Η Αυστραλιανή Ομοσπονδία Ενώσεων Μεταφορών πραγματοποίησε στις αρχές Σεπτέμβρη, διαμαρτυρία έξω από τις κεντρικές αποθήκες της UPSστο Botany για να υποστηρίξει τη διεθνή ημέρα δράσης της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μεταφορών (ITF), ενάντια στην εταιρία η οποία έχει απειλήσει και απολύσει εργάτες στην Τουρκία.
Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της ITFκαι Εθνικός Γραμματέας της Ένωσης Ναυτιλίας της Αυστραλίας, Paddy Crumlin, δήλωσε ότι 157 εργάτες έχουν απολυθεί από τον Απρίλιο σε μια προσπάθεια να διαλυθεί ο συνδικαλισμός του εργατικού δυναμικού.
«Έχουμε εδώ μια πολυεθνική εταιρία που βγάζει εκατομμύρια δολάρια το χρόνο ενώ εργάτες αναγκάζονται να δουλέψουν πάνω από 80 ώρες τη βδομάδα για έναν πενιχρό μισθό», είπε ο κ. Crumlin. «Υπάρχουν αναφορές που φτάνουν στην ITFπου μας λένε ότι η διοίκηση έχει χρησιμοποιήσει πυροβόλα όπλα εναντίον διαδήλωσης στη Σμύρνη. Αυτή είναι αισχρή συμπεριφορά και οι ενώσεις σε όλο τον κόσμο στέλνουν μήνυμα σήμερα ότι αυτή η συμπεριφορά δεν θα γίνει ανεκτή.»
Η αυστραλιανή διαμαρτυρία έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα σε μια ημέρα δράσης σε όλο τον κόσμο, με ενώσεις μεταφορέων στις ΗΠΑ, την Ολλανδία, το Χονγκ Κονγκ, τη Νότια Αφρική και την Αργεντινή να επιβεβαιώνουν τις διαμαρτυρίες τους.
Ο αντιπρόεδρος της ITFκαι Εθνικός Γραμματέας της TWU, Tony Sheldon, δήλωσε ότι ο εκφοβισμός και ο τραμπουκισμός των εργατών είναι απαράδεκτός. «Βλέπουμε οδηγούς στην Τουρκία να τελειώνουν το μεροκάματό τους και να στέλνονται σε νυχτερινό ταξίδι σε άλλες μεγάλες πόλεις σε όλη τη χώρα», είπε ο κ. Sheldon. «Υπάρχουν οδηγοί τον οποίων ο μισθός περικόπτεται εάν σταματήσουν για τουαλέτα – αυτές οι πιέσεις μπορούν να οδηγήσουν μόνο σε μη ασφαλείς πρακτικές εργασίας και θανάτους στο δρόμο, και αυτό είναι μία μεγάλη ανησυχία. Η διοίκηση και οι υπάλληλοι της UPSστην Αυστραλία θα πρέπει να γνωρίζουν τι συμβαίνει σε άλλα μέρη του κόσμου. Αυτοί οι εργάτες θα πρέπει να αποκαθίστανται αμέσως και θα στέλνουμε το μήνυμα πάνω στη διοικητική δομή ότι αυτές οι ενέργειες δεν μπορούν να συγχωρούνται και πρέπει να σταματήσουν.»
Η TUF περιλαμβάνει το την Ένωση των Τραμ και Λεωφορείων, τη Ναυτιλιακή Ένωση Αυστραλίας, και την Ένωση Εργατών Μεταφορών (TWU) Αυστραλίας.
Η βρετανική εφορία απειλεί την WarResistersInternational (γνωστή στην Ελλάδα και ως Αντιπολεμική Διεθνής), ένα διεθνές δίκτυο πασιφιστικών και αντιμιλιταριστικών οργανώσεων, με περισσότερες από 80 συνδεδεμένες οργανώσεις σε περισσότερες από 40 χώρες, με κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων επειδή η πασιφιστική οργάνωση δεν καταβάλει ένα ποσοστό των φόρων εισοδήματος, εξαιτίας της αντίρρησης συνείδησής της στην καταβολή χρημάτων για πολεμικούς σκοπούς.
Η WRIαπό το φορολογικό έτος 2002/3 παρακρατεί συνήθως το 7% από τα χρήματα που καλείται να καταβάλει, ποσοστό που αντιστοιχεί χοντρικά στο ποσοστό των στρατιωτικών δαπανών στον προϋπολογισμό. Στις τακτικές επιστολές της προς τη βρετανική εφορία, η οργάνωση δηλώνει:
«Η ερμηνεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχώς αλλάζει και στις μέρες μας δεν υπάρχει αμφιβολία πια ότι η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα που απορρέει από το άρθρο 9 της Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Είμαστε πεπεισμένοι ότι το ίδιο συμβαίνει και με την αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική φορολογία. Γι’ αυτό αμφισβητούμε ότι το χρέος […] συνιστά νόμιμο χρέος καθώς είναι αποτέλεσμα ενός νόμου που παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όπως εφαρμόζονται στο νόμο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.» Επιπλέον η οργάνωση παραπέμπει στην παράδοση της «πολιτικής ανυπακοής» όπως εξασκήθηκε από τους Henry David Thoreau, Mohandas K Ganghi και Martin Luther King.
