Οι FARC ανακοίνωσαν ότι αιχμαλώτισαν βορειοαμερικανό βετεράνο του πολέμου στο Αφγανιστάν και προτίθενται να τον απελευθερώσουν

Οι FARC είπαν ότι εδώ και έναν μήνα έχουν αιχμαλωτίσει στο Γκουαβιάρε, έναν πολίτη των ΗΠΑ που θα μπορούσε να είναι στρατιώτης, «εργολάβος» ή μισθοφόρος. Στο ανακοινωθέν του, το αντάρτικο λέει ότι «παρά το δικαίωμα να κρατήσουμε το στρατιώτη Κέβιν Σκοτ ως αιχμάλωτο πολέμου, πήραμε την πολιτική απόφαση να τον αφήσουμε ελεύθερο», γι’ αυτό ζητούν να συγκροτηθεί μια ανθρωπιστική επιτροπή με επικεφαλής την πρώτη γερουσιαστή Πιεδάδ Κόρδοβα, έναν απεσταλμένο της καθολικής Κοινότητας του Saint Egidio και τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού.

Παρακάτω ολόκληρο το ανακοινωθέν που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή 19 Ιουλίου:

Ανακοινωθέν

Η Γραμματεία του Κεντρικού Γενικού Επιτελείου των FARC-EP πληροφορεί την εθνική και διεθνή κοινή γνώμη ότι στις 20 Ιουνίου του 2013, στο δήμο του Ρετόρνο, στο διαμέρισμα Γκουαβιάρε, αιχμαλωτίστηκε ο βορειοαμερικανός στρατιώτης Kevin Scott Sutay, γεννημένος στην πόλη της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με το διαβατήριο Νο 488667176, εκδοθέν στις 3 Φεβρουαρίου 2012, που έφερε τη στιγμή της σύλληψής του από αντάρτικες μονάδες.

Ο εν λόγω βορειοαμερικανός πολίτης βεβαιώνει ότι υπήρξε μέλος του Ναυτικού των ΗΠΑ από τις 17 Νοεμβρίου 2009 ως τις 22 Μαρτίου 2013 και σύμφωνα με τη δική του εκδοχή, συμμετείχε στον πόλεμο στο Αφγανιστάν μεταξύ των ετών 2010 και 2011 όπου είχε το ρόλο ειδικού εξπέρ ενάντια στα εκρηκτικά, ειδικευμένου στις αποναρκοθετήσεις, ως μέλος του λόχου 541 ST του τάγματος 54 ΤΝ του μηχανικού.

Η είσοδός του στην Κολομβία έγινε στις 8 Ιουνίου 2013, ακολουθώντας τη διαδρομή Μεξικό, Ονδούρα, Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Παναμάς, Μπογκοτά, Σαν Χοσέ ντελ Γκουαβιάρε, έδρα της στρατιωτικής βάσης του Μπαρανκόν, όπου είναι γνωστή εδώ και πολύ καιρό η παρουσία βορειοαμερικανών στρατιωτικών.

Η αιχμαλώτιση του στρατιώτη Κέβιν δείχνει την ενεργή επί τόπου συμμετοχή βορειοαμερικανών στρατιωτικών και μισθοφόρων σε αντι-αντάρτικες επιχειρήσεις στις οποίες εμφανίζονται υπό τον ευφημισμό των μισθοφόρων, ιδιωτικοποιημένη μορφή της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης, ίδια της εποχής της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, που τους επιτρέπει να εκμεταλλεύονται άλλη μια φλέβα της μπίζνας του πολέμου με ένα μικρότερο πολιτικό κόστος για τις επιθετικές τους εκστρατείες και τη λεηλασία εναντίον των λαών.

Εγκληματική μπίζνα στην οποία ελπίζουν να πάρουν μέρος ο Πρόεδρος Σάντος, ο υπουργός του της άμυνας και οι στρατηγοί, όταν ανακοινώνουν προς όλες τις κατευθύνσεις την υπογραφή μιας συμφωνίας συνεργασίας με το ΝΑΤΟ, θέτοντας την Κολομβία να παρέχει υπηρεσίες τέτοιου τύπου μισθοφορικών δυνάμεων στη διάθεση των σχεδίων ιμπεριαλιστικής επέμβασης και πλιάτσικου σε όλες τις γωνιές του πλανήτη.

Παρά το δικαίωμα να κρατήσουμε το στρατιώτη Κέβιν Σκοτ ως αιχμάλωτο πολέμου, πήραμε την πολιτική απόφαση να τον αφήσουμε ελεύθερο ως μια κίνηση που εντάσσεται στο πλαίσιο των συνομιλιών που επίκεινται στην Αβάνα με την κολομβιανή κυβέρνηση, προς αναζήτηση μιας συμφωνίας που θα θέσει τέρμα στην κοινωνική και ένοπλη σύγκρουση στη χώρα μας.

Γι’ αυτόν το σκοπό ζητούμε τη συγκρότηση μιας ανθρωπιστικής επιτροπής με επικεφαλής την πρώτη γερουσιαστή Πιεδάδ Κόρδοβα, έναν απεσταλμένο της καθολικής Κοινότητας του Saint Egidio και τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού.

Βουνά της Κολομβίας, 19 Ιουλίου 2013-07-23

Γραμματεία του Κεντρικού Γενικού Επιτελείου των FARC-EP

Σοβαρές απώλειες για το στρατό

Τουλάχιστον 19 στρατιώτες των Κολομβιανών Ενόπλων Δυνάμεων σκοτώθηκαν σε δύο διαφορετικές επιθέσεις ανταρτών τις τελευταίες μέρες κι ενώ η Κολομβία γιόρταζε τη Μέρα της Ανεξαρτησίας. Πρόκειται για το ισχυρότερο πλήγμα που δέχονται οι κυβερνητικές δυνάμεις από τότε που ξεκίνησαν οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ απεσταλμένων της κυβέρνησης και των FARC στην Αβάνα.

Οι 15 στρατιώτες σκοτώθηκαν σε ένα δρόμο που ενώνει δύο πόλεις στην επαρχία της Αράουκα, ενώ προστάτευαν αγωγό υπό κατασκευή. Σύμφωνα με την επίσημη πληροφόρηση αιχμαλωτίστηκαν 12 αντάρτες. Το πρακτορείο Anncol που απηχεμιλά ακόμα για 4 τραυματίες και έναν εξαφανισμένο στρατιωτικό.

Το άλλο επεισόδιο σημειώθηκε στην επαρχία Κακέτα, όπου σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή σκοτώθηκαν 4 στρατιώτες και 6 αντάρτες. Το Anncol αναφέρει και τρεις στρατιώτες τραυματίες. Το σάιτ του στρατού της Κολομβίας επιβεβαιώνει αυτόν τον απολογισμό και προσθέτει και δύο αντάρτες αιχμαλώτους.

Πηγές: Prensa Rural , Reuters , Anncol

Κολομβία

-Τι συμβαίνει σήμερα στην Κολομβία η οποία αποτελεί εξαίρεση σε μια εν πολλοίς αντιιμπεριαλιστική πολιτική γραμμή που ακολουθούν όλες σχεδόν οι γύρω χώρες?
-Ποιά η οικονομική κατάσταση και τα προβλήματα της πλούσιας αυτής χώρας σε ορυκτό πλούτο, καλλιέργειες αλλά και σε κόκα?
-Σε ποιο σημείο έχουν φτάσει οι διαπραγματεύσεις κυβέρνησης με το
ένοπλο αντάρτικο, το τελευταίο πλέον στην Λατινική Αμερική ? Ποια κινήματα υπάρχουν και λειτουργούν σε αυτή την χώρα ?


