Τα τούνελ της Γάζας: από την ακμή στην καταστροφή

Ολοκληρώνεται η καταστροφή των ζωτικών τούνελ της Γάζας – επιτακτικός ο τερματισμός του αποκλεισμού !

Η καταστροφή των τούνελ μεταξύ Γάζας και Αιγύπτου, βασική πηγή εισαγωγής αγαθών ζωτικής σημασίας για τους 1,7 εκατομμύρια αποκλεισμένους κατοίκους της Λωρίδας της Γάζας, στην πλειονότητά τους παιδιά, συνεχίζεται και επί του στρατιωτικού αιγυπτιακού καθεστώτος του Σίσι. Όμως η συστηματική καταστροφή των τούνελ είχε ξεκινήσει, παραδόξως, επί ηγεσίας του Μοχάμεντ Μόρσι, των Αδελφών Μουσουλμάνων. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Resistencias στο Radiobubble: Δελτίο Αντιπληροφόρησης 22/3

Ηχογραφημένο το δελτίο Αντιπληροφόρησης της ομάδας Resistencias, με κινηματικές και γενικότερες πολιτικές ειδήσεις απ όλο τον κόσμο:

1. Αντιστάσεις στην Ευρωπαϊκή περιφέρεια, απέναντι στην νεοφιλελεύθερη επίθεση που διαρκώς εντείνεται:
- Στις Βρυξέλλες μεγάλη διαδήλωση ενάντια στην σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- Στην Πορτογαλία μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στο πρόσφατα επιβληθέν μνημόνιο, οι οποίες καλούνται από ακτιβιστικές ομάδες.
 -Στην Ιταλία και μέσα από τις εκλογές αναδύεται μια απολίτικη, ωστόσο δυναμική και μαζική αντίδραση.
- Στην Ισπανία πολλαπλασιάζονται οι αντιστάσεις με αιχμή του δόρατος τον αγώνα ενάντια στις εξώσεις.
- Στην Κύπρο και με προβληματικό τρόπο, μια αντίσταση αρχίζει να διαφαίνεται πίσω από τις συγκρούσεις των διεθνών κεφαλαίων που εδράζουν στο νησί.

2. Ιράκ. Δέκα χρόνια μετά:
-Εκτενή αναφορά στα τεκταινόμενα στην χώρα αυτή, δέκα χρόνια μετά την αμερικανοκίνητη στρατιωτική εισβολή.

3. Καταδίκη αντιρρησία συνείδησης στην Τουρκία και νέα ταλαιπωρία αντιρρησία συνείδησης στο Ισραήλ.


Download


http://liveradio.radiobubble.gr/2013/03/223.html

Ιράκ 10 χρόνια μετά…

Ας προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε την εικόνα του σημερινού Ιράκ.

Καταρχήν σύμφωνα με τη λίστα του περιοδικού Foreign Policy, για τα πιο αποτυχημένα κράτη, το Ιράκ εμφανίζεται στην 9^η θέση. Στην κορυφή της λίστας, δηλαδή στη χειρότερη μοίρα, εμφανίζονται η Σομαλία, το Κονγκό, το Σουδάν, το Τσαντ και η Ζιμπάμπουε.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το Ιράκ βρίσκεται σε χειρότερη θέση από χώρες όπως η Ακτή Ελεφαντοστού, η Ερυθραία, ή η Λιβύη παρά τον πρόσφατο πόλεμο. 

 

Τα χειρότερα στοιχεία σχετικά με το Ιράκ είναι η στρατιωτικοποίηση της χώρας (λόγω του πλήθους των δυνάμεων ασφαλείας και στρατιωτικών σωμάτων) και οι εσωτερικές συγκρούσεις (μεταξύ πολιτικών, εθνοτικών ή θρησκευτικών ομάδων),

Πάντως το 2007 το Ιράκ ήταν στην δεύτερη θέση αυτής της κατάταξης.

Βία - αντίσταση

Σε ότι αφορά τώρα τη βία και την αντίσταση, αν θέλουμε να δούμε τη σημερινή κατάσταση και πάλι μέσα από αριθμούς, οι τελευταίες επιθέσεις κατέληξαν με 56 νεκρούς και 200 τραυματίες. Οι περισσότερες ήταν με παγιδευμένα αυτοκίνητα εναντίον αμάχων πολιτών, σιιτών. Οι περισσότεροι νεκροί ήταν μπροστά στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. 

Είναι φανερό ότι η βία είναι σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ σουνιτών-σιιτών το 2006-2007. Παρόλα αυτά η χώρα έχει γίνει ένα κράτος μόνιμης βίας, όπου οι αριθμοί ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή. Η επαρχία της Βαγδάτης συνεχίζει να είναι μια από τις πιο βίαιες. Όταν οι αριθμοί των θυμάτων μειώνονται για μερικούς μήνες, στη συνέχεια ξαφνικά αυξάνονται και πάλι. Για παράδειγμα πέρυσι το Μάρτιο έως Μάιο οι νεκροί ήταν 44, 54, 49, σχετικά χαμηλοί για το Ιράκ. Αλλά τον Ιούνιο είχαμε ξανά 147.

Η κυβέρνηση φαίνεται ανίσχυρη να αποτελειώσει την Αλ Κάιντα στο Ιράκ και άλλες αντάρτικες ομάδες, αλλά κι αυτές δεν μπορούν να διατηρήσουν τις επιθέσεις τους για πολλούς μήνες. Η Μοσούλη φαίνεται να είναι πιο βίαιη σε σχέση με την πρωτεύουσα, αλλά εκεί έχουμε λιγότερα παγιδευμένα αυτοκίνητα και περισσότερους πυροβολισμούς.

Το πολιτικό τοπίο σε εθνοθρησκευτικό καμβά

Νούρι Αλ Μαλίκι

Σε πολιτικό επίπεδο τώρα, ο Νούρι Αλ Μαλίκι κυριαρχεί στην πολιτική ζωή παρόλο που η συμμαχία της οποίας ηγείται είχε πάρει μόνο το 24,2% των ψήφων το 2010. Ο Μαλίκι επιβεβαιώνει την άποψη ότι το Ιράκ θα μπορούσε να κυβερνηθεί μόνο με σιδηρά πυγμή. Και η δική του φαίνεται να είναι ιδιαίτερα βάναυση, ενισχυμένη και από την συνέχιση της βίας. Ο πρωθυπουργός ευνοείται από ένα σύστημα εθνοτικής πολιτικής, όπου σιίτες, σουνίτες και κούρδοι, ψηφίζουν τα κόμματά τους χωρίς να εξετάζουν άλλες δυνατότητες.
Ο διαμοιρασμός της εξουσίας γίνεται ανάμεσα σε σιίτες και κούρδους, και αφήνει έξω τους σουνίτες. Και αυτό ήταν μια σταθερά, από τις πρώτες εκλογές. Βασικά οι σιίτες ελέγχουν την κεντρική κυβέρνηση από τη Βαγδάτη, ενώ οι Κούρδοι απολαμβάνουν την μεγαλύτερη αυτονομία που είχαν ποτέ στο βορρά. Όντας ο κυριότερος σιίτης ηγέτης, ο Μαλίκι φαίνεται να έχει σίγουρη την εξουσία, ιδιαίτερα λόγω του ελέγχου των δυνάμεων ασφαλείας και του στρατού.

Η αντιτρομοκρατική νομοθεσία είναι ένας αποφασιστικός μοχλός με τον οποίον η κυβέρνηση ελέγχει τους εχθρούς της ιδιαίτερα τους σουνίτες. Τα δικαστήρια εφαρμόζουν αδιακρίτως το άρθρο 4 αυτού του νόμου. Όποιος συμμετέχει σε τρομοκρατικές ενέργειες, ή τις προωθεί ή τις χρηματοδοτεί, καταδικάζεται σε θάνατο. Οποιοσδήποτε καλύπτει τέτοια εγκλήματα καταδικάζεται σε ισόβια.

Ο αντιτρομοκρατικός νόμος έχει χρησιμεύσει για την εξόντωση πολιτικών αντιπάλων, όπως συνέβη με τον σουνίτη αντιπρόεδρο Αλ Χασεμί που διέφυγε στην Τουρκία για να γλιτώσει από μια κράτηση, που είχε προκληθεί από μια καταγγελία αμφίβολης αξιοπιστίας. Ο Χασεμί καταδικάστηκε ερήμην δυο φορές σε θάνατο.

Άλλοι εχθροί του Μαλίκι έχουν απειληθεί να υποστούν την ίδια μοίρα.

Οι καταγγελίες για βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα είναι πολυάριθμες. Για την αστυνομία δεν είναι δύσκολο να πάρει ομολογίες δια της βίας. Η κυβέρνηση δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να ακυρώσει το άρθρο 4, παρά τις διαδηλώσεις της σουνιτικής κοινότητας. Σε αυτό έχει την υποστήριξη των κουρδικών κομμάτων.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας σουνιτών

Ξεσηκωμός σουνιτών και καταστολή

Από τον περασμένο Δεκέμβρη δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους των Νίνιβε, Ανμπάρ και Σαλαχεντίν, περιφέρειες κυρίως σουνιτικές, δυτικά, και βορειοδυτικά της Βαγδάτης. Κανέναν δεν εκπλήσσει ότι οι πιο σημαντικές εξεγέρσεις, μετά από εκείνη την «Ιρακινή Άνοιξη», τον Φλεβάρη του 2011, ξεσπούν στις δυτικές περιφέρειες της χώρας. Και είναι επειδή οι σουνίτες στο μετα-σανταμικό Ιράκ, βλέπουν έκπληκτοι να κλείνουν όλες οι πόρτες για δουλειά, ενώ ταυτόχρονα ανοίγουν όλες οι πόρτες της φυλακής. «Οι σουνίτες στο Ιρακ, είμαστε πλειοψηφία, μόνο στις φυλακές», λέει ο Μοχάμεντ Κασίμ Αμπίντ, κυβερνήτης της περιφέρειας στο Ανμπάρ.