Η τωρινή διαμάχη είναι για τους οφειλόμενους φόρους των φορολογικών ετών 2007/08, 2008/09 και 2009/10. Στην απειλητική της επιστολή προς την WRIη βρετανική εφορία δεν αναφέρεται καθόλου στην πλευρά του ζητήματος που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν υπεισέρχεται στα ζητήματα που εγείρει η WRI. Η επιστολή απλώς λέει:
«Τα αρχεία μας δείχνουν […] ότι δεν καταβάλατε το φόρο εγκαίρως. Θα πρέπει λοιπόν να πληρώσετε το πλήρες ποσό αμέσως […] Εάν δεν το κάνετε θα το εκλάβουμε ως απροθυμία να συμμορφωθείτε και θα πάρουμε μέτρα κατάσχεσης που συμπεριλαμβάνει την κατάσχεση των περιουσιών σας προς πώληση σε δημοπρασία».
Η WRIαπάντησε και πάλι ζητώντας να συζητήσει το θέμα. Στην επιστολή της, της 10ης Σεπτεμβρίου η οργάνωση γράφει: «Και πάλι θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε ότι θα το εκτιμούσαμε να συζητούσαμε το ζήτημα με κάποιον από τους εκπρόσωπούς σας, κατά προτίμηση εκτός δικαστηρίου – και ίσως σε μια δημόσια συζήτηση; Παρόλα αυτά, εάν το ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί εξωδικαστικά, θα είμαστε προετοιμασμένοι να παρουσιάσουμε τα επιχειρήματά μας στο δικαστήριο».
Η WRIυπογραμμίζει το ανθρώπινο δικαίωμα των υπαλλήλων της στην αντίρρηση συνείδησης στο να πληρώνουν για πολέμους.
Αφέθηκε ελεύθερη από τις γυναικίες φυλακές του Τεμούκο η λόνκο Χουάνα Καλφουνάο - κάτι που αποτελούσε και ένα από τα αιτήματα των απεργών πείνας πολιτικών κρατουμένων Μαπούτσε- αφού έγινε δεκτή η αίτηση για ελευθερία υπό περιορισμούς. Μόλις βγήκε από τη φυλακή και μετά από μια θρησκευτική τελετή, προσπάθησε να επισκεφτεί τις αντρικές φυλακές όπου παραμένουν σε απεργία πείνας για πάνω από 2 μήνες πολιτικοί κρατούμενοι Μαπούτσε, αλλά δεν της επετράπη η είσοδος.
Στο Βέλγιο ακτιβιστές κατέλαβαν για δεύτερη φορά την Πρεσβεία της Χιλής.
Στο μεταξύ 34 ευρωβουλευτές έστειλαν επιστολή στον πρόεδρο Πινιέρα. ζητώντας να γίνουν σεβαστές οι διεθνείς συμφωνίες και να μην εφαρμόζεται ο αντιτρομοκρατικός νόμος εναντίων των κρατουμένων Μαπούτσε.
Στο μεταξύ 4 βουλευτές (2 του Σοσιαλιστικού κόμματος, 1 του Κόμματος για τη Δημοκρατία, και 1 του Κ.Κ. Χιλής) που είχαν επισκεφτεί τους κρατούμενους απεργούς πείνας και θέλησαν να παραμείνουν μαζί τους κάνοντας και αυτοί απεργία πείνας, εκδιώχτηκαν βιαίως από τις αρχές. Πάντως κάποιοι από τους συγγενείς των απεργών έδειξαν επιφυλακτικοί και ζήτησαν από τους βουλευτές να μην προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν πολιτικά το ζήτημα.
Η ταινία εξιστορεί την πνευματική ενηλικίωση τριών εφήβων, στο Σαντιάγκο, παρακολουθώντας την πορεία τους λίγο πριν
ο δικτάτορας Πινοσέτ καταλάβει την εξουσία ανατρέπoντας
στις 11 Σεπτεμβρίου 1973τον δημοκρατικά εκλεγμένο Σαλβαδόρ Αλιέντε και αιματοκυλώντας τον Χιλιανό λαόμε 30.000 νεκρούς την πρώτη κιόλας μέρα της σφαγής!
Σεπτέμβριος του 2010: οικονομική ύφεση και άνιση κατανομή του πλούτου σε παγκόσμιο επίπεδο, το Δ.Ν.Τ. βυθίζει ολοένα και πιο πολλές χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, στην φτώχεια!
Η Euskadi Ta Askatasuna , βασκική επαναστατική σοσιαλιστική οργάνωση για την εθνική απελευθέρωση, θέλει να γνωστοποιήσει στο Βασκικό Λαό την απόφαση και τη σκέψη της μέσα από αυτήν την διακήρυξη.