Την ευθύνη της παρουσίασης έχει η Κατερίνα Παπαγκίκα. Η Κατερίνα είναι μέλος της ομάδας Resistencias η οποία επισκέφτηκε την Κολομβία

Download

RESISTENCIAS στo Radiobubble: Αντιρρησίες συνείδησης, Θητεία, Αντιμιλιταρισμός.

http://liveradio.radiobubble.gr/2011/10/resistencias.html

Μια συζήτηση της ομάδας Resistencias με την Αλεξία Τσούνη, γραμματέα του Ευρωπαϊκού γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης, με θέμα τους Αντιρρησίες συνείδησης, την Θητεία, και τον Αντιμιλιταρισμό.

Τα στρατιωτικά σχέδια των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. Οι επτά νέες βάσεις στην Κολομβία, δείγμα της νέας στρατηγικής

περιοδικό Resistencias, Νο 14/Νοέμβριος 2009

Τον περασμένο Αύγουστο είδε το φως της δημοσιότητας η είδηση ότι οι ΗΠΑ ήρθαν σε συμφωνία με την Κολομβία για την παραχώρηση επτά νέων στρατιωτικών βάσεων. Το γεγονός δημιούργησε έντονη ανησυχία σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική τόσο σε θεσμικό όσο και κινηματικό επίπεδο ενώ προκάλεσε την άμεση σύγκλιση Έκτακτης  Συνόδου των Αρχηγών Κρατών της UNASUR (Ένωση των Εθνών της Νοτίου Αμερικής) και στη συνέχεια της Συνόδου των Υπουργών Εξωτερικών και Υπουργών Αμύνης. Και στις δύο περιπτώσεις η Κολομβία βρέθηκε μόνη απέναντι στις υπόλοιπες χώρες-μέλη επιμένοντας στη μυστικότητα που υπάρχει γύρω από τη συμφωνία ενώ έγινε φανερό ότι η στρατηγική των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική βρίσκει στην Κολομβία έναν ισχυρό σύμμαχο.

Το νέο στρατιωτικό Δόγμα

Σύμφωνα με την έκθεση «Μια ήπειρος υπό απειλή» που δημοσίευσε τον περασμένο Αύγουστο το Λατινοαμερικάνικο Παρατηρητήριο Γεωπολιτικής η στρατιωτική πολιτική των ΗΠΑ «από την προετοιμασία σκηνικών ανάμεσα σε μπλοκ που παρουσιάζουν μια σχετική ομοιότητα ή ισορροπία έχει περάσει σε ασύμμετρους πολέμους με μια διπλή έννοια: α) πολέμους ανάμεσα σε Κράτη με τεράστιες διαφορές όσον αφορά την πολεμική ικανότητα καθώς και την ικανότητα χειρισμού ενός συνόλου οικονομικών και πολιτικών μηχανισμών πίεσης και β) πολέμους ενάντια σε μη-Κράτη, με αβέβαιους τους όρους του παιχνιδιού –που  δεν εγγράφονται στo πλαίσιο των καθιερωμένων από τους διεθνείς κανόνες– και χωρίς συνοριακούς περιορισμούς ισοδύναμους με εκείνους των κρατών». Σύμφωνα με αναλυτές, η στρατιωτική λογική των ΗΠΑ μετά την 11^η Σεπτεμβρίου αναπτύσσεται στη βάση μιας πιθανής πολεμικής σύρραξης με τα επονομαζόμενα «αφερέγγυα Κράτη» –παράδειγμα για την ήπειρο θα μπορούσε να θεωρηθεί η Αϊτή αν και αυτή την περίοδο το ενδιαφέρον τους εστιάζεται κυρίως στη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, ακόμα και το Εκουαδόρ– καθώς και πιθανών συγκρούσεων με οργανώσεις τύπου Αλ Κάιντα, κάτι το οποίο στα συμφραζόμενα της ηπείρου θα μεταφραζόταν σε λαϊκές, οικολογικές ή ιθαγενικές οργανώσεις. Για παράδειγμα οι Μαπούτσε θα αποτελούσαν για τη Χιλή ό,τι η Αλ Κάιντα για το Αφγανιστάν.

Για την αναχαίτιση παρόμοιων κινδύνων η στρατιωτική πολιτική των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική έχει υιοθετήσει τέσσερα διαφορετικά μοντέλα εδραίωσης της παρουσίας της στην ήπειρο:

-Μεγάλες βάσεις, τύπου Γκουαντάναμο, με πλήρεις εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και ένα μόνιμο σώμα στρατιωτικών μακράς παραμονής.

-Βάσεις μεσαίου χαρακτήρα, όπως η Σότο Κάνο (Παλμερόλα) στην Ονδούρα με εγκαταστάσεις που επιτρέπουν την εκτέλεση μακροχρόνιων αποστολών αλλά με προσωπικό που ανανεώνεται κάθε έξι μήνες.

-Οι CSL (Cooperative Security Locations), μετονομασία των FOL (Forward Operation Locations), όπως η βάση της Μάντα (η οποία πρόσφατα πέρασε στην πλήρη κυριαρχία του Εκουαδόρ), του Κουρασάο (Ολλανδικές Αντίλλες) ή της Κομαλάπα (Σαλβαδόρ) με ελάχιστο προσωπικό αλλά σημαντική υποδομή όσον αφορά ζητήματα επικοινωνιών–επιτήρηση, διασυνδέσεις, δίκτυα επικοινωνίας, αποστολή της πληροφορίας στα κέντρα συλλογής και επεξεργασίας που υπάρχουν στις ΗΠΑ (Network, Centric Warfare).

-Μικρές βάσεις, όπως η βάση του Ικίτος στο Περού, που επιτρέπουν την προσγείωση για ανεφοδιασμό προσφέροντας τη δυνατότητα πρόσβασης, μέσα από μια καλά προγραμματισμένη αλληλουχία, σε μια ευρεία ζώνη. Λειτουργούν ως επιχειρησιακοί κόμβοι άμεσης επέμβασης και με πολύ χαμηλότερο κόστος από τις προηγούμενες.

Σύμφωνα με την αναλύτρια Άνα Έσθερ Σεσένια του Λατινοαμερικάνικου  Παρατηρητηρίου Γεωπολιτικής «η αλλαγή στα χαρακτηριστικά των βάσεων στη Λατινική Αμερική αρχίζει να εφαρμόζεται από το 1999 με την εγκατάσταση των τριών FOL (Μάντα, Κουρασάο, Κομαλάπα) οι οποίες αντικατέστησαν τη βάση Χάουαρντ του Παναμά. Δεν πρόκειται για βάσεις των ΗΠΑ αλλά για βάσεις των αντίστοιχων χωρών οι οποίες επιτρέπουν σε βορειοαμερικάνικο προσωπικό τη χρήση των εγκαταστάσεών τους. Ανεξάρτητα από τη νομική φόρμουλα με βάση την οποία νομιμοποιείται η κατοχή, είναι βάσεις οι οποίες υποτίθεται ότι βρίσκονται υπό τη διοίκηση ντόπιου προσωπικού το οποίο, ωστόσο, δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στις εγκαταστάσεις της βάσης ούτε τις επιχειρήσεις στις οποίες προχωράει το προσωπικό που εγκαθίσταται εκεί». Ο πρόεδρος Κορέα του Εκουαδόρ προειδοποίησε δημόσια σε αρκετές περιπτώσεις όσον αφορά την πιθανότητα κάποιο αεροπλάνο των ΗΠΑ μέσα από τη FAL της Μάντα να πήρε μέρος –υπό την πλήρη άγνοια των αρχών του Εκουαδόρ– στην αεροπορική επίθεση της Κολομβίας τον Μάιο του 2008 στον νότο του Εκουαδόρ κατά την οποία σκοτώθηκε ο κομαντάντε Ραούλ Ρέγιες των FARC-EP.