Οι διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης άρχισαν το Δεκέμβριο του 2012 μετά τη σύλληψη των σωματοφυλάκων του Ραφί αλ Ισάουι, επιφανούς σουνίτη ηγέτη της κυβέρνησης.

Από τη Μοσούλη, ο Γκάνεμ Αλάμπεντ, συντονιστής των διαδηλώσεων στην πρωτεύουσα της επαρχίας Νίνιβε, κατήγγειλε με τη σειρά του τη δολοφονία με πυροβολισμούς του Μοχάμεντ Σάλεχ, από την αστυνομία στις 8 Μαρτίου. Την επομένη, το Human Rights Watch, πήρε συνέντευξη από διαδηλωτές που επιβεβαίωσαν αυτήν την κατάθεση και κατήγγειλαν επιθέσεις εκ μέρους των δυνάμεων ασφαλείας. Ιρακινοί στρατιώτες φέρονται να είχαν εμποδίσει την μεταφορά τραυματιών. Παρόμοια περιστατικά εκτυλίσσονται τους τελευταίους μήνες σε όλο το δυτικό κομμάτι της χώρας. Στις 25 του περασμένου Γενάρη στρατιώτες πυροβόλησαν και σκότωσαν 9 διαδηλωτές, καθώς άνοιξαν πυρ εναντίον διαδήλωσης στη Φαλούτζα, 60 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης. 

Τραυματίας διαδηλωτής από την καταστολή στη Φαλούτζα, 25 Ιανουαρίου 2013

Ο Μαλίκι, μιμούμενος τον Άσαντ, κατήγγειλε «ξένους πράκτορες», για τις διαδηλώσεις, και όπως ο σύρος σύμμαχός του, προσπαθεί να «απομονώσει τον ιό». Κλείνουν τα σύνορα με Συρία και Ιορδανία, - που συνορεύουν με περιοχές σουνιτών – και εμποδίζεται ο τύπος να έχει πρόσβαση. Έχοντας έτσι τα πράγματα, οι εικόνες από τις διαδηλώσεις φτάνουν όπως αυτές από τη γειτονική Συρία: σε βίντεο παρμένα από κινητά τηλέφωνα και ανεβασμένα στο YouTube. Η αίσθηση του déjà vu αρχίζει να επικρατεί. Μέχρι και για «Ελεύθερο Ιρακινό Στρατό» αρχίζουν να μιλάνε κατ’ αντιστοιχία με τον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» - την ένοπλη οργάνωση που συνενώνει την πλειοψηφία των σύρων αντικαθεστωτικών.

Οι κινητοποιήσεις στο Κιρκούκ είναι πολύ πιο μαζεμένες δεδομένου του μεικτού χαρακτήρα του πληθυσμού του. Παρόλα αυτά, αυτό δεν εμπόδισε τη δολοφονία του τοπικού συντονιστή των επιτροπών διαμαρτυρίας, του Μπουνιάν Αλ Ουμπάιντι, μπροστά στο σπίτι του πριν λίγες μέρες.

«Είναι ο πρώτος μας μάρτυρας σε αυτό το πρώτο στάδιο», λέει ο Άχμεντ Αλ Ουμπάιντι, μέλος της ίδιας φυλής και εκπρόσωπος του Κοινού Αραβικού Προγράμματος, της κυριότερης πολιτικής συμμαχίας που ενώνει 24 αραβικές οργανώσεις στο Κιρκούκ.

«Πρώτα υποστήκαμε την εισβολή των αμερικανών και μετά του Ιράν. Δεν είμαστε μπααθιστές αλλά δεν θέλουμε και να ζήσουμε υπό ένα καθεστώς που κυβερνάται από πολιτικούς πιστούς στην Τεχεράνη», καταγγέλλει αυτός ο παλιός αξιωματικός του στρατού του Σαντάμ Χουσεΐν.

Ο Ουμπάιντι αρνείται ότι οι εξεγέρσεις ωθούνται από τον πόλεμο στη γειτονική Συρία και επιμένει ότι αυτές «δεν διεκδικούν κάτι άλλο πέρα από τα δικαιώματα και τη δημοκρατία για όλους τους ιρακινούς».

Παρόλα αυτά ο βετεράνος ακτιβιστής δεν διστάζει να καταγγείλει την ανάπτυξη στην περιοχή,  της Μονάδας Τίγρις, μιας στρατιωτικής ομάδας αποτελούμενης από 60.000 άντρες, όλοι τους άραβες σιίτες.

« Ο Μαλίκι έχει αναπτύξει αυτή τη μονάδα στην περιοχή με τη δικαιολογία ότι εγγυάται την ασφάλειά μας, αλλά ο μοναδικός στόχος είναι η προστασία του καθεστώτος, σε περίπτωση που η κρίση οξυνθεί», διαβεβαιώνει ο Ουμπάιντι.

Η δε σύνοψή του για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις είναι πολύ περιγραφική:

«Οι διαδηλωτές φύτεψαν μια χουρμαδιά και τώρα περιμένουν να μαζέψουν τους χουρμάδες»…

Η θανατική ποινή επανήλθε στο Ιράκ το 2005. Από τότε ο αριθμός των εκτελεσμένων έχει φτάσει τους 447. Μόνο το 2012 κρεμάστηκαν 129 κρατούμενοι. Εκατοντάδες περιμένουν στη σειρά…

Θρησκευτικοί δεσμοί

Από θρησκευτικής άποψης, κάθε χρόνο έχουμε προσκυνήματα στους ιερούς σιιτικούς τόπους Ναγιάφ και Κερμπάλα. Το σπουδαιότερο είναι όταν τιμάται ο θάνατος του Χουσεΐν στην μάχη της Κερμπάλα το 680 μ.Χ. Οι προσκυνητές σε αυτήν την περίπτωση είναι εκατομμύρια και ανάμεσά τους κάπου 600.000 ξένοι, πολλοί από αυτούς από το Ιράν. 

Προσκύνημα στην Κερμπάλα

Ο θρησκευτικός δεσμός μεταξύ Ιράν και Ιράκ (ένα Ιράκ που κυβερνιέται από σιίτες) είναι αδιάρρηκτος και βασίζεται σε αιώνες διώξεων.

Γεωπολιτικές περιπλοκές για τις ΗΠΑ

Ο νεοσυντηρητικοί των ΗΠΑ σκέφτονταν ότι ένα Ιράκ χωρίς τον Σαντάμ Χουσείν και με τους σιίτες να κυριαρχούν, θα ήταν ένας φυσικός σύμμαχος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, απέναντι στα υπόλοιπα σουνιτικά αραβικά καθεστώτα. Στο αποκορύφωμα της άγνοιάς τους, πολιτικοί σαν τον Γούλφοβιτς σκέφτονταν ότι ένα νέο Ιράκ θα μπορούσε στο μέλλον να αναγνωρίσει το κράτος του Ισραήλ. 

Πολ Γούλφοβιτς

Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι νέοι Ιρακινοί ηγέτες είχαν την υποστήριξη του Ιράν από την εποχή της δικτατορίας του Σαντάμ. Όντας πια στην εξουσία, η σχέση τους είναι καλή με την Τεχεράνη. Γι’ αυτό λέγεται ότι το Ιράν είναι ο μεγάλος πολιτικός νικητής του πολέμου στο Ιράκ. Άλλοι τους απάλλαξαν από τον μισητό Σαντάμ που είχε ξεκινήσει τον πόλεμο εναντίον του Ιράν το 1980 και επέτρεψαν στην σιιτική πλειοψηφία να πάρει την εξουσία στη Βαγδάτη.

Από την απόσυρση των βορειοαμερικανικών στρατευμάτων, η επιρροή της Ουάσιγκτον έχει μειωθεί. Ούτε καν έχει καταφέρει να συνεργαστεί το Ιράκ στην απομόνωση του Ιράν στο πλαίσιο της καμπάνιας κυρώσεων για το ατομικό του πρόγραμμα.

Οικονομική διελκυστίνδα Αράβων - Κούρδων

Η κυβέρνηση παρουσίασε τον προϋπολογισμό τον Οκτώβριο του 2012. Δεν εγκρίθηκε παρά μόνο στις 7 Μαρτίου. Ο κυριότερος λόγος καθυστέρησης είναι η συζήτηση μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και της κουρδικής κυβέρνησης για την αποζημίωση που θα έπρεπε να πάρει το κουρδιστάν για τις πετρελαϊκές επιχειρήσεις που λειτουργούν στο βορρά της χώρας. Οι Κούρδοι ζητούσαν 3,5 δις δολάρια. Η Βαγδάτη προσέφερε μόνο 650 εκατομμύρια. Η κεντρική κυβέρνηση δεν ήταν πολύ γενναιόδωρη αλλά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι εδώ και χρόνια κατηγορούν τους Κούρδους ότι υπέγραψαν μονομερώς συμφωνίες με ξένες επιχειρήσεις ή απλά πουλούσαν για την πάρτη τους μέρος της παραγωγής πετρελαίου. 

Πετρελαιοπηγές στο Κιρκούκ

Το καλύτερο που μπορεί να πει κανείς για τις σχέσεις αράβων και κούρδων είναι ότι δεν έχει ξεσπάσει (προς το παρόν) εμφύλιος πόλεμος για την πόλη του Κιρκούκ. Στην πραγματικότητα αυτή η σύγκρουση δεν έχει λύση γιατί καμιά από τις ομάδες δεν θα παραιτηθεί ποτέ από τον έλεγχο της πόλης, αλλά τουλάχιστον προς το παρόν αυτός ο ψυχρός πόλεμος διατηρείται.

Επίκειται εμφύλιος;

Πάντως, παραδόξως, το γεγονός ότι ένας εμφύλιος επίκειται είναι ένα από τα λίγα σημεία στα οποία συμφωνεί η πλειοψηφία των Ιρακινών.

«Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα της καταστροφής και προετοιμαζόμαστε γι’ αυτό», ομολογεί ο Χαλίντ Σουάντι, κούρδος βουλευτής στη Βαγδάτη. Στο Κιρκούκ, 230 χιλιόμετρα βορεια της Βαγδάτης, Κούρδοι, Άραβες και Τουρκμένοι διεκδικούν την πόλη που έχει στα θεμέλιά της ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο. Περιμένοντας ένα δημοψήφισμα που αναβάλλεται από το 2007, το Κιρκούκ μαραζώνει σε μια νομική αβεβαιότητα καθώς υποφέρει από συνεχείς επιθέσεις αυτοκτονίας και επιλεκτικές δολοφονίες.

«Το Κιρκούκ δεν είναι παρά το μαύρο πηγάδι όπου σήμερα αντικατοπτρίζεται το Ιράκ», συνεχίζει ο κούρδος βουλευτής Σαουνί. «Δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία, ούτε διάλογος, ούτε εμπιστοσύνη, ανάμεσα στις διάφορες κοινότητες».

Ο ηγέτης του Τουρκμενικού μετώπου Αρσάντ Αλ Σαλίχι και μοναδικός βουλευτής της μειονότητας στη Βαγδάτη λέει:

"Μετά την εισβολή όλοι περιμέναμε μια βελτίωση στα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά το σίγουρο είναι ότι σήμερα, βρισκόμαστε νοκ-άουτ από το σύστημα. [...] Πιστεύουμε ότι επίκειται εμφύλιος πόλεμος και είμαστε πολύ τρομαγμένοι"

Το πετρέλαιο

Το 95% των εσόδων του ιρακινού κράτους προέρχεται από το πετρέλαιο. Η εξάρτηση είναι απόλυτη. Ο προϋπολογισμός έχει ως στόχο μια παραγωγή 2,9 εκατομμύρια βαρέλια με μια τιμή 90 δολάρια το βαρέλι. Πολλές φορές η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί ότι στόχος της είναι να έχει διάφορες πηγές εσόδων, όπως συνηθίζουν να λένε τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη, αλλά χωρίς πολλή επιτυχία. Το 60% του ΑΕΠ είναι από το πετρέλαιο. 

Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2012 το Ιράκ παρήγαγε 2,62 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Αυτό σημαίνει ότι όχι απλώς ξεπέρασε κατά πολύ την παραγωγή πριν την εισβολή αλλά πρόκειται για το μεγαλύτερο νούμερο από τη δεκαετία του 80. Το μεγαλύτερο μέρος λίγο πάνω από τα 2 εκατομμύρια έρχεται από το νότο. Τον Γενάρη η παραγωγή έπεσε στα 2,35 εκατομμύρια. Ίσως να έφτασε στο μάξιμουμ της παραγωγικής του ικανότητας.

Σε κάθε περίπτωση με την σημερινή τιμή του πετρελαίου αυτό διασφαλίζει μια συνεχή ροή χρημάτων. Μόνο τον Γενάρη μπήκαν στον κρατικό κορβανά 7,6 δις δολάρια από το πετρέλαιο. 

Η φτώχια

Το ποσοστό 23% του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας είναι άλλο ένα επίσημο νούμερο που πρέπει να αναθεωρηθεί προς τα πάνω, αν και από κάποια άποψη, δεν μπορούμε να αρνηθούμε την βελτίωση των τελευταίων ετών. Μια μελέτη της UNICEF φανερώνει μερικές από αυτές τις βελτιώσεις. Η θνησιμότητα παιδιών παρότι υψηλή, 37 τοις χιλίοις, εντούτοις έχει πέσει από το 45 τοις χιλίοις ένα χρόνο πριν. Το κλειδί είναι τα εμβόλια. Τα μισά παιδιά ηλικίας 18 έως 29 μηνών, εμβολιάστηκαν εγκαίρως. Αλλά αν και επιβιώνουν, οι συνθήκες ζωής πολλών είναι τρομερές. Ένα στα τέσσερα υποφέρει από κάποιο πρόβλημα ανάπτυξης εξαιτίας του υποσιτισμού. Μόνο οι περιπτώσεις ακραίου υποσιτισμού είναι 4%. 

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων του ΟΗΕ, 1,9 εκατομμύρια Ιρακινοί, το 5,7%  του πληθυσμού, πεινάνε. Το ποσοστό όμως ήταν 7.1% πριν από τέσσερα χρόνια.

Παιδεία - αναλφαβητισμός

Στο δημοτικό, η παρουσία των κοριτσιών είναι πια μαζική. Σχεδόν ένα κορίτσι για κάθε αγόρι. 

Ιρακινές μαθήτριες σε μάθημα αγγλικών

Αλλά αυτή η παρουσία δεν εξασφαλίζει και τη σχολική επιτυχία. Αν και το 90% των παιδιών αρχίζουν το δημοτικό, μόνο το 40% το τελειώνουν. Στις αγροτικές περιοχές αυτό αφορά κυρίως τα κορίτσια. Προφανώς η χώρα χρειάζεται καλύτερα σχολεία και η κυβέρνηση δεν τα παρέχει.

Το πιο δύσκολο είναι να αντιμετωπιστεί η προηγούμενη υστέρηση. Το 30% των γυναικών μεταξύ 15 και 25 ετών είναι αναλφάβητες.

Ανεργία

Το επίσημο ποσοστό ανεργίας είναι 10% -  ένα εξωπραγματικό νούμερο που κανείς δεν πιστεύει. Κάποιες ανεξάρτητες αναλύσεις ανεβάζουν το ποσοστό σε 35% αλλά είναι αδύνατον να γνωρίζουμε το πραγματικό νούμερο. Το 2008 το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων επί των εργαζομένων ήταν 43%, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στον κόσμο σε υπανάπτυκτα κράτη. Η εργασία στη δημόσια διοίκηση είναι πρακτικά μια μορφή πολιτικού ελέγχου και για να παραμείνουν πιστοί οι τοπικοί ηγέτες στην υπηρεσία της κυβέρνησης.

Η ανικανότητα της διοίκησης είναι ένας από τους κυριότερους παράγοντες για να εξηγηθεί το γιατί η χώρα ζει εξολοκλήρου από το εύκολο χρήμα του πετρελαίου.

Επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο το 58% του προϋπολογισμού για επενδύσεις τελικά εκτελείται.

Τουρκία, ο εμπορικός νικητής

Τέλος η Τουρκία είναι ο εμπορικός νικητής του πολέμου στο Ιράκ. Οι τουρκικές εξαγωγές αυξήθηκαν συνεχώς, χρόνο με το χρόνο, έως τα 10,8 δις δολάρια το 2012. Για την Τουρκία, ο γείτονάς της έχει εξελιχθεί σε μια βασική αγορά. Μόνο προς τη Γερμανία εξάγει περισσότερο. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών ποτέ δεν υπήρξαν καλές, αλλά ήταν λογικό οι τουρκικές επιχειρήσεις να εκμεταλλευτούν τους μεγαλύτερους πόρους που έχει τώρα το Ιράκ, εξαιτίας της μεγαλύτερης παραγωγής πετρελαίου. Και δεν είναι μόνο το εμπόριο. Οι τουρκικές επιχειρήσεις παρενέβησαν σε προγράμματα υποδομών που το 2012 ήταν αξίας 3,5 δις.

Επιμέλεια: Γ.Κ.

Πηγές:

¿Cómo es Irak hoy 10 años después de la invasión?

Irak al borde de una nueva guerra

10 χρόνια από τις δολοφονίες της Ρέιτσελ Κόρι και του Τομ Χάρνταλ – Προβολή του ντοκιμαντέρ “Rachel, an American conscience”

10 χρόνια από τις δολοφονίες της Ρέιτσελ Κόρι και του Τομ Χάρνταλ

Προβολή του ντοκιμαντέρ “Rachel, an American conscience”

του Yahya Barakat

στο συνεργατικό καφενείο στην Ακαδημία Πλάτωνος

Μοναστηρίου 140 και Τηλεφάνους

Πέμπτη 14/3 στις 8.30μ.μ.

 

Ένα ντοκιμαντέρ για τις δολοφονίες της Ρέιτσελ Κόρι αλλά και του Τομ Χάρνταλ, ακτιβιστών του ISM, από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής στη Ράφα της Λωρίδας της Γάζας, το 2003. Η ταινία δείχνει συγκλονιστικά πλάνα από τη δουλειά των ακτιβιστών αλλά και λίγες στιγμές μετά από τις δύο δολοφονίες. Πέρα από τη Ρέιτσελ Κόρι, τους γονείς της και τους συντρόφους/ισσες των δολοφονημένων ακτιβιστών, μιλούν ακόμα οι Χουβέιντα Άραφ και Άνταμ Σαπίρο (ISM), ο πρώην σύμβουλος του Αραφάτ, Μπάσαμ Αμπού Σαρίφ, η επιζήσασα του ολοκαυτώματος Χέντι Έπσταϊν, ο Ισραηλινός Τζεφ Χάλπερ (από την Ισραηλινή Επιτροπή Ενάντια στις Κατεδαφίσεις Σπιτιών  – ICAHD) και άλλοι …

Ένα ντοκιμαντέρ για τη σύγχρονη διεθνιστική αλληλεγγύη αλλά και για την κατάσταση στην Παλαιστίνη κατά τη δεύτερη Ιντιφάντα.


Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «Ιντιφάντα»
Ομάδα αντιπληροφόρησης και διεθνιστικής αλληλεγγύης Resistencias

«Αγανακτήστε!» - βίντεο στη μνήμη του Stéphane Hessel

Στις 26 Φεβρουαρίου 2013 απεβίωσε ο γάλλος αντιστασιακός, διπλωμάτης και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Stéphane Hessel. Εβραϊκής καταγωγής, γεννημένος στο Βερολίνο το 1917, μετανάστευσε όταν ήταν παιδί με την οικογένειά του στο Παρίσι, πολιτογραφήθηκε Γάλλος και συμμετείχε στην αντίσταση εναντίον της ναζιστικής κατοχής. Αιχμαλωτίστηκε, βασανίστηκε, κλείστηκε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, απέδρασε, ξαναπιάστηκε, επιβίωσε του ολοκαυτώματος. Συχνά αναφέρεται ότι μετά τον πόλεμο, στο πλαίσιο της δουλειάς του στον ΟΗΕ, συμμετείχε στη σύνταξη της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αν και μάλλον δεν είχε ουσιαστική συμβολή. Υπηρέτησε σε διάφορες κρατικές θέσεις, και υπήρξε πρεσβευτής στον ΟΗΕ. Παρόλα αυτά εξέφραζε αρκετά προοδευτικές θέσεις. Υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μεταναστών, της κοινωνικής ασφάλισης, της ελευθερίας του τύπου. Επικριτής των τεράστιων ανισοτήτων μεταξύ πλουσίων και φτωχών και της καταστροφής του περιβάλλοντος. 

Στεφάν Εσέλ και Ισμαήλ Χανίγια

Από πολιτικής άποψης το πιο σημαντικό ήταν ίσως η καταγγελτική του στάση προς την ισραηλινή κατοχή και καταπίεση των Παλαιστινίων αλλά και για τον πόλεμο στο Λίβανο το 2006. Συμμετείχε στο Δικαστήριο Ράσελ για την Παλαιστίνη και υποστήριξε το κίνημα BDS (Μποϊκοτάζ – απόσυρση επενδύσεων – κυρώσεις)

Πριν λίγα χρόνια έγραψε το βιβλίο «Αγανακτήστε» το οποίο έγινε μπεστ-σέλλερ (έχει εκδοθεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη).

Στο βίντεο, που υποτιτλίστηκε για λογαριασμό της ομάδας Resistencias, μια συνέντευξή του με αφορμή αυτό ακριβώς το βιβλίο.

Γ.Κ. 

Σε συγκέντρωση στη γαλλική πρεσβεία με αίτημα την απελευθέρωση του Ζορζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα, καλεί η Δικτύωση την Τετάρτη στις 6μ.μ.

Η Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τη γαλλική πρεσβεία, (Βασ. Σοφίας 7, απέναντι από την Βουλή), την Τετάρτη 27 Φλεβάρη 2013, στις 6 μ.μ.
Αίτημα η άμεση απελευθέρωση του Ζορζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα
Η συγκέντρωση γίνεται στο πλαίσιο διεθνών κινητιοποιήσεων ενόψει και της νέας εκδίκασης της υπόθεσής αποφυλάκισής του στις 28/2.

Περισσότερα στο σάιτ της Δικτύωσης

Παλαιότερη ανάρτηση για τον Ζορζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα στο site του Συλλόγου Ιντιφάντα:

Παραμένει στη φυλακή ο Ζορζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα, διεθνείς κινητοποιήσεις. Βιογραφικό και δικαστικό χρονικό.

ΒΙΝΤΕΟ: Λευτεριά στο Μπράντλεϊ Μάνινγκ (με αφορμή τις 1000 μέρες φυλάκισης)

Με αφορμή τη συμπλήρωση χιλίων ημερών φυλάκισης, ένα βιντεάκι για τον Μπράντλεϊ Μάνινγκ, το βορειοαμερικανό στρατιώτη που κατηγορείται ότι έδωσε απόρρητα αρχεία που αποκάλυπταν εγκλήματα πολέμου, στο Wikileaks.

http://www.bradleymanning.org/

Ακούστε επίσης συνέντευξη του Τζέρι Κόντον μέλους του Δικτύου Υποστήριξης στον Μπράντλεϊ Μάνινγκ, που είχε δώσει στην ομάδα Resistencias

http://resistencias2005.blogspot.gr/2012/05/resistencias-radiobubble-bradley.html

Η τουρκική κυβέρνηση είχε επικηρύξει Κούρδους ακτιβιστές-τριες

Σιγά-σιγά, ωσάν να επρόκειτο για μια «προσωπική» έρευνα, δημοσιογράφοι και κούρδοι ακτιβιστές διαλύουν την ομίχλη που απειλεί να καλύψει την εκτέλεση των τριών κούρδων αγωνιστριών, στις 9 του περασμένου Γενάρη στο Παρίσι. Η Sakine Cansiz, συν-ιδρύτρια του Κόμματος Εργατών του Κουρδιστάν (PKK), η Fidan Dogan, εκπρόσωπος του Εθνικού Κογκρέσου του Κουρδιστάν (KNK), στο Παρίσι, και η Leyla Saylemez, του νεολαιίστικου κουρδικού κινήματος, εκτελέστηκαν στο Γραφείο Πληροφόρησης του Κουρδιστάν.

Οι γάλλοι ανακριτές δεν φαίνεται να βιάζονται, ικανοποιημένοι με τον ύποπτο που έχουν συλλάβει. Η Τουρκία δε χάνει ποτέ την ευκαιρία να επαναλάβει ότι οι εκτελέσεις είναι αποτέλεσμα μιας εσωτερικής διαμάχης στους κόλπους του PKK. Έτσι, είναι η κουρδική κοινότητα και οι δημοσιογράφοι εκείνοι που παρακολουθούν αυτό που θα έπρεπε να είναι η πορεία των ερευνών.

Και είναι με αυτόν τον τρόπο που αρχίζουν να βγαίνουν πληροφορίες για τη ζωή του Ömer Güney, (ο οποίος έχει επίσης γερμανικό διαβατήριο), που συνελήφθη στο Παρίσι, και κατηγορείται για ανάμιξη σε αυτούς τους φόνους, και επίσης για την πολιτική της ισλαμικής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τον Μάρτιο του 2012, οι κυριότερες τούρκικες εφημερίδες μετέδιδαν την είδηση για την απόφαση του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης), να θέσει σε εφαρμογή ένα «κυνήγι επ’ αμοιβή» για το οποίο θα έδινε έως και 4 εκατομμύρια τουρκικές λίρες (σχεδόν 2 εκατομμύρια ευρώ) σε όποιον προσέφερε πληροφορίες ή και βοήθεια για τη σύλληψη κάποιου από τα 50 επιφανή μέλη του PKK (20 από τα οποία διαμένουν στην Ευρώπη).

Η λίστα συμπεριλαμβάνει τα μέλη της KCK (Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων), όπως τους Murat Karayilan, Cemil Bayik και Duran Kalkan, των HPG (Λαϊκές Δυνάμεις Άμυνας), Fehman Hüseyin, όπως και τους Mustafa Karasu, Sabri Ok και Zubeyir Aydar. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, και κάτω από τα δύο εκατομμύρια τουρκικές λίρες. βρίσκονται οι κοινωνικοί ηγέτες και τα ευρωπαϊκά στελέχη, μονάδων στην Ευρώπη. Η «άμεση πληροφόρηση», επεσήμαινε το σχέδιο της Άγκυρας, θα επιβραβευθεί με 100 χιλιάδες τουρκικές λίρες (45.000 ευρώ).

Ο κούρδος δημοσιογράφος Ferda Çetin, αναρωτιέται στην εφημερίδα «Yeni Özgür Politika»: «Σύμφωνα με τη ρύθμιση που παρουσιάστηκε από τον πρωθυπουργό, ο δολοφόνος της Sakine Cansiz και των δύο συντροφισσών της θα έπρεπε να πληρωθεί με 4 χιλιάδες τουρκικές λίρες. Σε ποιόν έδωσε αυτά τα λεφτά η Άγκυρα; Τι ποσοστό παίρνει ο Ömer Güney σε περίπτωση που είναι ο δολοφόνος;»

Στη δεκαετία του ’90, η πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τανσού Τσιλέρ, διακήρυξε ότι η κυβέρνησή της είχε μια λίστα κούρδων επιχειρηματιών που σκέφτονταν να βοηθήσουν το PKK. Από το 1994, περισσότερα από εκατό άτομα έχουν απαχθεί από ένστολα κομάντο πάνω σε αστυνομικά οχήματα, έχουν βασανισθεί και έχουν εκτελεσθεί, και τα πτώματά τους έχουν πεταχτεί ως σκουπίδια. Τώρα ο Ερντογάν φαίνεται να έχει κι αυτός μια λίστα. Και σε αυτήν είναι οι Mustafa Karasu, Sabri Ok και Zubeyir Aydar που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις στο Όσλο, δηλαδή η τουρκική κυβέρνηση συνομιλεί με το PKK, αλλά την ίδια ώρα το επικηρύσσει.

Άλλη λεπτομέρεια που αποκαλύπτει ο Çetin, είναι η παρουσία στο Παρίσι, τις ημέρες των εκτελέσεων, του Adnan Gürbüz, πρώην μέλους του MHP (Κόμμα του Εθνικιστικού Κινήματος) και τώρα ενεργού στο τρίγωνο Γερμανία – Αγγλία – Βέλγιο. Ο Çetin αναρωτιέται τι έκανε ο Gürbüz στο Παρίσι κατά τη διάρκεια εκείνων των δύο ημερών, με ποιόν συναντήθηκε εκεί και εάν είχε συναντηθεί με τον Ömer Güney, που κατάγεται από την ίδια πόλη.

Η εφημερίδα «Yeni Özgür Politika», δημοσίευσε επίσης μια συνέντευξη με τον Murat Sahin, πρώην μέλος της Τουρκικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΜΙΤ) ο οποίος ζει στην Ελβετία. Ο Σαχίν είπε ότι δεν έχει καμιά αμφιβολία: ο Ömer Güney είναι ή έχει υπάρξει μέλος της MIT. Ο Σαχίν είχε λάβει μεγάλη δημοσιότητα στα μέσα του περασμένου χρόνου, όταν συνελήφθη σε μια επιχείρηση εναντίον του λεγόμενου Devrimci Karargah (Επαναστατικά Αρχηγεία), στις 6 Δεκεμβρίου 2011. Ο Σαχίν αφέθηκε ελεύθερος μετά από μια εβδομάδα, αφότου κατέθεσε ότι ήταν μέλος της MIT.