Έχει περάσει μισός αιώνας πια, από τότε που η ΕΤΑ οργάνωσε τους πολίτες απέναντι στην άγρια στρατηγική της άρνησης και της εξολόθρευσης του Βασκικού Λαού και που με τα όπλα στα χέρια, δεσμεύτηκε στον αγώνα υπέρ της ελευθερίας. Από τότε, εκατοντάδες είναι οι άντρες και οι γυναίκες που έφεραν στην οργάνωση την προσδοκία και το πάθος τους, τον καλύτερο εαυτό τους. Απλοί πολίτες, που γενιά με τη γενιά ενώθηκαν, από διαφορετικές προελεύσεις, πίσω από έναν κοινό σκοπό: τη Χώρα των Βάσκων και την ελευθερία.
Ο αγώνας υπέρ της ελευθερίας του Βασκικού Λαού, καθοδήγησε πάντα τη δράση της ΕΤΑ και, παρ’ όλες τις δυσκολίες, συνεχίζουμε να διατηρούμε αυτήν την υπευθυνότητα. Με ταπεινοφροσύνη αλλά με αποφασιστικότητα, με τη φιλοδοξία της νίκης. Ο Βασκικός Λαός το αξίζει.
Μπροστά στη μεταπολίτευση του φρανκισμού, που συνέχιζε την άρνηση του Βασκικού Λαού, και καθώς άλλοι αποφάσισαν να αφομοιωθούν από το πλαίσιο αυτονομίας, η ΕΤΑ έδρασε με υπευθυνότητα, πρώτα προτείνοντας μια δημοκρατική ρήξη και μετά εναντιούμενη σε κάθε επίθεση και προσπάθεια αφομοίωσης.
Η ΕΤΑ και γενικά η πατριωτική αριστερά επέμειναν στον αγώνα. Και το κόστος δεν είναι μικρό: βασανιστήρια, φυλακή, εξορία και ακόμα και θάνατος. Αλλά αυτός ο σκληρός αγώνας κατάφερε να διατηρήσει ζωντανό τον Βασκικό Λαό, και να κρατήσει ανοιχτή την επιλογή για οικοδόμηση ενός μέλλοντος σε ελευθερία. Αποδείξαμε ότι το πλαίσιο αυτονομίας συνιστά ένα δρόμο άγονο για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες των βάσκων πολιτών, ότι δεν είναι παρά ένα όργανο διαίρεσης και διαμελισμού της Χώρας των Βάσκων. Και ξεπεράσαμε, το ένα μετά το άλλο, τα μέτρα που στόχευαν στο να εξουδετερώσουν τον απελευθερωτικό αγώνα.
Μια από τις ασχολίες της ΈΤΑ ήταν να ανοίξει νέους δρόμους στον αγώνα για την απελευθέρωση του Βασκικού Λαού. Έτσι η ΕΤΑ έχει να επιδείξει πολυάριθμες προτάσεις πρωτοβουλιών για συνεργασία, όπως και συνεισφορές για τη δημοκρατική επίλυση της σύγκρουσης. Από την Txiberta ώς την Lizarra-Garazi, μέσω της Bergara. Από την Alternativa KAS στην Alternativa Democrática. Γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι η οικοδόμηση της Χώρας των Βάσκων προϋποθέτει μια συλλογική δουλειά και είναι πάνω από τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Τον τελευταίο καιρό, η Χώρα των Βάσκων βρίσκεται σε μια σημαντική στιγμή, σε ένα σταυροδρόμι.
Ο αγώνας χρόνων έσπειρε νέες πολιτικές συνθήκες. Έχοντας εξαντληθεί το πλαίσιο αυτονομίας, ο Λαός των Βάσκων έφτασε η ώρα να πραγματοποιήσει την πολιτική αλλαγή, η στιγμή να οικοδομηθεί για τη Χώρα των Βάσκων το δημοκρατικό πλαίσιο, ακολουθώντας την επιθυμία της πλειονότητας των βάσκων πολιτών.
Το ισπανικό κράτος αντιλαμβάνεται ότι η Χώρα των Βάσκων βρίσκεται σε σταυροδρόμι και ότι ακόμα μπορεί να επιλέξει την ανεξαρτησία. Γι’ αυτό και μια τέτοια φασιστική επίθεση. Θέλουν οι συνθήκες πολιτικής αλλαγής να σαπίσουν στην απελπισία του αποκλεισμού: να εκτρέψουν την πολιτική συζήτηση για να αποφύγουν την δημοκρατική απόφαση και να πνίξουν τη λαϊκή βούληση σε αυτήν την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Οι βασκικοί παράγοντες, οι βάσκοι πολίτες, θα πρέπει να απαντήσουμε σε αυτήν την κατάσταση με υπευθυνότητα και κατ’ επειγόντως. Αυτή είναι η σκέψη, το κάλεσμα που θέλει να διαδώσει η ΕΤΑ. Είναι ώρα να αναλάβουμε ευθύνες και να κάνουμε αποφασιστικά βήματα:
• Για την διάρθρωση του σχεδίου για ανεξαρτησία
• Στο δρόμο για τη δημιουργία συνθηκών για την οικοδόμηση της δημοκρατικής διαδικασίας
• Στην απάντηση στην καταστολή και στη σταθερή υπεράσπιση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων.