Οι βάσεις στην Κολομβία

Σύμφωνα με το Στέητ Ντιπάρτμεντ, το Σύμφωνο Συνεργασίας επί Αμυντικών Θεμάτων με την Κολομβία στοχεύει στην εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας σε ζητήματα ασφάλειας που αφορούν την παραγωγή και διακίνηση ναρκωτικών, την τρομοκρατία, το παράνομο εμπόριο, ανθρωπιστικές τραγωδίες και φυσικές καταστροφές. Ωστόσο, σύμφωνα με αναλυτές, τα χαρακτηριστικά των βάσεων που προτίθενται να εγκαταστήσουν στην Κολομβία δεν ανταποκρίνονται στους παραπάνω στόχους. Τα πολεμικά πλοία, τα αεροσκάφη και ο εξοπλισμός των εγκαταστάσεων υπερβαίνουν κατά πολύ τις ανάγκες ελέγχου των ένοπλων ομάδων και των λαθρεμπόρων ναρκωτικών ενώ, παρόλο που ο πρόεδρος της Κολομβίας Ουρίμπε το αρνείται κατηγορηματικά, φαίνεται να συγκροτούνται ως βάσεις που προορίζονται για να ασκούν έλεγχο εκτός εδαφικής επικράτειας της χώρας.

Το σημαντικότερο πρόβλημα εντοπίζεται στη βάση του Παλανκέρο στο κέντρο της χώρας –επιχειρησιακό κέντρο των κολομβιανών ενόπλων δυνάμεων– που θα μετατραπεί σε βάση από την οποία οι βορειοαμερικανικές ένοπλες δυνάμεις θα μπορούν να ασκούν έλεγχο σε ολόκληρη τη Νότιο Αμερική. Πρόσφατα το Κογκρέσο των ΗΠΑ ενέκρινε 46 εκατ. δολάρια για έργα βελτίωσης της υποδομής της, ενώ ήδη διαθέτει πίστα μεγαλύτερη των τριών χιλιομέτρων από την οποία μπορούν να απογειωθούν ταυτόχρονα τρία μαχητικά αεροσκάφη κάθε δύο λεπτά και εγκαταστάσεις για 150 αεροπλάνα και 2.000 στρατιώτες. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι αποτελεί βάση διεκπεραίωσης αποστολών, έχει την υποδομή να φιλοξενήσει C-17, μεταγωγικά αεροσκάφη και για το 2025 προβλέπεται να διαθέτει την ικανότητα να κινητοποιήσει 175.000 στρατιώτες με τον εξοπλισμό τους μέσα σε 72 μόλις ώρες προς οποιοδήποτε σημείο της ηπείρου.

Εκπρόσωποι αντιμιλιταριστικών δικτύων της περιοχής θεωρούν την κατάσταση εξαιρετικά ανησυχητική. Επισημαίνουν ότι, εκτός των άλλων, βρισκόμαστε μπροστά σε μια εκτίναξη των στρατιωτικών δαπανών στη Νότιο Αμερική οι οποίες τα τελευταία πέντε χρόνια παρουσιάζουν αύξηση 91%. Μια από τις χώρες με τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες είναι η Βραζιλία (1,47% του ΑΕΠ) η οποία φαίνεται να προσανατολίζεται στην εδραίωση της θέσης της ως πρώτη δύναμη της περιοχής. Ισχυρή στρατιωτική δύναμη αποτελεί επίσης η Χιλή η οποία κατευθύνει το 10% από τις πωλήσεις χαλκού στις ένοπλες δυνάμεις γεγονός που έχει επιτρέψει τεράστιες επενδύσεις. Ο πρόεδρος Τσάβες της Βενεζουέλας ανακοίνωσε ήδη την αγορά ρώσικων τανκ για να αντισταθμίσει τη βορειοαμερικανική παρουσία στην Κολομβία. Αναμφίβολα, την πρώτη θέση και με σημαντική απόσταση από οποιαδήποτε άλλη χώρα της ηπείρου κατέχει η Κολομβία η οποία κατευθύνει στις πολεμικές δαπάνες το 2,82% του ΑΕΠ (για το 2010 εγκρίθηκε ήδη το 14,2% του προϋπολογισμού που για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας ξεπερνά το ποσοστό που κατευθύνεται στην εκπαίδευση) στο οποίο πρέπει να προστεθούν τα 6 δις δολάρια που, από το 2000, έχουν επενδύσει οι ΗΠΑ σε στρατιωτικές δαπάνες στο πλαίσιο του Σχεδίου Κολομβία.

Με τις επτά νέες βάσεις συν τις ήδη υπάρχουσες υποδομές και τις επιχειρήσεις που διεξάγουν στο έδαφός της στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, μέσα σε λίγα χρόνια,  η Κολομβία μπορεί να αποκτήσει μια επιχειρησιακή δυνατότητα παρόμοια αν όχι ανώτερη με αυτήν του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Πηγή: www.diagonalperiodico.net, www.geopolitica.ws

Μειώθηκαν οι ποινές των Δανών αλληλέγγυων στις FARC και το PFLP

Κανείς δεν θα μπει φυλακή ή θα πληρώσει πρόστιμο. Ακολουθεί άρθρο από το Ρεμπελιόν

Οι "Μαχητές και Εραστές" κερδίζουν μάχη ενάντια στην αντιτρομοκρατική λίστα

Ένοχοι αλλά ελεύθεροι. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Δανίας αποφάσισε σήμερα 25 Μαρτίου να κηρύξει τους ακτιβιστές της ομάδας "Μαχητές και Εραστές" που πούλησαν μπλούζες για την υποστήριξη των FARC στην Κολομβία και του PFLP στην Παλαιστίνη, ένοχους για "υποστήριξη της τρομοκρατίας" αλλά κανείς από τους έξι κατηγορούμενους δεν θα εκτίσει ποινή φυλάκισης ή θα πληρώσει πρόστιμο.

"Θεωρούμε την απόφαση θετική, αφού κανείς δεν θα πληρώσει με φυλάκιση ή πρόστιμο την υποστήριξή του στο κολομβιανό αντάρτικο. Παρόλα αυτά δεν είμαστε ικανοποιημένοι και θα συνεχίσουμε να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό ώστε οι FARC να νομιμοποιηθούν ως ένα πρώτο βήμα προς το διάλογο και τις διαπραγματεύσεις που θα βάλουν τέλος στον πόλεμο στην Κολομβία", είπε στο Ρεμπελιόν το μέλος της ομάδας Ούλρικ Σ. Κολ, μερικά λεπτά μετά που έγινε γνωστή η απόφαση.

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου έγινε γνωστή σήμερα στην Κοπεγχάγη. Σύμφωνα με αυτήν, μειώθηκε η ποινή του περιφερειακού δικαστηρίου, του περασμένου φθινωπόρου, που περιλάμβανε ποινές 6 μηνών φυλάκισης χωρίς αναστολή για δυο μέλη της ομάδας. Οι υπόλοιποι είχαν καταδικαστεί σε 2 έως 6 μήνες ελευθερία υπό περιορισμούς. Ένα μέλος είχε αθωωθεί.

"Όλοι οι σύντροφοι είμαστε μαζί και γιορτάζουμε το θετικό της απόφασης. Το επόμενο βήμα θα είναι ο αγώνας για να αναγνωριστεί το στάτους της εμπόλεμης δύναμης στις FARC", είπε ο Ούλρικ. Σ. Κολ.