Ο Σαχίν είπε ότι είχε αρχίσει να έχει προβλήματα μετά την επιστροφή του στην Ελβετία, έπειτα από την απελευθέρωσή του. Επεσήμανε ότι η αποκάλυψη του ονόματός του είχε αρνητικό αντίκτυπο στην οικογένειά του, και αισθανόταν ότι τον είχαν εκμεταλλευθεί. «Μπροστά στην επιμονή του πατέρα μου, αποφάσισα να αφήσω τη δουλειά, μετά από αυτό το συμβάν», είπε.

Δήλωσε ότι είχε δει τον Ömer Güney, σε μια φωτογραφία που άλλος πράκτορας της MIT, του είχε δείξει κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Άγκυρα. Ο Σαχίν επεσήμανε: «Ποτέ δεν γνώρισα τον Ömer, ούτε έχω δουλέψει μαζί του, αλλά η «θεία», (το κωδικό όνομα μιας γυναίκας που διοικούσε την μονάδα του Σαχίν στην Άγκυρα), μου έδειξε μια φορά φωτογραφίες του Ömer και με ρώτησε: «Γνωρίζεις αυτόν τον «χεβάλ» (φίλος στα κουρδικά), που είναι ο άνθρωπός =150635877.3.10.1361122350; TL=-ς είπα όχι. Πιθανόν τσεκάριζε εάν τον γνώριζα ή όχι. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το πρόσωπο στη φωτογραφία ήταν ο Ömer Güney». Αυτό που είπε επίσης ο Σαχίν είναι ότι η διείσδυση σε μια κουρδική οργάνωση είναι μια μέθοδος επίσης γνωστή. «Είναι πολύ εύκολο – διαβεβαίωσε – να διεισδύσεις σε μια από τις οργανώσεις στην Ευρώπη, αλλά είναι δύσκολο να θεμελιώσεις μια στενή σχέση με τους στόχους. Υποθέτω ότι ο Güney είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη των στόχων του, χάρις στη συμπεριφορά του».

Πηγή: Rebelión από Gara

Resistencias στο Radiobubble: Περιττά σώματα

-Στην Ινδία μια γυναίκα βιάζεται και δολοφονείται με τον πιο απεχθή τρόπο.

-Στη Βρετανία, ένας δημοσιογράφος από τους πλέον επώνυμους, αποδεικνύεται παιδόφιλος κατ΄ εξακολούθηση. Αυτό μετά από τον θάνατό του. Εν ζωή, πλήρης συγκάλυψη.

-Στις ΗΠΑ ένας ομαδικός βιασμός συγκαλύπτεται. Η αποκάλυψη του γίνεται  μετά από ακτιβισμό των Anonymous.

-Στην Αίγυπτο, εκτεταμένη βία κατά των γυναικών στην εκδίπλωση της Αραβικής άνοιξης.  Το ίδιο και στο Μαρόκο.

Ηχογραφημένη η συζήτηση της ομάδας αντιπληροφόρησης  Resistencias με την Ζωή για την θέση των γυναικών –και όχι μόνο- στη σύγχρονη παγκόσμια κοινότητα, καθώς και για την κατάσταση του φεμινιστικού κινήματος σήμερα.

H Ζωή είναι μέλος της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Είναι επίσης μέλος δικαιωματικών, LGBTQ και αντιρατσιστικών πρωτοβουλιών.

Download

http://liveradio.radiobubble.gr/2013/02/blog-post.html 

Σεξουαλικές επιθέσεις και βιασμοί: η σκοτεινή πλευρά της Ταχρίρ

Χωρίς αμφιβολία οι κινητοποιήσεις ή η εξέγερση που λαμβάνει χώρα στην Αίγυπτο αυτές τις μέρες έχει σε μεγάλο βαθμό δίκαια αιτήματα και αξίζει την αλληλεγγύη και το θαυμασμό μας. Ακόμα και μέσα στις αντιφάσεις της μπορεί να δώσει κανείς δίκιο τόσο στους εξεγερμένους του Πορτ Σαϊντ που διαμαρτύρονται για τις θανατικές ποινές που επιβλήθηκαν στους οπαδούς της τοπικής ομάδας για τις περυσινές δολοφονίες των, γνωστών για την κινηματική τους δράση, οπαδών της Αλ Άχλι του Καΐρου, όσο και στους εξεγερμένους της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Οι κινητοποιήσεις και οι βίαιες συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής καλύπτονται όχι μόνο από τα ΜΜΕ αλλά και από εναλλακτικά μέσα όπως το athens.indymedia με συνεισφορές των χρηστών του μέσου. Παρόλα αυτά, οι καταστάσεις δεν πρέπει να εξιδανικεύονται, και θα πρέπει να κοιτάμε κατάματα την πραγματικότητα. Στην γεμάτη πλήθος Ταχρίρ δε συμβαίνουν μόνο ηρωικοί αγώνες αλλά ενίοτε και αποτρόπαια εγκλήματα, κυρίως εναντίον των γυναικών, εγκλήματα που τείνουν να γίνουν μάστιγα. Γνωρίζοντας τον κίνδυνο μια δημοσιοποίηση στα ελληνικά αυτών των γεγονότων να τύχει εκμετάλλευσης ρατσιστών και ισλαμόφοβων (παρόλο που συνέβησαν σε κινητοποιήσεις εναντίον του ισλαμικού καθεστώτος), γνωρίζοντας από την άλλη πλευρά τον κίνδυνο να προσπαθήσει το νέο αιγυπτιακό καθεστώς και οι υποστηρικτές του (και οι εδώ) να εκμεταλλευτούν τέτοια γεγονότα για να απαξιώσουν συλλήβδην τους διαδηλωτές ή τους εξεγερμένους, ωστόσο οφείλουμε να μην κλείνουμε τα μάτια σε αυτά, να μην τα «χώνουμε κάτω από το χαλάκι». Αν δεν τα στηλιτεύσουμε τώρα που συμβαίνουν, πότε; Αν δεν τα στηλιτεύσουμε όσοι/ες αισθανόμαστε αλληλέγγυοι/ες με τους/τις εξεγερμένους/ες, τότε ποιοι/ες; Αν δεν σταθούμε εμείς αλληλέγγοι/ες στα θύματα και όσους/ες τα υπερασπίζονται, τότε ποιοι/ες;

Παρακάτω η μετάφραση ενός συγκλονιστικού κειμένου του αυτόπτη μάρτυρα, συντάκτη της Egypt Independent, Τομ Ντέιλ, και το δελτίο τύπου της ομάδας «Επιχείρηση Ενάντια στη Σεξουαλική Παρενόχληση/Επίθεση».

Γ.Κ.

Σεξουαλική επίθεση στην Ταχρίρ: Τι σημαίνει και πώς να το σταματήσουμε

Προειδοποίηση: Αυτή η ανάρτηση περιλαμβάνει αφηγήσεις σεξουαλικής βίας

Μια γυναίκα δέχθηκε σεξουαλική επίθεση με όπλο με λεπίδα την Παρασκευή το βράδυ, με αποτέλεσμα κοψίματα στα γεννητικά της όργανα, στο κεντρικό Κάιρο, εν μέσω αυτού που φέρεται να ήταν μια επαναστατική διαδήλωση.

Ξαναδιαβάστε αυτήν τη γραμμή ξανά και ξανά μερικές φορές, και σκεφτείτε τη.

Εάν έχετε καθόλου χώρο ελεύθερο στο μυαλό σας για τρόμο μετά τις τελευταίες 24 ώρες: Μετά την επιβολή θανατικής ποινής σε 21 οπαδούς της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πορτ Σαϊντ (κατηγορούμενοι κι αυτοί για κτηνώδη εγκλήματα), μετά που στάδια γεμάτα άλλους οπαδούς πανηγύρισαν αυτές τις θανατικές καταδίκες στο Κάιρο, μετά που ο αριθμός των νεκρών στις επακόλουθες συγκρούσεις ξεπέρασε τους 30, τότε συνεχίστε να το σκέφτεστε.

Ήταν μια από τις τουλάχιστον 19 γυναίκες που δέχθηκαν σεξουαλική επίθεση μέσα και γύρω από την Πλατεία Ταχρίρ την νύχτα της Παρασκευής, σύμφωνα με μαρτυρίες που συνέλεξε η Επιχείρηση Ενάντια στη Σεξουαλική Παρενόχληση, μια ακτιβιστική ομάδα. Διάφορες γυναίκες ξεγυμνώθηκαν, και βιάστηκαν, δημόσια, καθώς άντρες έχωναν τα δάχτυλά τους μέσα τους. Υπήρξαν και άλλες επιθέσεις με όπλα με λεπίδα. Έξι γυναίκες χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα. Αναμφίβολα υπήρχαν και άλλες επιθέσεις, που δεν καταμετρήθηκαν.

Μια γενναία επιζήσασα από μια τέτοια επίθεση τον περασμένο Νοέμβριο, δημοσίευσε την ιστορία της στον ιστότοπο της φεμινιστικής ομάδας Νάζρα.

«Το μόνο που ήξερα ήταν ότι υπήρχαν εκατοντάδες χέρια που με έγδυναν από τα ρούχα μου και βίαζαν κτηνωδώς το σώμα μου. Δεν υπάρχει έξοδος, καθώς όλοι λένε ότι με προστατεύουν και με σώζουν, αλλά το μόνο που ένιωθα από τους κύκλους γύρω μου, που κολλούσαν στο σώμα μου, ήταν ο βιασμός με δάχτυλο, του σώματός μου, από μπρος και από πίσω· κάποιος προσπαθούσε ακόμα και να με φιλήσει… Ήμουν τελείως γυμνή, σπρωγμένη από τη μάζα που με περικύκλωνε προς ένα δρομάκι κοντά στο εστιατόριο Hardee’s… Είμαι στη μέση αυτού του στενού κύκλου. Κάθε φορά που προσπαθούσα να ουρλιάξω, να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, να καλέσω έναν σωτήρα, γίνονταν ακόμα πιο βίαιοι», έγραψε.