Η πολιτική αλλαγή είναι εφικτή. Αλλά σε αυτόν το δρόμο δεν υπάρχουν συντομεύσεις. Τον δρόμο προς την ελευθερία θα πρέπει να τον πορευτούμε βήμα βήμα, αν και με ευελιξία. Αλλά αναγκαστικά θα πρέπει να αγωνιστούμε και να κάνουμε προσπάθεια ανάλογη του επιδιωκόμενου στόχου. Χωρίς αντιπαράθεση δεν μπορεί να ξεπεραστεί η άρνηση και ο αποκλεισμός. Σε αυτή την προσπάθεια έτεινε πάντα και τείνει η ΕΤΑ.
Η ΕΤΑ επιβεβαιώνει τη δέσμευσή της σε μια δημοκρατική λύση, σε μια δημοκρατική λύση ώστε μέσα από το διάλογο και τη διαπραγμάτευση, οι βάσκοι πολίτες να μπορέσουμε να αποφασίσουμε για το μέλλον μας με ελεύθερο και δημοκρατικό τρόπο. Εάν η ισπανική κυβέρνηση έχει τη βούληση, η ΕΤΑ είναι διατεθειμένη, σήμερα όπως και χθες, να συμφωνήσει στις ελάχιστες απαραίτητες δημοκρατικές συνθήκες ώστε να ξεκινήσει η δημοκρατική διαδικασία.
Έτσι το έχουμε γνωστοποιήσει επίσης στη διεθνή κοινότητα. Σε αυτήν κάνουμε μια έκκληση να ανταποκριθεί με ιστορική υπευθυνότητα στη βούληση και τη δέσμευση της ΕΤΑ, ώστε να πάρει μέρος στη διάρθρωση μιας επίλυσης σε αυτήν την μακραίωνη πολιτική σύγκρουση, που θα διαρκέσει, θα είναι δίκαιη και δημοκρατική.
Η απόφαση της ΕΤΑ
Η ΕΤΑ γνωστοποιεί ότι εδώ και κάποιους μήνες πήρε την απόφαση να μην εκτελέσει επιθετικές ένοπλες δράσεις.
Η ΕΤΑ θέλει να επαναλάβει την έκκληση για υπεύθυνη δράση προς τους βασκικούς πολιτικούς, κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς παράγοντες. Για να φτάσουμε στο σκηνικό μιας δημοκρατικής διαδικασίας, αποδεικνύεται απαραίτητο να κάνουμε αποφασιστικά βήματα ως Λαός. Αποδεικνύεται αναγκαίο να καθοριστεί η διαδικασία για να δοθεί ο Λόγος στο Λαό. Γιατί θα είναι όταν αναγνωριστούν και διασφαλιστούν τα δικαιώματα του Βασκικού Λαού που θα ανοίξει η πόρτα για την πραγματική επίλυση της σύγκρουσης.
Τελειώνοντας, θέλουμε να κάνουμε μια έκκληση στο σύνολο των βάσκων πολιτών να συμμετάσχουν και να συνεχίσουν τον αγώνα. Ο καθένας στον τομέα του, προσφέροντας καθένας το δικό του βαθμό δέσμευσης, ώστε με την πλημμύρα που θα φτιαχτεί από τις σταγόνες όλων, να μπορέσουμε να γκρεμίσουμε τον τοίχο της άρνησης και να κάνουμε βήματα χωρίς επιστροφή στον δρόμο της ελευθερίας.
ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ!
ΖΗΤΩ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ!
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!
Στη Χώρα των Βάσκων, Σεπτέμβριος 2010
Euskadi Ta Askatasuna (Χώρα των Βασκων και Ελευθερία)
Πολιτικοί Κρατούμενοι Μαπούτσε στη φυλακή της Ανγκόλ
Απέναντι στις ανακοινώσεις της κυβέρνησης της Χιλής
Εμείς, οι Πολιτικοί Κρατούμενοι Μαπούτσε, κλεισμένοι στην φυλακή της Ανγκόλ, απέναντι στις ανακοινώσεις και τα μηνύματα της κυβέρνησης της Χιλής, για την κινητοποίησή μας, επισημαίνουμε στις κοινότητες Μαπούτσε και στην τοπική, εθνική και διεθνή κοινή γνώμη τα παρακάτω.
Αυτήν την κινητοποίηση την ξεκινήσαμε πριν από 54 ημέρες πεπεισμένοι για το θεμιτό των αιτημάτων μας και θεωρώντας αυτό το μέτρο ως το έσχατο μέσο για να συνεχίσουμε μέσα από τη φυλακή να διαμαρτυρόμαστε και να καταγγέλλουμε τα πολυάριθμα εγκλήματα που συνεχίζει να υφίσταται ο Λαός Έθνος των Μαπούτσε.