Αρκετές δεκάδες αλληλέγγυοι ακτιβιστές είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στο Ανώτατο Δικαστήριο, στο κέντρο της Κοπεγχάγης, κρατώντας σημαίες διάφορων χωρών και κινημάτων ως ένδειξη υποστήριξης στον αγώνα της ομάδας. Ο Ούλρικ Σ. Κολ προσέθεσε:

"Υπάρχει η δυνατότητα να εφεσιβάλουμε την απόφαση στην Ευρωπαϊκή Ένωση μιας και αυτό επηρεάζει την αλληλεγγύη σε πολλές χώρες. Έχουμε το παράδειγμα της Νορβηγίας που όχι μόνο έβγαλε τις FARC από την αντιτρομοκρατική λίστα, αλλά και απέρριψε τη λίστα στο σύνολό της."

Τα μέλη του οίκου μόδας "Μαχητές και Εραστές" κατηγορήθηκαν στις αρχές του 2006 και σε πρώτο βαθμό αθωώθηκαν στα τέλη του 2007 για την πώληση μπλουζών με τα λογότυπα των κολομβιανών FARC και του Παλαιστινιακού PFLP. Τα έσοδα από τις μπλούζες πήγαιναν σε προγράμματα επικοινωνίας αυτών των πολιτικοστρατιωτικών οργανώσεων.

Έπειτα από πιέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κολομβιανής κυβέρνησης, της οποίας ο υπουργός εξωτερικών σχέσεων είχε απειλήσει να κάνει την υπόθεση ενάντια στην ομάδα "διπλωματικό πόλεμο", η κυβέρνηση της Δανίας άσκησε έφεση και κατάφερε να καταδικαστούν 6 μέλη της ομάδας "Μαχητές και Εραστές", τον Σεπτέμβριο του 2008.

Η Άλλη Κολομβία

του Raul Zibechi (La jornada, 24.10.08)

«Κάτι νέο μαγειρεύεται στη χώρα», λέει ο Αλφρέδο Μολάνο, δημοσιογράφος και κοινωνιολόγος, ο οποίος αντιμετωπίζει συνεχείς διώξεις από το καθεστώτος Ουρίμπε επειδή λέει αυτό που βλέπει και δίνει φωνή σ΄ αυτό που αισθάνονται εκατομμύρια κολομβιανοί, για τους οποίους, τα μέσα ενημέρωσης κρατούν τις πόρτες κλειστές. Δεν το λέει σε ασφαλές περιβάλλον κάποιων κλειστών γραφείων, αλλά σε δημόσιο χώρο, στο Φόρουμ Αλληλεγγύης της Μοράβια, μιας φτωχογειτονιάς του Μεδεγίν. Μια αστική περιφέρεια που έστησαν εκτοπισμένοι από τους συνεχείς πολέμους, που απλώνεται σε μια τεράστια πλαγιά από σκουπίδια και που αποδεικνύεται εξαιρετικά ανθεκτική, χάρη σε ένα εντυπωσιακό εσωτερικό δίκτυο αλληλεγγύης.

Το νέο στοιχείο, είναι το εύρος, η έκταση και το βάθος της διαμαρτυρίας και κυρίως η σύγκλιση των πρωταγωνιστών οι οποίοι καταφέρνουν να βγάλουν «εκτός λογικής» την κυβέρνηση Ουρίμπε. Οι απεργίες που παίρνουν μεγαλύτερη δημοσιότητα στα μέσα ενημέρωσης είναι αυτές του δημόσιου τομέα που αφορούν μισθολογικά αιτήματα, όπως αυτή των δικαστικών, η οποία οδήγησε την κυβέρνηση να κηρύξει τη χώρα σε «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης». Ακολούθησαν οι υπάλληλοι του Γενικού Αρχείου του Κράτους, εκπαιδευτικοί, μεταφορείς ιδιοκτήτες μεγάλων φορτηγών και άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι βλέπουν τους μισθούς τους να εξανεμίζονται από τις συνεχείς αυξήσεις των τιμών. Δεν χωράει αμφιβολία πως αυτό που δεν αφήνει τους ισχυρούς να κλείσουν μάτι, είναι η σύγκλιση των από κάτω.

Στις 15 του περασμένου Σεπτέμβρη ξεκίνησε η απεργία 10.000 εργατών στις φυτείες του ζαχαροκάλαμου που βρίσκονται στο διαμέρισμα Βάγιε ντε Κάουκα και οι οποίοι δουλεύουν εξαντλητικά σε συνθήκες φεουδαρχίας. Οι εργάτες, στην πλειοψηφία τους αφροκολομβιανοί, ξυπνούν στις 4 τα χαράματα, δουλεύουν από τις 6 το πρωϊ μέχρι τις 5 το απόγευμα κάτω από έναν τρομακτικό ήλιο και κατά τις 8 το βράδυ φτάνουν στα σπίτια τους, μετά από περίπου 5.400 «ματσετιές» (1) και έχοντας εισπνεύσει τεράστιες ποσότητες καπνού από το κάψιμο που ακολουθεί μετά την κοπή του ζαχαροκάλαμου και glisofato, ισχυρό και δηλητηριώδες φυτοφάρμακο που χρησιμοποιείται στις φυτείες. Κερδίζουν λίγο παραπάνω από τον ελάχιστο μισθό, πληρώνουν από την τσέπη τους την ασφάλειά τους, τα εργαλεία που χρησιμοποιούν, τα ρούχα της δουλειάς και τα μεταφορικά τους. Κάθε απόγευμα, η Παναμερικάνα, εθνικός δρόμος ανάμεσα στο Κάλι και Ποπαγιάν, γεμίζει από ψηλόλιγνες μελαχρινές φιγούρες που παραπαίουν σαν ζόμπι μετά από μια εγκληματικά εξαντλητική ημέρα εργασίας.

Η απεργία των φτωχότερων από τους φτωχούς άφησε έκπληκτους τους πάντες τόσο λόγω της διάρκειάς της όσο και της μαζικής συμμετοχής των μελών του συνδικάτου Sinalcorteros. Για την κυβέρνηση και την Ένωση Καλλιεργητών Ζαχαροκάλαμου η απεργία αποτελεί πρόβλημα καθώς οδήγησε στην εισαγωγή ζάχαρης από το Εκουαδόρ και τη Βολιβία, παρέλυσε την παραγωγή αιθανόλης και ανέβασε την τιμή της βενζίνης

- από τα διαλυμένα μπράτσα των εργατών του ζαχαροκάλαμου βγαίνει η αιθανόλη για τα αυτοκίνητά τους. Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που ο υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας (η ειρωνεία των από πάνω) δήλωσε πως η απεργία δεν αποτελεί έκφραση κοινωνικού προβλήματος αλλά εκδήλωση διαμαρτυρίας εγκληματιών, και κατηγόρησε τους εργάτες πως άφησαν να διεισδύσουν στις γραμμές τους οι FARC.

Οι εργάτες έχουν ως αίτημα να υπογράφουν σύμβαση εργασίας απ΄ ευθείας με τις εταιρείες -σήμερα είναι υποχρεωμένοι να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς που δεν λειτουργούν παρά ως χρηματιστήρια εργασίας για να ρίχνουν τους μισθούς- να πληρώνονται τα μεροκάματα που χάνονται με ευθύνη των εταιρειών όταν αποφασίζουν να διακόψουν τη συγκομιδή καθώς και εκείνα που χάνουν για λόγους υγείας –περίπου 200 εργάτες κάθε χρόνο υφίστανται κάποιας μορφής αναπηρία από εργασιακά ατυχήματα. Απαιτούν, επίσης, να αποσυρθούν οι κινητές πλάστιγγες που ζυγίζουν την παραγωγή «γέρνοντας» προς το μέρος των αφεντικών και οι μηχανές κοπής που κάθε μια αντικαθιστά 150 εργαζόμενους, καθώς και αύξηση μισθών κατά 30%.

