυθαίρετες περικοπές μεροκάματων. Στην Κένυα, αγρότες μπλοκάρανε έργα οδοποιίας απαιτώντας νερό για τα κοπάδια τους. Ο Κινέζος εργολάβος είχε κλείσει την πρόσβαση στο μοναδικό πηγάδι της περιοχής με το αιτιολογικό ότι βρισκόταν μέσα στην ακτίνα του εργοταξίου. Οι κοινότητες των Τουαρέγκ στον βόρειο Νίγηρα - μάλλον όχι τυχαία - έχουν μετονομάσει σε Γκουαντάναμο την κινεζική εταιρεία εξόρυξης ουρανίου SOMINA που δραστηριοποιείται εκεί. Ενώ στη Ναμίμπια, κάποιοι εργάτες που ζήτησαν άδεια ασθενείας άκουσαν έκπληκτοι τον Κινέζο διευθυντή να τους νουθετεί «να υπομένουν τώρα ώστε να μπορέσουν οι ερχόμενες γενιές ν’ απολαύσουν καλύτερα τη ζωή».
Η αυξανόμενη δυσφορία απέναντι σ’ αυτές τις πρακτικές σε μια ήπειρο που δεν φημίζεται δα για το υψηλό επίπεδο σεβασμού των εργατικών δικαιωμάτων, αποτελεί ακόμα μεγαλύτερο κόλαφο για την κινεζική εργοδοσία. Όσο για τις αντιδράσεις των γηγενών, εκτός από τις συλλογικές μορφές δράσης, έχουν αρχίσει να ακολουθούν και πιο αμφιλεγόμενους δρόμους. Στην Αγκόλα για παράδειγμα, καταγράφεται τελευταία μια έντονα αυξητική τάση στοχευμένων ληστειών και απαγωγών σε βάρος της πολυπληθούς κινεζικής παροικίας. Το σίγουρο είναι ότι όλα τα σημάδια συνηγορούν ότι το σινο-αφρικανικό ειδύλλιο έχει πλέον αρχίσει να ξεθωριάζει.

Ισαβέλλα Μπερτράν,
ομάδα Resistencias

ΖΑΜΠΙΑ:Μπράβοι της κινέζικης εργοδοσίας πυροβολούν ανθρακωρύχους

άρθρο στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ

* Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους περιμένουν
να μας σώσουν οι Κινέζοι κεφαλαιοκράτες

Το ανθρακωρυχείο δούλεψε εντατικά για κάποιο διάστημα, η παραγωγή κρίθηκε ικανοποιητική και, ως εκ τούτου, η εργοδοσία ανακοίνωσε στο προσωπικό ότι θα είναι ελεύθερο από υποχρεώσεις για μερικές μέρες. Αυτό που δεν είπε είναι ότι δεν θα καταβάλονταν ημερομίσθια κατά το διάστημα της αργίας.
Όταν οι ανθρακωρύχοι επέστρεψαν στη δουλειά και ζήτησαν τους μισθούς των προηγούμενων ημερών, άκουσαν έκπληκτοι από την εργοδοσία ότι δεν πληρώνονται. Τότε άρχισαν οι διαμαρτυρίες. Ένας μάρτυρας είπε ότι εκτοξεύτηκαν πέτρες προς τους ανθρώπους της εργοδοσίας. Τα αφεντικά όμως αντέδρασαν δραστικά. Οι μπράβοι τους πυροβόλησαν στο ψαχνό και τραυμάτισαν σοβαρά 11 εργάτες.
Το θλιβερό γεγονός συνέβη γύρω στα μέσα Οκτωβρίου, σε ανθρακωρυχείο της Ζάμπια (νότια Αφρική), που είναι κινέζικης ιδιοκτησίας. Κινέζοι ήταν και οι μπράβοι που πυροβόλησαν. Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια ο κινέζικος καπιταλισμός δραστηριοποιείται έντονα στην εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων της αφρικανικής ηπείρου, αναζητώντας πρώτες ύλες για την κινέζικη βιομηχανία.
Στο Πεκίνο, εκπρόσωπος του κινέζικου υπουργείου Εξωτερικών χαρακτήρισε «λαθεμένη» αυτήν την ενέργεια της εργοδοσίας. Ωστόσο, το γεγονός έχει αναστατώσει την κοινή γνώμη και την πολιτική ζωή της χώρας. Το «Πατριωτικό Κόμμα», που είναι αξιωματική αντιπολίτευση, προωθεί το αίτημα του περιορισμού των επενδύσεων του κινέζικου κεφαλαίου, μέχρι να αλλάξουν οι όροι δραστηριοποίησής του. Ο ηγέτης του, Μισέλ Σάτα, καταγγέλλει ευθέως το κυβερνών κόμμα ότι χρηματίζεται από τους Κινέζους για παραμείνει στην εξουσία. O Ρέιφορντ Μπούλου, πρόεδρος της Ένωσης Μεταλλωρύχων της Ζάμπια δήλωσε: «Δεν μας νοιάζουν οι επενδύσεις αυτών των ανθρώπων στη χώρα μας. Οι εργάτες θα πρέπει να προστατεύονται. Και θέλουμε να διωχθούν οι υπεύθυνοι και να φύγουν από τη χώρα».
Όντως, δύο κινέζοι επιστάτες παραπέμφθηκαν σε δίκη με την κατηγορία της απόπειρας δολοφονίας και τελούν υπό κράτηση. Το ερώτημα είναι μέχρι πού θα φτάσει η δικαστική έρευνα και πόσο ψηλά θα επιβληθούν ποινές, όταν η Κίνα έχει επενδύσει περί τα 350 εκατομμύρια ευρώ στη Ζάμπια, μόνο για το 2009. Και όταν έχει δωροδοκήσει ανθρώπους του μηχανισμού του κυβερνώντος κόμματος προκειμένου να διασφαλιστούν τα κινέζικα συμφέροντα. Έτσι κινείται ο κινέζικος καπιταλισμός, όχι μόνο στη Ζάμπια αλλά και σε ολόκληρη την Αφρική.