Τα αιτήματά μας είναι:
Όχι στην εφαρμογή του Αντιτρομοκρατικού Νόμου στις υποθέσεις των Μαπούτσε
Τερματισμός των διπλών διώξεων με πολιτική και στρατιωτική νομοθεσία
Άμεση απελευθέρωση όλων των Πολιτικών Κρατουμένων Μαπούτσε
Επιστροφή των περιοχών σε διένεξη
Ακύρωση της δίκης του Alex Lorenzo Curipán.
Παύση του ρατσιστή και αντι-μαπούτσε εισαγγελέα Miguel Ángel Velásquez.
Απελευθέρωση της Χουάνα Καλφουνάο, Πολιτικής Κρατούμενης Μαπούτσε
Με σκοπό να έχουμε ξεκάθαρες και συγκεκριμένες απαντήσεις στα αιτήματά μας, είμαστε διατεθειμένοι να ξεκινήσουμε και να συνεχίσουμε έναν υπεύθυνο διάλογο με τις αρμόδιες αρχές αυτής της κυβέρνησης και πρόσωπα εγγυητές, όταν και εφόσον απαντήσουν με σοβαρότητα χωρίς απάτες, σε ένα τραπέζι διαλόγου με διαφάνεια.
Μέχρις στιγμής μας φαίνονται πολύ διφορούμενες οι δηλώσεις του Κράτους της Χιλής σε ότι αφορά την ικανοποίηση των αιτημάτων μας. Περισσότερο, αυτά τα μηνύματα μεταδόθηκαν στην κοινή γνώμη ως σχόλια στα μέσα για να εκτονωθεί η κατάσταση, αφού δεν υπάρχει καμία προσέγγιση της Κυβέρνησης με τους εκπροσώπους και τους συγγενείς μας, ούτε βέβαια με εμάς ως Πολιτικούς Κρατούμενους Μαπούτσε.
Μπροστά σε αυτό το σκηνικό, εμείς οι Πολιτικοί Κρατούμενοι Μαπούτσε ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ, αν και γνωρίζουμε και έχουμε συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που αρχίζουν να διατρέχουν οι ζωές μας, αλλά παρά ταύτα θα συνεχίσουμε μέχρι της τελικές συνέπειες και μέχρι να εκπληρωθούν τα αιτήματά μας.
LorenzoCuripanLevipan, Κοινότητα Rankilko José MillacheoMarín, Κοινότητα NehuenMapu, losChequenko Fernando Millacheo Marin, Κοινότητα Nehuen Mapu, lof Chequenko Eduardo Osses Moreno, Αυτόνομη Κοινότητα Temucuicui Victor Queipul Millanao, Αυτόνομη Κοινότητα Temucuicui José Queipul Huaiquil, Αυτόνομη Κοινότητα Temucuicui Camilo Tori Quiñinao, Αυτόνομη Κοινότητα Temucuicui José Millanao Millape, Αυτόνομη Κοινότητα Temucuicui Felipe Huenchullan Cayul, Αυτόνομη Κοινότητα Temucuicui Victor Llanquileo, Lof Choque lleulleo. Waikilaf Cadin Calfunao, Κοινότητα Juan Paillalef Villarica.
Πολιτικοί Κρατούμενοι Μαπούτσε
Φυλακή της Angol.
Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010
Πηγή: Αυτόνομη Κοινότητα Temucuicui
Η ανακοίνωση μεταφράστηκε όπως εμφανίζεται στο Mapuexpress
Απεργία πείνας έχει ξεκινήσει από την 1η Σεπτεμβρίου ο κρατούμενος Τούρκος αντιρρησίας συνείδησης Inan Suver.
Ο Inan Suver μεταφέρθηκε στο Ιζμίρ στις 23 Αυγούστου μετά από την κράτησή του στην Ιστανμπούλ από τη μέρα της σύλληψής του στις 5 Αυγούστου. Στις 24 Αυγούστου εμφανίστηκε ενώπιον του Στρατοδικείου της Διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων Αιγαίου. Το στρατοδικείο επιβεβαίωσε τις κατηγορίες «παραβίασης άδειας» και διέταξε να παραμείνει προφυλακισμένος. Ο Inan Suver επανέλαβε την αντίρρηση συνείδησής του κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. Δεν έχει οριστεί ημερομηνία για την έναρξη της δίκης.
Από το 2001 ο Inan Suver έχει καταδικαστεί τουλάχιστον 3 φορές για «λιποταξία» και έχει περάσει χρονικό διάστημα σε στρατιωτική φυλακή. Ο Inan Suver ανέφερε ότι ενόσω εξέτιε την ποινή φυλάκισής του στην Στρατιωτική Φυλακή Σιρινιγιέρ στο Ιζμίρ, ξυλοκοπήθηκε σοβαρά και επανειλημμένα από δεσμοφύλακες. Έχει μια πρωτοφανή ποινή 35 μηνών για τρεις προηγούμενες καταδίκες για «λιποταξία».