Την επέτειο των 516 χρόνων αντίστασης, στις 12 του περασμένου Οκτώβρη, ξεκίνησε η Μίνγκα (2) των Λαών που ξανάπιανε το νήμα του Πρώτου Περιφερόμενου Συνεδρίου των Λαών για τη Ζωή, τη Χαρά, τη Δικαιοσύνη, την Ελευθερία και την Αυτονομία, το οποίο πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβρη του 2004 και από το οποίο προέκυψε ως Ιθαγενική και Λαϊκή Προσταγή: αγώνας ενάντια στο Σύμφωνο Ελεύθερου Εμπορίου με τις ΗΠΑ, ένα σύμφωνο «ανάμεσα σε αφεντικά και ενάντια στους λαούς», κατάργηση των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που υποβάλλουν τους λαούς σε αποκλεισμούς και εξαφάνιση, «φτάνει πια τόσος τρόμος από το Σχέδιο Κολομβία (…) που η επέλασή του στη γη μας σκορπίζει το θάνατο και προκαλεί χιλιάδες εκτοπισμένους», τήρηση των συμφωνιών που υπέγραψαν με το Κράτος με αφορμή την σφαγή του Νίλου το 1991, όπου δολοφονήθηκαν 20 ιθαγενείς Νάσα, και διαμόρφωση μιας Ατζέντας των Λαών, η οποία θα προκύψει «όταν θα μοιραστούμε και θα νοιώσουμε σαν δικό μας τον πόνο και τον παλμό, και άλλων λαών και αγώνων».

Η Μίνγκα, συλλογική δουλειά στον κόσμο των Άνδεων, ξεκίνησε στη μια πλευρά της Παναμερικάνα (στον Δήμο Λα Μαρία, Πιενταμό) όπου, πάνω από 10.000 ιθαγενείς, κυρίως Νάσα, οι οποίοι είναι οργανωμένοι στην CRIC (Περιφερειακό Ιθαγενικό Συμβούλιο της Κάουκα) και την ACIN (Ένωση Ιθαγενικών Αρχών της Βόρειας Κάουκα), εγκατέστησαν μια Περιοχή Ειρήνης, Συνύπαρξης και Διαλόγου. Στη συνέχεια έκοψαν την εθνική οδό γεγονός που προκάλεσε βίαιη καταστολή από τις Ένοπλες Δυνάμεις και άφησε πίσω της 2 νεκρούς και πάνω από 90 τραυματισμένους ιθαγενείς, στην πλειοψηφία τους από σφαίρες. Η βίαιη καταστολή δεν κατάφερε να τους διαλύσει, αντίθετα, προκάλεσε την πλατύτερη στήριξη της Κολομβίας των από κάτω.

Μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τις αρχές, η Μίνγκα ξεκίνησε πορεία προς την πόλη Κάλι όπου θα ενωθούν με τους απεργούς εργάτες του ζαχαροκάλαμου και άλλους τομείς εργαζομένων που συμμετέχουν στην CUT (3). 12.000 ιθαγενείς προστατευόμενοι από την Ιθαγενική Φρουρά που οι ίδιοι έχουν οργανώσει προβλέπεται να φτάσουν στις 27 Οκτωβρίου στην τρίτη σε μέγεθος πόλη της χώρας αφού πορευτούν 100 χιλιόμετρα μέσα από πλούσιες πεδιάδες στρωμένες με ζαχαροκάλαμο. Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός πως, η Μίνγκα των Λαών μετατρέπεται σε πόλο διάθρωσης των από κάτω χωρίς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, συνάντηση σε δρόμους αγώνα, σύγκλιση πολλαπλών χειμάρρων που αρχίζουν να διαμορφώνουν την τεράστια κοίτη της Άλλης Κολομβίας. Ένας από τους χειμάρρους, η απεργία που κήρυξε η CUT για τις 24 του Οκτώβρη.

Οι καταγγελίες είναι εντυπωσιακές. Μόνον οι ιθαγενείς καταγγέλλουν ότι τα τελευταία 6 χρόνια της κυβέρνησης Ουρίμπε, δολοφονήθηκαν 1.243 (χίλιοι διακόσιοι σαράντα τρεις) ιθαγενείς από τους πάνω από 100 ιθαγενείς λαούς που υπάρχουν στην Κολομβία και 54.000 εκτοπίστηκαν από τα εδάφη τους. Τις τελευταίες 15 ημέρες οι νεκροί φτάνουν ήδη τους 19. «Όλοι είμαστε εργάτες ζαχαροκάλαμου, όλοι είμαστε ιθαγενείς» αναφέρει ανακοίνωση της ACIN. Η εμπειρία από την μακρά ιστορία αγώνων του λαού Νάσα, έχει δείξει πως «κανένας κοινωνικός τομέας από μόνος του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις πολιτικές εκμετάλλευσης

και καθυπόταξης που, εκείνοι που βρίσκονται στην εξουσία, επιβάλλουν».

Η Μίνγκα είναι ο τρόπος που οι από κάτω αποφάσισαν «να συγχρονίσουν τον λόγο και να τον μετατρέψουν σε δρόμο». Κάνουν μόλις τα πρώτα τους βήματα. Και είναι βήματα που χαράζουν πορεία και αφήνουν ίχνη.-

1.- Ματσέτα: το σημαντικότερο εργαλείο των αγροτών της

Αμερικανικής Ηπείρου, κάτι σαν δρεπάνι αλλά σε σχήμα μεγάλου

μαχαιριού.

2.- Μinga: συλλογική εργασία για τους ιθαγενείς λαούς της περιοχής των

Άνδεων.

3.- CUT: Γενική Ένωση Εργαζομένων, η δυναμικότερη από τις

υπάρχουσες συνδικαλιστικές ομοσπονδίες.

ΚΟΛΟΜΒΙΑ, παραιτήσεις και σκάνδαλα...

Παραιτήθηκε ο επικεφαλής του Στρατού της Κολομβίας

Την Τρίτη 4 Νοεμβρίου ο επικεφαλής του κολομβιανού Στρατού, στρατηγός Μάριο Μοντόγια, υπέβαλλε την παραίτησή του εν μέσω ενός σκανδάλου εξωδικαστικών εκτελέσεων οι οποίες, σύμφωνα με τα στοιχεία, διαπράχθηκαν από μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο στρατηγός, ο οποίος προβλήθηκε ιδιαίτερα από τα μέσα ενημέρωσης μετά την επιχείρηση απελευθέρωσης της Ίγκριντ Μπετανκούρ, υπέβαλλε την παραίτησή του πέντε ημέρες μετά την απόφαση του προέδρου της χώρας Άλβαρο Ουρίμπε, να προχωρήσει στην αποστράτευση27 αξιωματούχων και υπαξιωματικών, λόγω των στοιχείων που προέκυψαν από έρευνα σχετικά με την εξαφάνιση και στη συνέχεια τη δολοφονία περίπου 20 νεαρών από τα περίχωρα της Μπογοτά. Οι παραπάνω απλώς αποστρατεύτηκαν, με βάση τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, δεν προβλέπεται περαιτέρω δικαστική διαδικασία για απόδοση ευθυνών. Η ατιμωρησία στην Κολομβία υπερβαίνει το 95%. Πρόσφατα, η Ανώτατη Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ, NavyPillay, ανακοίνωσε πως οι εξωδικαστικές εκτελέσεις -αναφερόμενη στις δολοφονίες που διαπράττουν στρατιωτικοί στην Κολομβία-μπορούν να θεωρηθούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και να προκαλέσουν την παρέμβαση του Διεθνούς Δικαστηρίου, εάν η Δικαιοσύνη της χώρας δεν αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα θέτοντας τέρμα στις σφαγές. Ο υπουργός Άμυνας της χώρας,Μανουέλ Σάντος, στην τελευταία σύνοδο της σχετική επιτροπή της Γερουσίας, αναγνώρισε«ότι έχουν διαπραχθεί εκτελέσεις από μέλη των σωμάτων ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων και ως επικεφαλής οφείλει να το παραδεχτεί».