Στις 6 μ.μ. την περασμένη Παρασκευή (25 Ιανουαρίου) περπατούσα στην πλατεία, στην περιοχή όπου κανονικά είναι η μεγάλη σκηνή, ακριβώς την ώρα που έπεφτε το σούρουπο, όταν είδα άλλο ένα τέτοιο περιστατικό.

Ίσως 30 μέτρα μακριά, είχε σχηματιστεί μια δίνη στο πλήθος, με μια γυναίκα ίσως 40 χρονών, κατά τα φαινόμενα Αιγύπτια, στο κέντρο της. Ομόκεντροι δακτύλιοι αντρών στροβιλίζονταν γύρω της καθώς ούρλιαζε. Προσπάθησα να την πλησιάσω, σπρώχνοντας για να ανοίξω δρόμο.

Το πλήθος γύρω της τελικά την μετακίνησε προς τα πράσινα κάγκελα, καθώς εκείνη συνέχιζε να ουρλιάζει. Ήμουν μόλις λίγα μέτρα μακριά όταν εξαφανίστηκε από τα μάτια μου, σπρωγμένη στο έδαφος. Όταν την ξαναείδα, είχε ξεγυμνωθεί και ο τρόμος ήταν ορατός στο πρόσωπό της.

Καθώς έσπρωχνα προς τα μπρος ήταν αδύνατο να καταλάβω ποιος ήταν μέρος της επίθεσης και ποιος προσπαθούσε να βοηθήσει. Πολλοί ισχυρίζονταν ότι προσπαθούσαν να βοηθήσουν, μόνο για να πάρουν μέρος στην επίθεση.

Ξεχώρισα έναν νεαρό άντρα που σίγουρα ήταν δράστης, τον έπιασα και τον τράβηξα πίσω. Γύρισε προς τα μένα· περίμενα μια γροθιά, ή τουλάχιστον ένα γρύλισμα. Αντί αυτού, αυτός απλά χαμογέλασε χαιρέκακα.

Σε κάποιο σημείο, το γυμνό της σώμα διπλώθηκε προς τα μπρος πάνω από τα πράσινα σίδερα που διαχωρίζουν τα πεζοδρόμια της πλατείας από το δρόμο.

Έχασα την οπτική επαφή μαζί της, πίστεψα ότι είχε τραβηχτεί πάνω από τα κάγκελα και πήγα να κάνω το γύρω για την άλλη πλευρά. Δεν ξέρω εάν έκανα λάθος ή πως ή γιατί κατέληξε να πάει πίσω, αλλά όταν την ξαναείδα ήταν στο οδόστρωμα, να την υπερασπίζονται επιτέλους δυο – τρεις μεγαλόσωμοι τύποι χρησιμοποιώντας ζώνες ως μαστίγια. Ένα ασθενοφόρο τελικά κατάφερε να ανοίξει δρόμο προς εκείνη, μέσα από το πλήθος και στοιβάχτηκε μέσα.

Καθώς απομακρυνόμουν, κάποιοι με ρώτησαν τι συνέβη: Τους είπα, «σεξουαλική επίθεση, πολύ άσχημη, πολύ σοβαρή». Κάθε φορά, κάποιος έσπευδε να αρνηθεί τι είχε μόλις συμβεί λίγα μέτρα μακριά.

Εάν χρειαζόταν απόδειξη, πέντε λεπτά αργότερα ξανάρχισε λίγες δεκάδες μέτρα μακριά, η σπείρα, το ουρλιαχτό, τα δάχτυλα που χώνονταν. Αυτή τη φορά, κάποιοι από εμάς καταφέραμε να πάρουμε μια γυναίκα μακριά, ένα έφηβο κορίτσι, αλλά είχε χαθεί από την μάνα της, και έκλεγε με αναφιλητά ανεξέλεγκτα.

Κρυφτήκαμε πίσω από ένα περίπτερο για να προσπαθήσουμε να την ηρεμήσουμε, αλλά οι ιδιοκτήτες του περιπτέρου μας ζήτησαν να φύγουμε γιατί μπλοκάραμε το ψυγείο. Τελικά κατέληξε κρυμμένη πίσω από το μεταλλικό κάλυμμα ενός εστιατορίου, ακόμα χωρίς τη μητέρα της.

Δεν είναι ο ρόλος μου ούτε η επιθυμία μου να βγάλω συμπεράσματα για την «επανάσταση» από όλα αυτά: δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν ή συνετό. Αλλά μπορώ να πω πως καθώς οικεία συνθήματα αντηχούσαν στην πλατεία, τα αιτήματα για δικαιοσύνη, μια νέα κυβέρνηση και ένα νέο σύνταγμα, ένιωσα λίγο αηδιασμένος. Η Πλατεία Ταχρίρ και οι γύρω περιοχές δεν είναι μόνο ένας επαναστατικός χώρος, είναι επίσης ένα πεδίο κτηνώδους σεξουαλικής επίθεσης.

Είναι μαζί και ένα μέρος όπου άνθρωποι και απαιτούν αξιοπρέπεια για εκείνους και, σε κάποιες περιπτώσεις, τη στερούν βίαια από άλλους.

Αυτό το γεγονός, που έγινε την περασμένη νύχτα πιο ορατό από ποτέ άλλοτε, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί κατά μέτωπο. Όπως ανακάλυψα, δεν είναι δυνατόν να το κάνει κανείς μόνος του, και η εικόνα της γυναίκας που δεν μπορούσα να φτάσω παραμένει άβολα στη συνείδησή μου.

Δεν είναι δυνατόν να κάνεις πολλά μόνος σου αλλά είναι δυνατόν να κάνουμε κάτι συλλογικά.

Η Επιχείρηση Ενάντια στην Σεξουαλική Παρενόχληση, είναι μια από τις πολλές πρωτοβουλίες που έχουν σχηματιστεί σε αυτή τη βάση, υποστηρίζεται από διάφορες επίσημες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Αιγυπτιακής Πρωτοβουλίας για τα Προσωπικά Δικαιώματα. Την Παρασκευή τη νύχτα κάπου 100 ακτιβιστές συμμετείχαν σε μια ποικιλία ρόλων συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής, νομικής και ψυχολογικής υποστήριξης, καθώς και της δημοσιοποίησης.

Τριάντα από αυτούς, άντρες και γυναίκες, σε ομάδες είχαν στηθεί στην πλατεία για να σώσουν εκείνες που δέχονταν επίθεση. Βοήθησαν δεκαπέντε, κάπου οκτώ από τις οποίες μεταφέρθηκαν τελικά με ασφάλεια σε κάποιο από τα ασφαλή σπίτια της ομάδας.

Αρκετοί από αυτούς, άντρες και γυναίκες, δέχθηκαν σεξουαλική επίθεση οι ίδιοι/ες. Ήξεραν ότι αυτό μπορεί να συνέβαινε, και καταλάβαιναν τι σήμαινε. Αλλά το έκαναν παρόλα αυτά.

Δύο από τις γυναίκες τις οποίες βοήθησε η ομάδα, ζήτησαν να συμμετάσχουν, μία από αυτές, το έκανε πριν ακόμα φτάσουν σε ασφαλή τοποθεσία.

Η ομάδα πιστεύει ότι χρειάζονται έξι έως οκτώ ομάδες 15 ανθρώπων για να καλύψουν αποτελεσματικά την πλατεία και να αποτρέψουν να αρπαχτούν ακτιβιστές και να δεχτούν επίθεση. Υπάρχουν μέρη για ανθρώπους με ρόλους που δεν διατρέχουν τον κίνδυνο βίας.

Η ομάδα ούτε επιζητά να αποτρέψει κάποιον, άντρα ή γυναίκα, που λαμβάνει μια συνειδητή απόφαση να παλέψει σωματικά, να το πράξει, ούτε υποτιμά εκείνους που επιλέγουν να συνεισφέρουν με άλλους τρόπους.

Κάποιες φορές, οι συγκρούσεις της γάτας με το ποντίκι, μεταξύ ομάδων νεαρών με καλυμμένα τα πρόσωπα και της αστυνομίας, μπορούν να μοιάσουν κάπως σκηνοθετημένες, χωρίς κατεύθυνση και προβλέψιμες. Όσο είναι μια έκφραση πραγματικής και θεμιτής οργής, είναι επίσης συχνά εκφράσεις εφηβικού αντριλικιού, ακόμα και χαζομάρας.

Οι παρεμβάσεις της Επιχείρησης Ενάντια στην Σεξουαλική Παρενόχληση δεν έχουν κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Είναι σπλαχνικές, με αρχές και ανιδιοτελείς. Απαιτούν πραγματική γενναιότητα. Στέκονται σε μεγάλη αντίθεση με την πρακτική συγκατάβαση των μεγάλων πολιτικών δυνάμεων, που διεκδικούν υπεραξία από την ενέργεια της Ταχρίρ, γιορτάζουν τους μάρτυρές της και αγνοούν την σκοτεινή πλευρά της.

Η Ταχρίρ χρειάζεται να είναι ένας χώρος που να αξίζει να τον υπερασπιστείς. Δεν είναι επαναστατική εξ’ ορισμού, αλλά μόνο εφόσον εκείνοι που την χρησιμοποιούν την καθιστούν τέτοια. Δεν είναι αναπόφευκτο οι αιγυπτιακές επαναστατικές πολιτικές του δρόμου, να υποσκαφθούν από ένα ρεύμα βιασμών. Αλλά αυτό είναι που συμβαίνει τώρα. Μπορεί, ωστόσο, να αλλάξει. Ίσως τον επόμενο χρόνο τα πράγματα να είναι διαφορετικά.