Ο Inan Suver ανακοίνωσε την αντίρρηση συνείδησής του σε ένα γράμμα στις στρατιωτικές αρχές το 2009, στο οποίο εξήγησε ότι για λόγους βαθιάς πεποίθησης, αρνήθηκε να εκτελέσει στρατιωτική υπηρεσία. Δεν είχε διακηρύξει την αντίρρηση συνείδησής του νωρίτερα επειδή δεν ήξερε ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι αναγνωρισμένο διεθνώς.
E-mailδιαμαρτυρίας στον Τούρκο Πρόεδρο Αμντουλάχ Γκιούλ μπορείτε να στείλετε από την σχετική φόρμα.
Η επίσημη επίσκεψη του εγκληματία πρωθυπουργού του Ισραήλ Νετανιάχου στην Ελλάδα την ερχόμενη Δευτέρα 16/8, αποτελεί πρόκληση πρώτου μεγέθους για το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Πριν ακόμα προλάβει να στεγνώσει το αίμα των ακτιβιστών του «Στόλου της Ελευθερίας» που δολοφονήθηκαν από το ισραηλινό στρατό κατοχής, η κυβέρνηση Παπανδρέου προχωράει στην αναβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ. Σε μια στιγμή που το Ισραήλ βρίσκεται πιο έκθετο από ποτέ στη διεθνή σκηνή, η Ελλάδα γίνεται η εξαίρεση: η ανταλλαγή επίσημων επισκέψεων των δύο πρωθυπουργών μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική χειρονομία στήριξης στο σιωνιστικό ισραηλινό κράτος.
Στην πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση δίνει το πράσινο φως στο Ισραήλ να συνεχίσει τις καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων, τον απάνθρωπο στραγγαλισμό της Γάζας, τον εποικισμό της Δυτικής Όχθης και της Ιερουσαλήμ, τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις χιλιάδων Παλαιστινίων, την κατοχή εδαφών της Συρίας και του Λιβάνου. Και ταυτόχρονα, με την αναβαθμισμένη ελληνο-ισραηλινή στρατιωτική συνεργασία και το νέο δόγμα στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ, η κυβέρνηση βάζει για πρώτη φορά την Ελλάδα στο κάδρο του διαρκούς πολέμου της Μέσης Ανατολής, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.
Καλούμε όλες τις συλλογικότητες, πρωτοβουλίες, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, όλο τον ελληνικό λαό, να αντισταθούν στηρίζοντας έμπρακτα τις κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας.
Έξω ο σφαγέας Νετανιάχου
Να διακοπούν οι σχέσεις με το Ισραηλινό Απαρτχάιντ
Να αρθεί ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας
Αλληλεγγύη στην αντίσταση του Παλαιστινιακού Λαού
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 16/8, 6.30 μ.μ.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (έναντι Βουλής)
Πρωτοβουλία Συλλογικοτήτων ενάντια στην επίσκεψη Νετανιάχου
Στις 6 Αυγούστου συνελήφθη ο Τούρκος αντιρρησίας συνείδησης İnan Suver, ενώ είχε προσέλθει σε γραφείο του δήμου του για να βγάλει δελτίο ταυτότητας. Κατά τη διάρκεια του ελέγχού η διεύθυνσή του εμφανίστηκε ως διεύθυνση «λιποτάκτη» και κλήθηκε η αστυνομία να τον συλλάβει. Αρχικά μεταφέρθηκε σε αστυνομικό τμήμα και αργότερα στο δικαστήριο του Bakirkoy όπου διατάχθηκε η κράτησή του. Στη συνέχεια στάλθηκε στην στρατιωτική φυλακή Kasimpasa και αναμένεται να μεταχθεί σύντομα στην Σμύρνη.
Ο İnan Suver κλήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία το 2001 και σύμφωνα με την μέχρι στιγμής υπάρχουσα πληροφόρηση, λιποτάκτησε μετά από περίπου 13 μήνες θητεία, αλλά συνελήφθη και κλείστηκε επί 7 μήνες σε φυλακή. Δεν είναι ξεκάθαρο υπό ποιες συνθήκες αφέθηκε ελεύθερος αφού ακόμα βρίσκεται καταχωρημένος ως λιποτάκτης, είναι πιθανόν να αφέθηκε ελεύθερος υπό τον όρο να επιστρέψει στη μονάδα του.
Όταν ο İnan Suver λιποτάκτησε, δεν είχε καν ακούσει για την έννοια της αντίρρησης συνείδησης. Όταν έμαθε για αυτήν και για την πολιτική στην οποία βασίζεται, δήλωσε αντιρρησίας συνείδησης το 2009. Σε μια συνέντευξη στο Dicle News Agency δήλωσε: «Μια διευρυμένη γνώση για την αντίρρηση συνείδησης θα είναι το τέλος του πολέμου».