Το παρακάτω άρθρο είναι αρκετά κατατοπιστικό σχετικά με το ζήτημα

Το σκάνδαλο των «ψευδών θετικών αποτελεσμάτων» του Simone Bruno, 30.10.08, www.alainet.org

«…Αυτή η κατάσταση επέτρεψε σε κάποια άτομα να διαπράξουν εγκλήματα, εγκλήματα που υπήρξαν αποτέλεσμα σκευωρίας ανάμεσα σε εγκληματίες και μέλη του Στρατού, εγκλήματα που είχαν ως στόχο να δολοφονήσουν αθώους για να δημιουργήσουν την εντύπωση πως στη συγκεκριμένη περιοχή οι εγκληματίες αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, όταν οι πραγματικοί εγκληματίες δεν ήταν άλλοι από εκείνους που συνεργάστηκαν με τον Στρατό για να διαπράξουν αυτά τα εγκλήματα…». Αυτή η εκπληκτική δήλωση δεν ανήκει σε κάποιο ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κραυγάζει κόντρα στο ρεύμα αλλά στον πρόεδρο της Δημοκρατίας της Κολομβίας, Άλβαρο Ουρίμπε Βέλες ο οποίος,σύμφωνα με το Σύνταγμα, είναι, επίσης, ο ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Η φράση συνοδεύτηκε από την αποστράτευση από τα καθήκοντά τους 20 αξιωματούχων –συμπεριλαμβανομένων 3 στρατηγών- και 7 υπαξιωματικών. Γεγονός χωρίς προηγούμενο στην Κολομβία. Σύμφωνα με τον πρόεδρο, ο οποίος απευθύνθηκε στον λαό τα ξημερώματα της Τετάρτης 30 Οκτωβρίου, συνοδευόμενος από τον υπουργό Άμυνας Μανουέλ Σάντος και τον στρατηγό Φρέντυ Παδίγια, επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, οι ευθύνες των στρατιωτικών ήταν ιδιαίτερα βαριές. Μια εσωτερική επιτροπή ελέγχου των Ενόπλων Δυνάμεων είχε συγκεντρώσει αποδείξεις για αμέλεια και πιθανή συνενοχή των 27 στρατιωτικών στο σκάνδαλο των «ψευδών θετικών αποτελεσμάτων», πολιτικώς ορθός τρόπος να χαρακτηριστεί η απαγωγή νεαρών ατόμων από τις φτωχογειτονιές που βρίσκονται στην περιφέρεια της Μπογοτά, των οποίων τα πτώματα, στη συνέχεια, εμφανίζονται ως αντάρτες που σκοτώθηκαν σε μάχες με τον στρατό που δεν έγιναν ποτέ. Ανάμεσα στους αποστρατευθέντες είναι: Χοακίμ Κορτές, Διοικητής της ΙΙ Μεραρχίας, υπεύθυνος για τα διαμερίσματα Σανταντέρ, Βόρειο Σανταντέρ και Αράουκα, ο στρατηγός Ρομπέρτο Πίκο, Διοικητής της VΙΙ Μεραρχίας, με βάση την Αντιόκεια και ο στρατηγός Παουλίνο Κορονάδο, Διοικητής της Ταξιαρχίας 30 που δραστηριοποιείται στο Νότιο Σανταντέρ, όπου και βρέθηκαν σε κοινούς τάφους τα πτώματα αρκετών από τους νεαρούς που απήχθησαν στην Μπογοτά. Ο ίδιος ο στρατηγός Παουλίνο Κορονάδο εμφανίστηκε αρκετές φορές στα μέσα ενημέρωσης δηλώνοντας πως οι νέοι σκοτώθηκαν σε μάχες αρνούμενος κατηγορηματικά ότι επρόκειτο για ψευδή στοιχεία. «Όπως συμβαίνει πάντα με την κυβέρνηση Ουρίμπε, κάθε φορά που ένα σκάνδαλο φτάνει στα μέσα ενημέρωσης, τότε αρχίζει να υπάρχει το πρόβλημα» δηλώνουν ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μόλις λίγες ώρες μετά την συνέντευξη τύπου του προέδρου, μια άλλη συνέντευξη τύπου ακολούθησε στην οποία παρουσιάστηκε η αναλυτική αναφορά του CCEEU(Συντονιστικό Κολομβία, Ευρώπη, Ηνωμένες Πολιτείες) στο οποίο συμμετέχουν αρκετές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ερευνούν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κολομβία. Η αναφορά υπό τον τίτλο «Εξωδικαστικές εκτελέσεις: μια αλήθεια που δεν κρύβεται», παρουσιάζει ανατριχιαστικά στοιχεία γύρω από το θέμα το οποίο για μεγάλο χρονικό διάστημα υποτιμήθηκε από την κυβέρνηση και το οποίο αποτελεί άμεση συνέπεια της πολιτικής Δημοκρατικής Ασφάλειας. Σύμφωνα με την αναφορά της CCEEU, από την έναρξη της πολιτικής της Δημοκρατικής Ασφάλειας τον Ιούνιο του 2002 έως τον Ιούνιο του 2007, εξακριβώθηκαν 955 περιπτώσεις εξωδικαστικών εκτελέσεων οι οποίες διαπράχθηκαν από μέλη του Στρατού, στις οποίες πρέπει να προστεθούν 235 ακόμα περιπτώσεις βίαιων εξαφανίσεων. Μια αύξηση κατά 68% από τα 5 προηγούμενα χρόνια. Εάν οι FARCθεωρούνται νούμερο ένα δημόσιος εχθρός για την απαγωγή 700 κολομβιανών, τότε, ο Στρατός της χώρας που δολοφονεί πάνω από 1.000 άτομα, πως πρέπει να θεωρείται; Στην αναφορά αναλύονται επίσης μια σειρά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με το φαινόμενο. Τα χρόνια αυτά χαρακτηρίζονται από επίμονη εφαρμογή της πρακτικής τωνεγωδικαστικών εκτελέσεων και πλήρη ατιμωρησία, σταδιακά όμως, αλλάζει ο τρόπος που διαπράττονται. Τώρα τα θύματα δεν είναι πια αγρότες μέλη κοινωνικών οργανώσεων οι οποίοι κατηγορούνται ως μέλη ή υποστηρικτές του αντάρτικου όπως συνέβαινε τα πρώτα χρόνια. Οι εξωδικαστικές εκτελέσεις των πρώτων χρόνων προκαλούσαν την προσοχή των μέσων ενημέρωσης και ξεσήκωναν διαμαρτυρίες διαφόρων κοινωνικών πρωταγωνιστών. Σύμφωνα με το CCEEU, στη συνέχεια, οι Ένοπλες Δυνάμειςαπαγάγουν νέους από τις περιθωριοποιημένες φτωχογειτονιές των μεγάλων πόλεων, δηλαδή, ένα κομμάτι του πληθυσμού πιο ευάλωτο και του οποίου η εξαφάνιση δεν προκαλεί την προσοχή. Οι νέοι αυτοί μεταφέρονται σε περιοχές της υπαίθρου όπου στήνεται μια ψεύτικη μάχη, δολοφονούνται και καταγράφονται ως μέλη αντάρτικων οργανώσεων ή κοινοί εγκληματίες. Στη συνέχεια θάβονται σε κοινούς τάφους ως αγνώστου ταυτότητας. Το γεγονός προκαλεί πολύ λιγότερο την προσοχή των μέσων ενημέρωσης και ευνοεί μια γενικευμένη ατιμωρησία. Τα αίτια του φαινομένου πρέπει να αναζητηθούν στο σύστημα κινήτρων και επιβράβευσης που προωθεί και εφαρμόζει η κυβέρνηση. Για κάθε νεκρό αντάρτη ή κοινό εγκληματία, οι συμμετέχοντες