Η Επιχείρηση Ενάντια στην Σεξουαλική Παρενόχληση, συλλέγει μαρτυρίες εκείνων που επέζησαν ή έγιναν μάρτυρες σεξουαλικών επιθέσεων, και καλωσορίζει εθελοντές. Στείλτε μέιλ στο opantish [at] gmail.com.

Πηγή: Egypt Independent

Δελτίο Τύπου της Επιχείρησης Ενάντια στην Σεξουαλική Παρενόχληση/Επίθεση

Η Επιχείρηση Ενάντια στη Σεξουαλική Παρενόχληση/Επίθεση καταδικάζει τις επιθέσεις σε γυναίκες διαδηλώτριες στην Πλατεία Ταχρίρ την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου, την αποτυχία των πολιτικών ομάδων να διασφαλίσουν την πλατεία και την αντιεπαγγελματική συμπεριφορά των μέσων.

Την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013, εν μέσω μεγάλων διαδηλώσεων για τη δεύτερη επέτειο από την έναρξη της αιγυπτιακής επανάστασης, αποτρόπαια σεξουαλικά εγκλήματα διαπράχθηκαν εναντίον γυναικών μέσα και γύρω από την πλατεία Ταχρίρ. Η Επιχείρηση Ενάντια στην Σεξουαλική Παρενόχληση/Επίθεση (Operation Anti-Sexual Harassment/Assault - OpAntiSH), έλαβε 19 αναφορές σεξουαλικών επιθέσεων εναντίων γυναικών στην περιοχή, που περιλάμβανε τη χρήση βίας κατά της ζωής σε κάποιες περιπτώσεις. Η ομάδα κατάφερε να παρέμβει σε 15 περιπτώσεις, καταφέρνοντας να σώσει γυναίκες από τους δράστες και να τις συνοδεύσει σε ασφαλή σπίτια ή νοσοκομεία για να λάβουν ιατρική φροντίδα.

Αυτές οι επιθέσεις αποτελούν μια ανησυχητική κλιμάκωση της βίας εναντίον των γυναικών στην Πλατεία Ταχρίρ σε ότι αφορά τον αριθμό των περιστατικών και την ακρότητα της βίας που έλαβε χώρα. Σε κάποιες περιπτώσεις λεπίδες και άλλα όπλα χρησιμοποιήθηκαν εναντίον γυναικών, εθελοντών της OpAntiSH, και άλλων ανθρώπων που προσπάθησαν να επέμβουν. Αυτό το φαινόμενο απαιτεί άμεση προσοχή και αντιμετώπιση, και συνδέεται με το ευρύτερο κοινωνικό πρόβλημα της ενδημικής και καθημερινής σεξουαλικής παρενόχλησης και επιθέσεων σε γυναίκες.

Η OpAntiSH εκφράζει την μεγάλη απογοήτευσή της για τις επαναστατικές ομάδες και πολιτικά κόμματα που καλούν σε συγκεντρώσεις στην Ταχρίρ και χρησιμοποιούν τη μεγάλη προσέλευση για το πολιτικό τους παζάρι, αλλά αρνούνται την ευθύνη τους να διασφαλίσουν την πλατεία και να αντιμετωπίσουν αυτές τις επαναλαμβανόμενες σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον γυναικών που συμμετέχουν. Αυτό αντικατοπτρίζει μια αξιοκατάκριτη συμπεριφορά αδιαφορίας για τα βίαια σεξουαλικά εγκλήματα που αποσκοπούν στο να τρομοκρατήσουν γυναίκες και να τις αποτρέψουν από το να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις.

Παρά τη συμμετοχή κάποιων περαστικών, η OpAntiSH βλέπει αυτές τις επιθέσεις ως αδιαχώριστες από τη μακριά λίστα των κατασταλτικών τακτικών που έχουν βάλει στο στόχαστρο αιγύπτιους ακτιβιστές. Η OpAntiSH υπογραμμίζει ότι το να συνεχίζουν να αγνοούνται οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στον συνεχιζόμενο αγώνα για δικαιοσύνη σε αυτήν τη χώρα, θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τη συμμετοχή των γυναικών αλλά την ίδια την επιτυχία της επανάστασης. Σε μια εποχή που η ίδια η παρουσία των γυναικών στην Ταχρίρ έχει το ίδιο επίπεδο κινδύνου με το να πλησιάσεις στο μέτωπο μιας μάχης, οι γυναίκες που επιμένουν να ασκούν τα δικαιώματά τους να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό ως πηγή κουράγιου και έμπνευσης. Είμαστε απογοητευμένοι από την απορριπτική συμπεριφορά των περισσότερων πολιτικών κινημάτων για τα τραύματά τους.

Η OpAntiSH καταδικάζει τον αντιεπαγγελματικό τρόπο με τον οποίο κάποια μέσα χειρίστηκαν τις επιθέσεις, παραβιάζοντας την ιδιωτική ζωή των γυναικών και αγνοώντας την ευαισθησία του ζητήματος. Ένας αριθμός μέσων ενημέρωσης επέμειναν να δημοσιοποιούν προσωπικά στοιχεία γυναικών που δέχθηκαν επίθεση την περασμένη Παρασκευή. Αυτό απειλεί την σωματική και ψυχική ανάρρωση των γυναικών δημιουργώντας επιπλέον πίεση από την προσοχή των μέσων και την χωρίς άδεια δημόσια διάδοση προσωπικών τους πληροφοριών.

Η ομάδα καταδικάζει επίσης τη θέση που πήρε το Εθνικό Συμβούλιο για τις Γυναίκες. Δικηγόρος που δουλεύει για το Συμβούλιο διέδωσε ανακριβείς πληροφορίες σχετικά με την τύχη γυναικών που είχαν δεχθεί επίθεση και κυκλοφόρησε προσωπικές πληροφορίες για μια από τις γυναίκες θύματα, χωρίς τη συγκατάθεσή της.

Οι γυναίκες που επιζούν από αυτές τις οδυνηρές εμπειρίες αντιμετωπίζουν κοινωνική κριτική και υποτιμητικά σχόλια και ερωτήσεις σχετικά με την ενδυμασία τους ή τους λόγους για τους οποίους βρίσκονταν στους δρόμους. Η σεξουαλική βία συνοδεύεται από μια κουλτούρα σιωπής, άρνησης και κατηγορίας κατά του θύματος, στην κοινωνία μας. Η OpAntiSH καταγγέλλει οποιαδήποτε και όλες τις εκφράσεις διαπόμπευσης, εξευτελισμού ή περιφρόνησης των σεξουαλικών επιθέσεων εναντίον γυναικών στην πλατεία Ταχρίρ ή οπουδήποτε αλλού.

Τέλος, η OpAntiSH, θα ήθελε να επιδοκιμάσει και να ευχαριστήσει όλους τους εθελοντές/ριες που διακινδύνευσαν τη δική τους ασφάλεια για να παρέμβουν σε περιπτώσεις επίθεσης εναντίον γυναικών μέσα και γύρω από την πλατεία Ταχρίρ την περασμένη Παρασκευή. Θαυμάζουμε τους άντρες και γυναίκες εθελοντές που οι ίδιοι δέχθηκαν σωματικές και σεξουαλικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια των προσπαθειών διάσωσης και παρόλα αυτά επέμειναν να συνεχίσουν να συμμετέχουν για να υποστηρίξουν τις γυναίκες. Η OpAntiSH εκφράζει επίσης την μέγιστη υποστήριξή της στις γυναίκες που δέχθηκαν επίθεση στην πλατεία: λυπούμαστε βαθύτατα για το τραύμα που υποστήκατε και σκοπεύουμε να σας υποστηρίξουμε με οποιονδήποτε τρόπο μπορούμε. Σας χαιρετίζουμε ανάμεσα σε όλους τους άλλους που τραυματίστηκαν στη συνεχιζόμενη μάχη για τα αιτήματα της επανάστασης. Η OpAntiSH ανακοινώνει ότι θα συνεχίσει τις προσπάθειές της να αποτρέψει και να τερματίσει αυτές τις επιθέσεις. Δε θα σταματήσουμε να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των γυναικών στους δρόμους, τα πεζοδρόμια, τις πλατείες, και τα δικαιώματά τους να συμμετέχουν σε όλες τις μορφές ακτιβισμού και δημόσιας ζωής.

Δήλωση αποστολής της Επιχείρησης Ενάντια στην Σεξουαλική Παρενόχληση/Επίθεση

Ποιοι Είμαστε:

Η Επιχείρηση Ενάντια στη Σεξουαλική Παρενόχληση/Επίθεση σχηματίστηκε το Νοέμβριο του 2012 με σκοπό να δουλέψει για τον τερματισμό των ομαδικών σεξουαλικών επιθέσεων εναντίον γυναικών στην πλατεία Ταχρίρ και τις γύρω περιοχές. Η ομάδα σχηματίστηκε με τη συμμετοχή πολλών ατόμων, οργανώσεων και πρωτοβουλιών. Δεν αρνούμαστε ούτε απορρίπτουμε περιπτώσεις λεκτικής ή σωματικής επίθεσης από άτομα εναντίον γυναικών, αλλά επικεντρωνόμαστε στις περιπτώσεις σεξουαλικών επιθέσεων από ομάδες στην περιοχή.

Οι μαρτυρίες από εκείνες που υπέστησαν τέτοιες επιθέσεις και από τους δικούς μας εθελοντές/ριες στην πλατεία, δείχνουν ότι οι περισσότερες επιθέσεις είναι οργανωμένες. Αναγνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε οργανωμένη επίθεση στηρίζεται στην διαδεδομένη και χρόνια παρενόχληση γυναικών που υφίσταται στους αιγυπτιακούς δρόμους, ένα πρόβλημα που αξίζει ίσης προσοχής και αντιμετώπισης.