Στην Γνωμοδότηση υπ’ αριθμόν 16/2008, η Ομάδα Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για την αυθαίρετη κράτηση δήλωσε με αφορμή την υπόθεση ενός άλλου αντιρρησία συνείδησης, του Χαλίλ Σαβντά, ότι κάθε φυλάκιση αντιρρησία συνείδησης συνιστά αυθαίρετη κράτηση. Ο Χαλίλ Σαβντά επίσης είχε βρεθεί στις φυλακές για λιποταξία, πριν δηλώσει αντιρρησίας συνείδησης.
Σε πολλές περιπτώσεις σύλληψης αντιρρησιών συνείδησης στην Τουρκία, υπήρξαν αναφορές κακομεταχείρισης. Η WarResistersInternational (WRI) εκφράζει την ανησυχία της για την ασφάλεια του İnan Suver και καλεί στην αποστολή επιστολών στις τουρκικές αρχές και στις τουρκικές πρεσβείες στο εξωτερικό:
Στις 15 Ιουλίου, ο ομοσπονδιακός δικαστής John G. Koeltl καταδίκασε εκ νέου την δικηγόρο, υπερασπίστρια πολιτικών ελευθεριών Lynne Stewart σε 10 χρόνια φυλάκιση με στημένες κατηγορίες υποστήριξης της «τρομοκρατίας». Οι κατηγορίες αφορούν την εκπροσώπηση ενός πελάτη σε υπόθεση σχετιζόμενη με την «τρομοκρατία» που χρονολογείται πίσω στο 1995. Η Στιούαρτ, 70 ετών πλέον, διώχθηκε το 2002, καταδικάστηκε το 2005 έπειτα από μια επτάμηνη δίκη και της επιβλήθηκε αρχικά το 2006, από τον ίδιο δικαστή, μια ποινή 28 μηνών φυλάκισης. Η τότε δήλωση του δικαστή Koeltl κατά την έκδοση της απόφασης θεωρήθηκε μερικώς επιτιμητική για την κυβέρνηση που είχε ζητήσει κάθειρξη 30 ετών.
Το μόνο της έγκλημα ήταν η παραβίαση διοικητικών κατηγοριών που της απαγόρευαν την επικοινωνία μεταξύ του πελάτη της, Σεΐχη Ομάρ Αμπντούλ Ραχμάν και του έξω κόσμου, ένα λάθος που παλαιότερα δεν θα είχε οδηγήσει σε τίποτα παραπάνω από μια επίπληξη, το πολύ. Η Στιούαρτ, που αργότερα ομολόγησε, είχε κατά τη διάρκεια της έφεσης του Ραχμάν μεταδώσει ανοικτά στα ΜΜΕ μια δήλωση του πελάτη της, ο οποίος είχε καταδικαστεί για ανατρεπτική συνωμοσία το 1995.
Τον Νοέμβριο του 2009, ένα συμβούλιο τριών δικαστών του Εφετείου, υποστήριξε την καταδίκη της Στιούαρτ, αλλά πήγε και πιο πέρα, ανατρέποντας την αρχική ποινή και διατάζοντας το πρωτοβάθμιο δικαστήριο να την επανεξετάσει. Η απόφαση ισοδυναμούσε με διαταγή για μεγαλύτερη ποινή. Την ίδια ώρα οι δικαστές ανέστειλαν την υφ’ όρων απόλυση με εγγύηση της Στιούαρτ και την κάλεσαν να παρουσιαστεί στη φυλακή. Αυτές οι άνευ προηγουμένου ενέργειες έδειχναν θυμό στα υψηλότερα κλιμάκια του κρατικού μηχανισμού και μια αποφασιστικότητα να τιμωρήσουν παραδειγματικά την κατηγορούμενη.
Ο δικαστής Koeltl έλαβε το μήνυμα. Μιλώντας στην αίθουσα του δικαστηρίου για περίπου 45 λεπτά, πάνω στα γεγονότα της υπόθεσης, επανέλαβε τα εγκώμιά του για την δουλειά της Στιούαρτ να υπερασπίζεται τους φτωχούς και τους μη δημοφιλείς για πολλές δεκαετίες και αναγνώρισε ότι έχει λάβει πάνω από 400 επιστολές υποστήριξής της. Αλλά αποφάσισε ότι εκείνη είχε ψευδορκήσει και «δεν είχε επιδείξει μεταμέλεια», κάτι που σήμαινε ότι «η αρχική ποινή δεν ήταν αρκετή».