στις επιχειρήσεις, επιβραβεύονται γενναιόδωρα με οικονομικές αποζημιώσεις και άδειες από την υπηρεσία. Και με τον τρόπο αυτό, έχει δημιουργηθεί μια μακάβρια αγορά ανθρώπινων σωμάτων που, σαν να ήταν ζώα, πιάνονται στο κυνήγι, αγοράζονται και πωλούνται με το κιλό. Η ανθρώπινη ζωή ενός αθώου έχει μικρότερη αξία από λίγες μέρες διακοπών. Η αναφορά αναλύει επίσης τις δομές της ατιμωρησίας, των οποίων, η Εισαγγελία του Κράτους, αποτελεί μέρος. Οι εισαγγελείς, κατά παράβαση των νόμων, αφήνουν τη διεξαγωγή των ερευνών και τις περαιτέρω διαδικασίες στα χέρια της στρατιωτικής δικαιοσύνηςκαι δεν τις αναλαμβάνουν ως αρμόδια αρχή πολιτικής δικαιοσύνης. «Υπάρχουν εισαγγελικές αρχές των οποίων τα γραφεία βρίσκονται μέσα σε στρατόπεδα του Στρατού ή της Αστυνομίας και δρουν σε συνδυασμό με τις Ένοπλες Δυνάμεις για να νομιμοποιήσουν τις επιχειρήσεις τους στο πλαίσιο του αντιαντάρτικου αγώνα». Οι ίδιες κατηγορίες έρχονται από το γραφείο του Ανωτάτου Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ. Στο τελευταίο του δελτίο για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κολομβία αναγνωρίζει: «τη συνεχή διάπραξη εξωδικαστικών εκτελέσεων οι οποίες αποδίδονται σε μέλη των σωμάτων δημόσιας ασφάλειας και κυρίως του Στρατού», τονίζοντας επιπλέον πως «κάποια κοινά χαρακτηριστικά που εμφανίζονται σε καταγγελθείσες περιπτώσεις είναι η παρουσίαση των θυμάτων ως πεσόντες σε μάχες, παρεμβάσεις στο σκηνικό των γεγονότων πριν την απόσυρση των πτωμάτων, και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η ανάληψη των ερευνών από τις στρατιωτικές δικαστικές αρχές. Οι έρευνες που διεξήχθησαν από τις αρχές σε κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις, αποκαλύπτουν πως θα μπορούσαν να θεωρηθούν αποτέλεσμα άσκησης πιέσεων για να παρουσιάσουν αποτελέσματα και του ενδιαφέροντος κάποιων μελών των σωμάτων ασφαλείας να εξασφαλίσουν, μέσα από αυτά τα αποτελέσματα, μια σειρά οφέλη και αναγνωρίσεις». Η αναφορά του CCEEUθα υποβληθεί στο ΔιεθνέςΠοινικό Δικαστήριο και στην Ανωτάτη Επίτροπο του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, NaviPillay, η οποία, ακριβώς την Τετάρτη, ξεκίνησε περιοδεία στην Κολομβία. Ως αντίδραση στα παραπάνω, η αντιπολίτευση ζήτησε την παραίτηση του στρατηγού Παδίγια και του υπουργού Μανουέλ Σάντος -ο οποίος εμφανίζεται με φιλοδοξίες για επόμενος πρόεδρος- άμεσο υπεύθυνο για την εφαρμογή του στρατιωτικού σκέλους της πολιτικής της Δημοκρατικής Ασφάλειας. Το κόμμα PDA(Εναλλακτικός Δημοκρατικός Πόλος) ζήτησε επίσης την παραίτηση του προέδρου Ουρίμπε ως ανώτατου Διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων. Η Ένωση Δικηγόρων Χοσέ Αλβεάρ Ρεστρέπο, κατηγορεί επίσης ως υπεύθυνο τον στρατηγό Μάριο Μοντόγια, επικεφαλής του Στρατού ο οποίος ήδη έχει κατηγορηθεί για συνενοχή με τους παραστρατιωτικούς. Δεν χωράει αμφιβολία ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Ο υπουργός Άμυνας φαίνεται πως ηθελημένα αγνόησε τις καταγγελίες για τα «ψευδή θετικά αποτελέσματα». Μόλις πριν ένα μήνα έκανε δηλώσεις ενάντια στο CCEEU: «κάποια άτομα εξακολουθούν να αγνοούν την πραγματικότητα και προσπαθούν να πουλήσουν τους ψευδείς ισχυρισμούς μιας κυβερνητικής πολιτικής των λεγόμενων εξωδικαστικών εκτελέσεων. Αυτή είναι μια πρακτική που έχουμε αποκαλύψει, μια καλά μελετημένη πολιτική συγκεκριμένων οργανώσεων οι οποίες αυτό που θέλουν είναι να γίνονται καταγγελίες για να αυξάνονται και να αυξάνονται και να αυξάνονται τα νούμερα. Είναι νούμερα που στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για να δυσφημίσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις και όταν κάποιος προχωρήσει σε έρευνα για να διαπιστώσει τι πραγματικά σημαίνουν αυτές οι καταγγελίες, δεν βρίσκει τίποτα. Το μόνο που βρίσκει είναιπως υπάρχουν άτομα που απλώς ενδιαφέρονται να φουσκώσουν τα νούμερα και στη συνέχεια να αρχίσουν τις καταγγελίες σαν αυτά τα νούμερα να ήταν πραγματικότητα». Ακόμα ηχούν, επίσης, τα λόγια του ίδιου του προέδρου Ουρίμπε τον περυσινό Ιούνιο του 2007, ενάντια σε οργανώσεις υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: «σήμερα η στρατηγική του αντάρτικου είναι διαφορετική. Κάθε φορά που ένας αντάρτης σκοτώνεται σε μάχη, αμέσως κινητοποιούν τα δίκτυά τους στη χώρα και στο εξωτερικό για να καταγγείλουν πως πρόκειται για εξωδικαστική εκτέλεση. Όμως οι Ένοπλες Δυνάμεις δίνουν όλη την απαιτούμενη προσοχή για να μην δίνουν αφορμή να κατηγορούν μέλη τους πως συνεργάζονται με παραστρατιωτικές ομάδες». Εάν ο πρόεδρος είχε ακούσει εκείνους τους συνεργάτες του αντάρτικου ίσως να είχαν γλιτώσει τουλάχιστον τα 535 θύματα που, από τον Ιανουάριο του 2007 μέχρι τον Ιούλιο του 2008, αποτέλεσαν «ψευδή θετικά αποτελέσματα», σύμφωνα με το CCEEU.-

Έκθεση φωτογραφίας:ΚΟΛΟΜΒΙΑ, τα πρόσωπα της αντίστασης

Η έκθεση φωτογραφίας παρουσιάζεται σε χώρες της Ευρώπης από συλλογικότητες που συμμετέχουν στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Αλληλεγγύης στην Κολομβία. Στην Ελλάδα παρουσιάζεται από το περιοδικό Resistencias. θα φιλοξενηθεί στο NOSOTROS (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια), τον Μάιο του 2007 και στο ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Τσαμαδού 13, Εξάρχεια), τον Ιούνιο του 2007.