Γιώργος Σκιάνης
Ομάδα Resistencias

H Κίνα εκμεταλλεύεται το ιρακινό πετρέλαιο

Η Εθνική Εταιρία Πετρελαίου της Κίνας, ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου της χώρας, και η βρετανική πετρελαϊκή BP ανέλαβαν την διαχείριση του μεγαλύτερου κοιτάσματος πετρελαίου του Ιράκ, στη Ρουμάιλα, στο πλαίσιο συμφωνίας που θα διαρκέσει 20 χρόνια, δήλωσε η ΕΕΠΚ με ανακοίνωσή της.

Η ΕΕΠΚ και η BP έχουν ως στόχο να αυξήσουν την παραγωγή στη Ρουμάιλα κατά 10% για να φτάσουν φέτος τα 1,17 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σημειώνει η ανακοίνωση. Βρισκόμενο στο νοτιοανατολικό Ιράκ, το κοίτασμα στη Ρουμάιλα έχει αποδεδειγμένα αποθέματα της τάξης των 17.700 εκατομμυρίων βαρελιών.

Έτσι η Κίνα, η οποία υπέστη την επίθεση των Γάλλων και των Βρετανών αποικιοκρατών στους πολέμους του Οπίου, κατά τη διάρκεια του 19^ου αιώνα, την κατοχή από πολλές ξένες δυνάμεις το 1900, την αποικιοκρατία από την Γερμανία, την Ιαπωνία τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, τον 20^ο αιώνα και την στρατιωτική παρέμβαση των ΗΠΑ που υποστήριξαν το αντιδραστικό κόμμα του Kuomintang στη δεκαετία του ’40, τώρα συμμετέχει στην καταλήστευση του ορυκτού πλούτου του κατεχόμενου Ιράκ.

Πηγές: Xinhua , Lahaine

Κίνα: σκόρπια στιγμιότυπα κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας

Η τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο, το περασμένο καλοκαίρι, έφερε ξανά στην επιφάνεια εθνοτικές αντιθέσεις όπως το πρόβλημα του Θιβέτ και οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των Ουιγούρων. Τα γεγονότα αυτά έτυχαν της προσοχής του ελληνικού και διεθνούς τύπου και έδωσαν μια αποσπασματική το δίχως άλλο εικόνα μιας χώρας, που παραμένει σε μεγάλο βαθμό απροσπέλαστη στο δυτικό κόσμο και που δεν είναι εύκολο να μελετηθεί σε βάθος.

Εδώ θα σταθούμε σε δυο άλλα περιστατικά ήσσονος σημασίας, που όμως είναι ενδεικτικά μιας έκρυθμης κοινωνικής κατάστασης και μιας διάχυτης λαϊκής δυσφορίας.

Τον περασμένο Ιούνιο, περίπου 30.000 άνθρωποι διαδήλωσαν και έβαλαν φωτιά σε κυβερνητικά κτίρια της επαρχίας Guizhou (Γκουϊζού). Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν τις αρχές για συγκάλυψη της δολοφονίας μιας έφηβης. Η αστυνομία ισχυρίστηκε ότι το κορίτσι αυτοκτόνησε, όμως η οικογένειά της είπε ότι δολοφονήθηκε από το γιο τοπικού παράγοντα, και αυτή η καταγγελία ήταν που κατέβασε τον κόσμο στους δρόμους. Σύμφωνα με τα κινέζικα κρατικά μέσα ενημέρωσης, συνελήφθησαν εκατό διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων «39 μέλη τοπικών συμμοριών». Συμμορίτες λοιπόν είναι αυτοί που κινητοποιούνται και διαμαρτύρονται, σύμφωνα με την άποψη των κρατούντων, και καλό θα είναι ο αναγνώστης αυτών των γραμμών να διατηρεί επιφυλάξεις ως προς την αξιοπιστία τέτοιων ισχυρισμών.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, στην πόλη Kanmen (Κανμέν) της επαρχίας Zheijiang (Ζεϊγιάνγκ), εργάτες επιτέθηκαν σε αστυνομικό τμήμα, εκφράζοντας την αγανάκτησή τους για το ξυλοκόπημα συναδέλφου τους από ασφαλίτη. Το θύμα ήταν μετανάστης εργάτης που είχε πάει στο τμήμα για να καταθέσει μια μήνυση, και εκεί ξυλοκοπήθηκε και κρατήθηκε. Η κινητοποίηση του πλήθους κράτησε τρεις μέρες και, σύμφωνα με πηγές του πρακτορείου Associated Press, έφτασαν στην πόλη τριακόσιοι αστυνομικοί για να επιβάλουν τάξη.

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν πολλές αναφορές για τοπικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην αχανή αυτή χώρα. Οι αιτίες θα πρέπει να αποδοθούν στη διαφθορά, στις βίαιες αρπαγές γης φτωχών χωρικών, στην κατάχρηση εξουσίας από την πλευρά των κρατούντων, καθώς και στο διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των λίγων πλούσιων και των πολλών φτωχών.

Γ.Σ.

Πηγή: http://libcom.org

Οικονομική διείσδυση της Κίνας στη Λατινική Αμερική