Μια από τις επιστολές που στάλθηκε στον δικαστή, ήταν από την Εταιρία Αμερικανών Καθηγητών Νομικής, με μέλη σε περισσότερες από 170 νομικές σχολές σε όλη τη χώρα. Επεσήμαινε αυτό που ήταν ήδη γνωστό στο δικαστήριο ότι η Στιούαρτ «δεν προσυπέγραφε τα πιστεύω του πελάτη της, δεν υπερασπιζόταν την τρομοκρατία και δεν είχε αναμιχθεί σε καμία ενέργεια που να έχει βίαια αποτελέσματα». Και συνέχιζε: «Η κα Στιούαρτ αφιέρωσε τη ζωή της στο να επιτυγχάνει την απονομή δικαιοσύνης για πελάτες που συχνά χαρακτηρίζονταν «ανεπιθύμητοι» εξαιτίας της φυλής, του κοινωνικοοικονομικού τους επιπέδου ή των πολιτικών τους πιστεύω. Ως καθηγητές νομικής ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι η νομιμότητα του ποινικού μας συστήματος εδράζεται στην διαθεσιμότητα δικηγόρων να υπερασπιστούν μη δημοφιλείς πελάτες. Ανησυχούμε ότι τόσο η δίωξη της κας Στιούαρτ όσο και η μεγάλη ποινή που η κυβέρνηση έχει ζητήσει, σε αυτήν την περίπτωση έχει ήδη μια αρνητική επίδραση σε δικηγόρους που αλλιώς θα ήταν πρόθυμοι να υπερασπιστούν αυτούς που κατηγορούνται για υποθέσεις σχετιζόμενες με την τρομοκρατία».
Είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι αυτός ήταν ακριβώς ο σκοπός της κυβέρνησης όταν δίωξε την Στιούαρτ. Η δίωξή της για σχεδόν μια δεκαετία, είναι άμεσα συνδεδεμένη από την αρχή με τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», που εξαπέλυσε η κυβέρνηση αμέσως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Η δίωξη της Στιούαρτ ανακοινώθηκε με πολλές φανφάρες σε συνέντευξη τύπου του τότε Γενικού Εισαγγελέα Άσκροφτ. Η κυβέρνηση ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια στην επτάμηνη δίκη που κατέληξε σε καταδίκη έπειτα από 13 μέρες σύσκεψης των ενόρκων και εν μέσω ενδείξεων ότι ένας ή περισσότεροι ένορκοι είχαν δεχθεί εξαντλητικές πιέσεις για να αποδεχθούν μια απόφαση στην οποία αντιτίθεντο.
Σκοπός αυτής της υπόθεσης είναι να υποστηρίξει την δικομματική εκστρατεία για τη χρησιμοποίηση του φόβου της τρομοκρατίας στην επίθεση εναντίον πολιτικών ελευθεριών και νομικών προστασιών που έχουν κατοχυρωθεί από καιρό, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του δικαιώματος στην υπεράσπιση. Η Λυν Στιούαρτ έγινε θύμα αυτής της εκστρατείας επειδή η μακρά ιστορίας της πολιτικής ριζοσπαστικότητας και δημόσιας έκφρασης την έκανε αντικείμενο μίσους στους επίσημους κύκλους και στα μάτια των αρχών ήταν ιδιαίτερα ευάλωτη σε επίθεση.
Ο σύζυγος της Στιούαρτ, Ralph Poynter, επεσήμανε πρόσφατα στο site lynnestewart.org ότι κάποιοι από τους δικηγόρους που εργάζονται αφιλοκερδώς για κρατούμενους στο Γκουαντανάμο έχουν κατηγορηθεί για παραβιάσεις παρόμοιες με αυτές για τις οποίες δικάστηκε η Στιούαρτ. Ενώ κάνει ξεκάθαρο ότι υποστηρίζει πλήρως το ζήλο με τον οποίο υπερασπίζονται τους πελάτες τους στο Γκουαντανάμο, ο Poynter επισημαίνει ότι επειδή εργάζονται σε κάποιες από τις πιο ισχυρές εταιρίες της χώρας, δεν έχουν αντιμετωπίσει διώξεις, παρά τις επιθέσεις από την Wall Street Journal και άλλους.
Η Στιούαρτ λέει ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού πριν από πέντε χρόνια, αλλά τώρα λέγεται ότι είναι υγιής. Παρόλα αυτά έχει κλείσει πλέον τα 70. Έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου ο σύζυγός της περιέγραψε την καταδίκη ως «θανατική ποινή». Σύμφωνα με την κόρη της, η Στιούαρτ «σπάνια βγαίνει έξω… Το χειρότερο είναι η στέρηση των φίλων και της οικογένειάς της και οι αυθαιρεσίες τις οποίες υφίσταται. Για παράδειγμα την πηγαίνουν για εξετάσεις στο νοσοκομείο την μοναδική ημέρα της εβδομάδας που μπορεί να δεχτεί οικογενειακές επισκέψεις. Έχει συμβεί δυο τρεις φορές. Τα χέρια και τα πόδια της αλυσοδένονται καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταγωγής και παραμονής στο νοσοκομείο».
Η βάναυση βεντέτα εναντίον της Λυν Στιούαρτ ξεκίνησε επί κυβερνήσεως Μπους και συνεχίζεται επί Ομπάμα.