εκδήλωση: ΚΟΛΟΜΒΙΑ, μαρτυρίες μιας πραγματικότητας

ΚΟΛΟΜΒΙΑ: μαρτυρίες μιας πραγματικότητας

Μια συζήτηση με τον Αdelso Gallo, εκπρόσωπο των Κοινωνικών Οργανώσεων της Αράουκα

Image scaled down

ΚΟΛΟΜΒΙΑ: μαρτυρίες μιας πραγματικότητας

Μια συζήτηση με τον Αdelso Gallo, εκπρόσωπο των Κοινωνικών Οργανώσεων της Αράουκα

• Πέμπτη 24 Μαΐου, 8.30 μμ, στο Στέκι Μεταναστών (Τσαμαδού 13, Εξάρχεια)

• Σάββατο 26 Μαΐου, 7.30 μμ, στο ΝΟSOTROS (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια)

Η περιοδεία ενός στελέχους των Κοινωνικών Οργανώσεων της Αράουκα (KOA) στην Ευρώπη γίνεται μέσω του Ευρωπαϊκού Δικτύου Αλληλεγγύης στην Κολομβία, στο πλαίσιο συνέχισης της προσπάθειας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την κατάσταση που υπάρχει στη χώρα και ανάπτυξης αλληλεγγύης στον αγώνα των κοινωνικών οργανώσεων που αναζητούν μια επίλυση στην κοινωνική, πολιτική και ένοπλη σύγκρουση που βιώνουν πάνω από μισό αιώνα.

Ο Adelso Gallo είναι μέλος της Ένωσης Αγροτών της Αράουκα, απόφοιτος του κλάδου αγροτικών σπουδών της Λαϊκής Αγροτικής Εκπαίδευσης την οποία οργάνωσαν οι ΚΟΑ. Έχει ασχοληθεί με την οργανωτική δουλειά στις αγροτικές κοινότητες της περιοχής και είναι μέλος της ομάδας κοινωνικής δράσης η οποία πραγματεύεται τα στρατηγικά προγράμματα που έχουν αναπτυχθεί από τις ΚΟΑ (κοινοτικές επιχειρήσεις, συνεταιρισμοί, προγράμματα διατροφικής ασφάλειας, εκπαίδευσης, ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ.). Τα τελευταία χρόνια είναι μέλος της διοίκησης του Αγροτοκτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Coagrosarare.

περιοδικό Resistencias

Κολομβία: πρόσωπα της αντίστασης

Κολομβία: πρόσωπα της αντίστασης (με αφορμή ένα ταξίδι)

Εκδήλωση ενημέρωσης για τις μορφές αντίστασης στην Κολομβία

(Θα προηγηθεί σύντομη ενημέρωση για το κάλεσμα για διεθνή συνάντηση της Άλλης Καμπάνιας στο Μεξικό)

Αθήνα, Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2006, 20:30
Στέκι των Μεταναστών, Τσαμαδού 13 Εξάρχεια


Διοργάνωση: περιοδικό Resistencias 

ΚΟΛΟΜΒΙΑ: Νίκη της δεξιάς, ψήφοι ελπίδας για την αριστερά

Στο μαγικό κόσμο των πολυεθνικών

O ρόλος των πολυεθνικών είναι γνωστός τοις πάσι. Εκείνο όμως που σήμερα μοιάζει να αλλάζει, είναι ότι πέρα απ' τη γενικόλογη οργή των καταναλωτών, αναπτύσσονται σε παγκόσμιο κλίμακα συγκεκριμένες καμπάνιες αντιπαράθεσης με τις πλέον κακόφημες από αυτές. Η κύρια αιτία είναι οι δολοφονίες και οι διώξεις των συνδικαλιστών στα εργοστάσια τους.

Nestle

Δολοφονήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου από “αγνώστους”, στο δρόμο απ' το σπίτι του προς το εργοστάσιο, ο Diosdado Fortuna, ένα από τα ηγετικά στελέχη του συνδικάτου των εργαζομένων στη Nestle στις Φιλιππίνες. Το εργοστάσιο της Nestle στο Cabuyao είναι το μεγαλύτερο στις Φιλιππίνες και βρίσκεται σε απεργία από τον Ιανουάριο του 2002. Η Nestle έως τώρα αρνείται τις διαπραγματεύσεις και, όπως φαίνεται, δίνει μία νέα ερμηνεία στο ρητό “όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος”.

Από την άλλη, η Nestle καταδικάστηκε πρόσφατα από το Διεθνές Δικαστήριο των Λαών (ΔΔΛ), που πραγματοποιήθηκε στη Βέρνη. Οι λόγοι ήταν η συμμετοχή της εταιρίας σε διώξεις συνδικαλιστών, οι περιβαλλοντολογικές παραβιάσεις κλπ. Πολλές αντίστοιχες πολυεθνικές έχουν ξεκινήσει εκστρατεία “καθαρίσματος” του ονόματος τους με διάφορα ψευδεπίγραφα “κοινωνικά προγράμματα”, και μάλιστα το ΔΔΛ εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι ορισμένες οργανώσεις Δικαίου Εμπορίου έχουν αποφασίσει να καλύψουν μια εκστρατεία “δικαίου καφέ” της Nestle, μιας και κάτι τέτοιο αποτελεί εξαπάτηση των καταναλωτών.



Coca-Cola

Πολλά δημοτικά συμβούλια στη Ρώμη, το Μπάρι, τη Νάπολη, την Κοσέντζα και αλλού αποφάσισαν να απαγορεύσουν στην ολυμπιακή φλόγα, καθ' οδόν προς τον Τορίνο και τους 20ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, να περάσει από την περιοχή τους. Ο λόγος είναι ότι πατρονάρεται από την Coca-Cola, η οποία ευθύνεται για μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εργατικής και περιβαλλοντολογικής νομοθεσίας στα εργοστάσια παραγωγής της. Χαρακτηριστική περίπτωση, η δολοφονία 9 συνδικαλιστών στην Κολομβία, υπόθεση η οποία εκκρεμεί στα δικαστήρια των ΗΠΑ.

Η κατανάλωση της Coca-Cola έχει ήδη απαγορευτεί στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, ενώ στο παγκόσμιο μποϊκοτάζ αποφάσισε να συμμετάσχει και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στην Αγγλία, στο οποίο δίδαξε την περίοδο 1998-99 και ο νυν πρόεδρος της Κολομβίας Άλβαρο Ουρίμπε.

Η παγκόσμια εκστρατεία ενάντια στην Coca-Cola έχει πάρει τα τελευταία χρόνια μεγάλες διαστάσεις. Από την Κολομβία μέχρι την Ινδία, από τη Βενεζουέλα μέχρι ευρωπαϊκές χώρες, πραγματοποιούνται συγκεκριμένες ενέργειες από κομμάτια του κινήματος, που δίνουν σάρκα και οστά στον “αόρατο πόλεμο” των πολυεθνικών.



Θ.Π., Κ.Α. Από το περιοδικό “Resistencias / Τεύχος 0”

ΚΟΛΟΜΒΙΑ: Τόσο βίαια γλυκιά!...

ΚΟΛΟΜΒΙΑ: Συνεχίζονται οι στρατολογήσεις δια της βίας