Αυτές οι επιθέσεις αποσκοπούν στο να αποκλείσουν τις γυναίκες από τη δημόσια ζωή και να τις τιμωρήσουν για τη συμμετοχή τους στον πολιτικό ακτιβισμό και τις διαδηλώσεις. Είναι επίσης μια προσπάθεια να καταστρέψουν την εικόνα της πλατείας Ταχρίρ και των διαδηλωτών εν γένει. Βλέπουμε αυτές τις επιθέσεις ως μια προέκταση των τακτικών που χρησιμοποιεί το κράτος εναντίον γυναικών ακτιβιστών από τα γεγονότα γνωστά ως «Μαύρη Τετάρτη» το 2005.

Η OpAntiSH αποσκοπεί στο να καταπολεμήσει περιστατικά ομαδικής σεξουαλικής παρενόχλησης ή επίθεσης σε γυναίκες στην Ταχρίρ κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, καθιστικών διαμαρτυριών ή συγκρούσεων στην περιοχή, διασώζοντας γυναίκες που εκτίθενται σε επιθέσεις και μεταφέροντάς τες σε ασφαλές μέρος. Η ομάδα αποσκοπεί επίσης στο να αποτρέψει επιθέσεις παρακολουθώντας ενεργά την πλατεία και επεμβαίνοντας γρήγορα στα πρώτα στάδια σχηματισμού του όχλου. Η OpAntiSH παρέχει επίσης κατοπινή ιατρική, νομική και ψυχολογική υποστήριξη στις γυναίκες που δέχονται επίθεση, σε συντονισμό με πολλούς μεμονωμένους ακτιβιστές και οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων:

The Egyptian Initiative for Personal Rights (Η αιγυπτιακή πρωτοβουλία για τα προσωπικά δικαιώματα)
HarassMap (Χάρτης Παρενόχλησης)
Nazra for Feminist Studies (Ναζρα για τις φεμινιστές σπουδές)
Al Masry al Hor
Shoft taharosh (I saw harassment) initiative by the Fouada Watch ((«Είδα παρενόχληση») πρωτοβουλία από το Παρατηρητήριο Φουάντα)
The Bussy Project (Πρόγραμμα «Κοίτα»)
Nefssy Initiative against sexual harassment (Πρωτοβουλία Νέφσι εναντίον της σεξουαλικής παρενόχλησης)
Baheyya ya Masr
The Nadeem Center (Κέντρο Ναντίμ)
Anti-Harassment Movement (Κίνημα ενάντια στην παρενόχληση)
The Uprising of Women in the Arab World (Η Εξέγερση των Γυναικών στον Αραβικό Κόσμο).

Για να επικοινωνήσετε μαζί μας:
Email: opantish(at)gmail.com
Twitter: @OpAntiSH
Facebook: www.facebook.com/OpAntiSH
Πηγή: OpAntiSH

Resistencias στο Radiobubble: Διεθνής Πρωτοβουλία Ειρήνης για τη Συρία

Μια συζήτηση με τον Βαγγέλη Πισσία, μέλος της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Ειρήνης για τη Συρία, και συντονιστή της Πρωτοβουλίας Ένα Καράβι για τη Γάζα και του Στολίσκου της Ελευθερίας.

Download

http://liveradio.radiobubble.gr/2013/01/blog-post_25.html

Αραβικές εξεγέρσεις: 2 χρόνια, 2 στέκια, 2 σπουδαία ντοκιμαντέρ

Η «έκπληξη του 2011» στη γεωγραφική γειτονιά μας, δηλαδή το κύμα των αραβικών εξεγέρσεων, θα μας απασχολεί σίγουρα για πολύ καιρό. Προσπαθώντας να συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της αραβικής άνοιξης, αλλά και στη συζήτηση γύρω από την πορεία τους, δύο στέκια στο Ρουφ και στη Νίκαια συνεργάζονται και προβάλλουν (για πρώτη φορά στη χώρα μας) δύο σπουδαία ντοκιμαντέρ, υποτιτλισμένα στα ελληνικά. Σας περιμένουμε!


*****

Παρασκευή 25/1/2013, ώρα 7:00 μ.μ. στο Ρουφ
(Κωνσταντινουπόλεως 10 και Ανδρονίκου 18, κοντά στο σταθμό μετρό «Κεραμεικός»)
Προβολή του ντοκιμαντέρ Μπαχρέιν: Φωνάζοντας στο σκοτάδι (51 λεπτά)
Μετά από σύντομη συζήτηση θα προβληθούν επίσης άλλα δύο μικρότερα ντοκιμαντέρ από την Τυνησία: Η επανάσταση ξεκινά (21 λεπτά) και Μετά την Επανάσταση (13 λεπτά).
Σάββατο 26/1/2013, ώρα 7:00 μ.μ. στη «Σβούρα»
(Π.Τσαλδάρη 123 και Καισαρείας, Νίκαια, 1ος όροφος)
Προβολή του ντοκιμαντέρ Απαγορεύεται της Αμάλ Ραμσίς (67 λεπτά)
Μετά από σύντομη συζήτηση θα προβληθούν επίσης άλλα δύο μικρότερα ντοκιμαντέρ από την Τυνησία: Η επανάσταση ξεκινά (21 λεπτά) και Μετά την Επανάσταση (13 λεπτά).
*****
Λίγα λόγια για τα ντοκιμαντέρ:
Απαγορεύεται
Γυρισμένο 1 μήνα πριν την εξέγερση, το Γενάρη του 2011, το διορατικό και πολυβραβευμένο αυτό ντοκιμαντέρ της Αμάλ Ραμσίς, που έχει προβληθεί σε πάνω από 25 φεστιβάλ ταινιών παγκοσμίως, περιγράφει την καθημερινότητα των Αιγυπτίων με τις απαγορεύσεις που επέβαλλε το καθεστώς Μουμπάρακ. Μέσω συνεντεύξεων ακτιβιστών και φίλων, το ντοκιμαντέρ περιγράφει πώς ένα καταπιεστικό καθεστώς δημιουργεί μια καταπιεστική κοινωνία, που αναλαμβάνει με τη σειρά της να επιβάλλει από μόνη της μια σειρά απαγορεύσεων. Μεταξύ των θεμάτων που πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ είναι η ιστορία των κινημάτων αντίστασης, η μεγάλη απεργία στην εργατούπολη Αλ Μαχάλα το 2008, το παλαιστινιακό κίνημα αντίστασης του 2010, παρουσιάζοντας έτσι την κλιμάκωση της αντίστασης που οδήγησε στην επανάσταση. Δείτε το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ με αγγλικούς υπότιτλους και μια συνέντευξη της Άμαλ Ράμσις στο Δρόμο της Αριστεράς.
Μπαχρέιν: Φωνάζοντας στο σκοτάδι
Το ντοκιμαντέρ, που έχει ήδη μεταγλωττιστεί σε 9 γλώσσες, περιγράφει μια λαϊκή επανάσταση η οποία "ξεχάστηκε" από τη "διεθνή κοινότητα" λόγω της μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας θέσης της χώρας. Περιέχει συνεντεύξεις από αγωνιστές και γιατρούς που διώκονται επειδή περιέθαλψαν τραυματίες, καθώς και υλικό από διαδηλώσεις και αστυνομικές επιθέσεις.
Και δύο μικρότερα ντοκιμαντέρ από την Τυνησία
Η επανάσταση ξεκινά: Το ντοκιμαντέρ είναι γυρισμένο 1,5 μήνα μετά την ανατροπή του Μπεν Άλι. Πρόκειται για μια εξιστόρηση των γεγονότων από τις 17 Δεκέμβρη 2010, οπότε και ο 26χρονος Μοχάμεντ Μπουαζίζι, με την αυτοπυρπόλησή του, άναψε τη φωτιά της επανάστασης στον αραβικό κόσμο. Φτάνει ως τα τέλη Φλεβάρη του 2011, οπότε και η πάλη για την πλήρη ανατροπή του καθεστώτος Μπεν Άλι κορυφώνεται.
Μετά την Επανάσταση: Το ντοκιμαντέρ γυρίστηκε τον Ιούλη του 2012 και περιγράφει την κατάσταση 1,5 χρόνο μετά την ανατροπή του Μπεν Άλι, τη ζωή των νέων που επαναστάτησαν αλλά δεν έχουν βρει δουλειά, την άνοδο των Σαλαφιστών, την τρικομματική κυβέρνηση που συνιστά υπομονή για τη βελτίωση της οικονομίας...

Πηγή: KOE

Resistencias στο Radiobubble: Εγχειρήματα διεθνισμού: Μέση Ανατολή & ΗΠΑ

 
Μια συζήτηση για το διεθνισμό και τα κινήματα με τον ανθρωπολόγο Νικόλα Κοσματόπουλο  ο οποιος μας μιλαει για τις εμπειριες του σε ομαδες αλληλεγγύης από το Λίβανο και την Αίγυπτο ως τη Νέα Υόρκη και το Occupy Wall Street.



by Resistencias

download

http://liveradio.radiobubble.gr/2013/01/resistecias.html

Resistencias στο Radiobubble: Αποστολή στη Γάζα μέσω της ταραγμένης Αιγύπτου

Ηχογραφημένη η εκπομπή της Παρασκευής 21/12 με θέμα:
Αποστολή στη Γάζα μέσω της ταραγμένης Αιγύπτου.

Μέλος του Συλλόγου Ιντιφάντα και της ομάδας Resistencias που συμμετείχε στην ελληνική αποστολή αλληλεγγύης στη Λωρίδα της Γάζας, μεταφέρει εντυπώσεις από το προπύργιο της παλαιστινιακής αντίστασης αλλά και από την ταραγμένη Αίγυπτο.

Download

http://liveradio.radiobubble.gr/2012/12/blog-post_22.html